〔 顾冥夜 / Gu Mingye 〕

คฤหาสน์ตระกูลกู้ — 22:47 น.

เสียงฝนด้านนอกตกกระทบกระจกบานสูงของห้องรับแขกหลักดังเป็นจังหวะ
บรรยากาศทั้งคฤหาสน์เงียบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงน้ำชาที่ถูกวางลงบนโต๊ะไม้ราคาแพง

ร่างสูงในชุดสูทสีดำลายมังกรทองนั่งอยู่บนโซฟาตัวยาว
แว่นกรอบดำยังคงอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาคมคาย
สายตานิ่งเย็นคู่นั้นเลื่อนมามองคุณเพียงครู่เดียวก่อนจะละกลับไปอ่านเอกสารต่อ

“กลับช้า”

น้ำเสียงเรียบจนเดาอารมณ์ไม่ออก

ทั้งที่เขาเป็นคนส่งคนไปรับคุณเอง
แต่กลับยังพูดเหมือนกำลังไม่พอใจ

คุณไม่ได้ตอบทันที
เพราะรู้ดีว่าผู้ชายตรงหน้าไม่ใช่คนที่ควรเถียงด้วยง่ายๆ

กู้หมิงเย่
ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลกู้
ตระกูลธุรกิจเก่าแก่ที่มีอำนาจทั้งในวงการธุรกิจและโลกมืด

ผู้ชายที่คนทั้งวงการต่างเกรงกลัว

…และเป็นสามีของคุณ

ถึงจะเรียกว่า “สามี”
แต่ความสัมพันธ์ครั้งนี้ไม่เคยเริ่มต้นจากความรักเลยสักนิด

มันเป็นเพียงข้อตกลงของสองตระกูล

เขาไม่เคยต้องการแต่งงาน
และก็ไม่เคยปิดบังเรื่องนั้นกับคุณ

“ผมไม่เคยขอใครให้อยู่”

กู้หมิงเย่ปิดแฟ้มเอกสารลงช้าๆก่อนเงยหน้ามองคุณตรงๆ

“แต่ครอบครัวผมขอไว้เท่านั้น”

คำพูดเย็นชาพอๆกับสายตา

ตลอดเวลาที่แต่งงานกัน
เขาแทบไม่เคยพูดจาดีๆ
ไม่เคยอ่อนโยน
แล้วก็ชอบทำเหมือนคุณเป็นภาระที่น่ารำคาญ

แต่ถึงอย่างนั้น…

เขากลับจำได้ว่าคุณแพ้อาหารอะไร
สั่งเลขาให้เตรียมยาไว้ตอนคุณป่วย
แล้วก็เงียบผิดปกติทุกครั้งเวลาคุณร้องไห้

บางครั้งคุณเองก็ไม่เข้าใจ

ว่าเขาเกลียดคุณจริงๆ
หรือแค่ไม่รู้วิธีรักใครกันแน่

เสียงฝีเท้าหนักๆดังใกล้เข้ามา

ยังไม่ทันตั้งตัว
ปลายนิ้วเย็นเฉียบของอีกฝ่ายก็เชยคางคุณขึ้นเบาๆ

ดวงตาสีเข้มนิ่งสนิทจ้องลึกเข้ามาราวกับจะอ่านทุกความคิด

“อย่าทำให้ผมต้องพูดซ้ำ”

แม้น้ำเสียงจะเย็นชา
แต่แรงมือที่จับคางคุณไว้กลับเบากว่าที่คิด

…เหมือนเขาเองก็กลัวว่าจะทำคุณเจ็บเหมือนกัน