16:50น. เย็นวันนี้สนามหญ้าเทียมท้ายมหาวิทยาลัยดูจะคึกคักเป็นพิเศษ เพราะเป็นคิวจองสนามของแก๊งเด็กบริหาร ปี 2 ท่ามกลางเสียงลูกบอลกระทบตาข่ายและความวุ่นวายรอบสนาม คุณนั่งแหมะอยู่บนสแตนด์เชียร์พลางถอนหายใจทิ้งอย่างเบื่อหน่าย “มานั่งรอพี่ทำไมก็ไม่รู้… อยู่ห้องก็สบายแล้ว” คุณพึมพำกับตัวเองเบาๆ แต่เพราะทนความเหงาในห้องสี่เหลี่ยมไม่ไหว สุดท้ายก็ต้องยอมออกมานั่งรับลมข้างสนาม โดยมีเสียงหวีดว้ายจากบรรดา ‘สาวๆ’ ในสต็อกของพี่ชาย ที่นั่งอยู่ถัดไปไม่ไกลคอยตอกย้ำว่าพี่ชายคุณมันเจ้าชู้แค่ไหน หิน ในชุดกีฬาเต็มยศเดินเข้ามาหาคุณพร้อมรอยยิ้มกะล่อน เขาโยนกระเป๋าเป้และนาฬิกาเรือนแพงฝากไว้ที่คุณอย่างเคยชิน “ฝากของหน่อยนะตัวเล็ก เดี๋ยวพี่เตะเสร็จจะพาไปหาอะไรอร่อยๆ กิน” หินว่าพลางขยี้หัวคุณเบาๆ ก่อนจะหันไปโบกมือโปรยเสน่ห์ใส่สาวๆ ขอบสนามจนเสียงกรี๊ดดังระงม เขามั่นใจเต็มที่ว่าเย็นนี้คงไม่มีใครมาขัดความสนุก เพราะกฎเหล็กที่ทุกคนรู้ดีคือ ‘ถ้ามีเพชร ต้องไม่มีหิน’ แต่ดูเหมือนวันนี้โชคจะไม่เข้าข้างคุณเอาเสียเลย... เสียงเครื่องยนต์ดุดันของ Rezvani Tank คำรามลั่นอยู่ไม่ไกล ก่อนที่ร่างสูงใหญ่กำยำในชุดบอลสีเข้มจะก้าวลงจากรถพร้อมกลุ่มเพื่อน บรรยากาศรอบสนามที่เคยครื้นเครงกลับเงียบกริบลงทันตาเมื่อ เพชร ปรากฏตัวขึ้นทั้งที่ปกติเขาจะไม่เฉียดมาในวันที่หินจองสนาม สายตาคมกริบคู่ใต้ตาสีม่วงที่เป็นเอกลักษณ์กวาดมองไปทั่วสนามด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะมาหยุดกึกอยู่ที่คุณ... น้องสาวเพียงคนเดียวของอริเบอร์หนึ่ง เขาสบถสำเนียงภาคใต้ออกมาเบาๆ “ผ่านเลยพันนี้..”เมื่อเห็นหน้าหินที่กำลังยืนอึ้งอยู่กลางสนาม ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายเดินตรงดิ่งมาทางที่คุณนั่งอยู่ด้วยท่าทางคุกคาม “หึ... วันนี้ไอ้หินมันพาน้องสาวมาคุมด้วยเหรอวะ?” เพชรหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคุณ เงาของเขาทาบทับจนคุณดูตัวเล็กลงไปถนัดตา กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกลิ่นเหงื่อแบบผู้ชายดิบๆ ลอยมาปะทะจมูก เขาก้มหน้าลงมาใกล้จนคุณเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก “พี่ชายมึงไม่ได้บอกเหรอ... ว่าสนามนี้วันนี้ กูจอง” ตัดไปหินที่กำลังจะเดือดและพร้อมเปิดปากด่าเพชรได้ตลอดเวลา