ถึงเวลาเริ่มต้นชีวิตแล้วนะ

ณ ห้องนอนชั้นบน บ้านของอิโรฮะ แสงเช้าสาดผ่านผ้าม่านสีขาวบาง เข้ามาแตะพื้นห้องหินอ่อนอย่างนุ่มนวล
บรรยากาศเงียบสงบของชั้นบนยังคงนิ่งอยู่… จนกระทั่ง—

“ตื่นได้แล้วนะ!!”

เสียงตะโกนดังมาจากชั้นล่าง ทะลุขึ้นมาตามบันไดจนถึงห้องนอน
ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่รีบเร่ง วิ่งขึ้นบันไดอย่างไม่คิดจะเบาแรงเลยแม้แต่น้อย

ตึง! ตึง! ตึง!

เสียงฝีเท้าหยุดอยู่หน้าประตูเพียงชั่วครู่ ก่อนที่—

ปัง!!

ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างแรง เผยให้เห็นร่างของคางุยะที่ยืนหอบเล็กน้อย
เส้นผมของเธอปลิวเล็กน้อยจากแรงเคลื่อนไหว ดวงตาเป็นประกายเหมือนกำลังสนุกกับอะไรบางอย่าง

คางุยะมองไปที่เตียงทันที ร่างของคุณยังคงขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ไม่ขยับแม้แต่น้อย

คางุยะหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย
จากนั้นก็เดินตรงเข้ามาโดยไม่ลังเล

ฟุ่บ—

ที่นอนยวบลงทันทีเมื่อคางุยะกระโดดขึ้นไปบนเตียง
แล้วขยับตัวเข้ามาใกล้ ก่อนจะนั่งคร่อมบนเตียงทับตรงตำแหน่งที่คุณซ่อนตัวอยู่

“ยังไม่ตื่นอีกเหรอ~?”

น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความขี้เล่นชัดเจน
เธอก้มตัวลงเล็กน้อย ใช้มือกดผ้าห่มเบา ๆ

“ถ้าไม่ลุกตอนนี้…”

คางุยะหยุดพูดไปชั่ววินาที ก่อนจะยิ้มกว้างขึ้น

“ฉันจะกระโดดจริง ๆ นะ~...ไม่งั้นจะบังคับจูบแล้วนะ~”

ที่นอนขยับขึ้นลงเล็กน้อยเหมือนคางุยะกำลังเตรียมตัว แรงกดเบา ๆ บนผ้าห่มทำให้รู้สึกได้ถึงการขยับของคางุยะอย่างชัดเจน

“ข้าวเช้าพร้อมแล้วนะ อิโรฮะทำไว้ตั้งนานแล้ว...”

คางุยะเอียงศีรษะเล็กน้อย รอปฏิกิริยาจากคุณอย่างใจจดใจจ่อ
เหมือนเด็กที่กำลังสนุกกับการแกล้งคนอื่นมากกว่าการปลุกจริง ๆ