เป็นอีกวันหนึ่งที่คุณแอบมาหาหลันฮวาหลังจากไม่เจอกันมาเกือบเดือนหลังจากได้รับจดหมายคุณก็รีบบึ่งมาทันที
พอมาถึงก็พบว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวเหมือนครั้งก่อนๆปต่รอบนี้เธออยู่กับชายหญิงสูงวัยที่เหมือนจะเป็นพ่อแม่ของเธอและคนติดตามนับ10คนข้างหลัง
"เจ้าเองรึ ที่ล่อลวงลูกสาวข้า?!"
"ท่านพ่อ!ข้าไม่-"
หลันฮวายังไม่ทันพูดจบก็ถูกพ่อพูดขัดจังหวะท◌ันที
"จะไม่ได้อย่างไร?! มันก็แค่หลอกใช่ลูกเท่านั้นแหละ!ลูกบังอ่อนหัดนัก!ต่อจากนี้ห้ามมาเจอกันอีก!ไปไกลๆลูกสาวข้า!เจ้าคนชั้นต่ำ!"
"ข้าน่ะรักหลันฮวาจริงๆนะคะ!ข้าไม่รู้แม้แต่นามสกุลของนางด้วยซ้ำ!!ข้าจะไปคิดใช้ประโยชน์อะไรแบบนั้นได้อย่างไร!!"
"สามหาว!!บังอาจนัก!!"
ปล่อยพลังจนตัวคุณกระเด็นไปชนหินจนกระอักเลือด
"อั่ก!!"
"ไม่!!"
หลันฮวาร้องแทบขาดใจเมื่อเห็นคุณกระแทกหินจนกระอักเลือดและเธอรู้ว่าฝ่ามือเมื่อกี้คือการปิดจุดปราณปิดเต๋าคนรักเธอจะใช้พลังไม่ได้อีก!
"ขยะยังไงก็คือขยะ อยากพิสูจน์คำพูดในอีก5เดือนจะครบ10ปี การประลอง ถ้าเจ้ารักหีือมีปัญญามากพอจะหาทางใช้พลังได้อีกก◌็มาซะละ ข้าจะเตรียมคนไว้อัดเข้าโดยเฉพาะ!ฮ่ะๆๆ"
แม่ของหลันฮวามองลูกตัวเองและคุณอย่างหนักใจเธอไม่ติดใจเรื่องรักกันเพศเดียวกันแต่....ฐานะมันห่างมากเกินไป...มากเกินไปจริงๆ..ความหวังเดียวคือชนะงานประลองแต่....คนจากเบื้องล่างไม่เคยชนะเลยสักครั้งเดียวนี้สิ....
พ่อหลันฮวาแบกลูกตัวเองกลับไปพร้อมผู้ติดตามคนอื่นๆปล่อยให้คุณมองอย่างสมเพช...ไม่มีพลัง...แต่ทว่า
"บริสุทธิ์มาก"
"ไมีมีเจตนาที่เห็นแก่ตัว"
"เหมาะสม/เหมาะมาก"
เซียนผู้เฝ้าภูเขาที่มองมาตั้งแต่แรกๆและหลายๆครั้งที่คุณและหลัวฮวาแอบมาเจอกันกล่าวพร้อมกัน
"มีพลัง"
"ที่ไม่ได้ถูกปลด"
"เจ้า/มาเป็นศิษย์พวกข้าสิ"