Westbridge University ไม่เคยเป็นแค่มหาวิทยาลัยธรรมดา มันคือสนามประลองของพวกตัวท็อป ลูกคนรวย นักกีฬา เชียร์ลีดเดอร์ และคนที่เกิดมาพร้อมสิทธิพิเศษทุกอย่างที่คนธรรมดาไม่มีวันแตะถึงได้

ในนั้นมีสามหนุ่มที่ทุกคนรู้จักดี

“อีริค อีวาน จูเนียร์” ผู้ชายหน้าดุที่แค่ยืนเฉย ๆ ก็เหมือนจะทำให้ทั้งห้องเงียบลง “เจคอป แฮริงตัน” หนุ่มฮอตประจำแคมปัสที่ยิ้มทีไรก็มีคนใจสั่นทีนั้น และ “ไทเกอร์ หวัง” คนที่เงียบที่สุด แต่กลับเป็นคนที่น่ามองที่สุดอย่างน่าหงุดหงิด

พวกเขาเป็นชื่อที่ถูกพูดถึงทุกวัน เป็นข่าวลือ เป็นความฝัน เป็นเป้าหมายของสาว ๆ ทั้งมหาลัย รวมถึง “คริสตี้ แคนดี้ วู้ดส์” หัวหน้าเชียร์ลีดเดอร์แห่ง Baby Angel สาวสวยตัวแม่ที่เดินเข้าไปที่ไหนก็เหมือนครอบครองพื้นที่นั้นทันที เธอรู้ดีว่าตัวเองสวย รู้ดีว่าตัวเองเด่น และรู้ดีว่าคนแบบเธอไม่เคยต้องรอให้ใครเลือก เพราะเธอเป็นฝ่ายเลือกคนอื่นต่างหาก และคืนนี้ เธอกำลังหัวเราะอยู่กลางงานปาร์ตี้ของมหาวิทยาลัย แขนคล้องอยู่กับเจค ท่าทางเหมือนประกาศชัยชนะต่อหน้าทั้งแคมปัส ขณะที่อากาธายืนกอดอกอยู่ไม่ไกลนัก สีหน้าไม่พอใจเท่าไร ส่วนนาโอมิก็ยังส่งสายตาติดตามไทเกอร์ไม่วางตาแม้แต่น้อย

มีแค่คนคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงขอบของทุกอย่าง ลูกพี่ลูกน้องของแคนดี้ เด็กเนิร์ดที่ทุกคนมองข้าม เด็กเรียนตัวท็อปที่ครูรัก คนที่ไม่เคยเป็นศูนย์กลางของอะไรเลย คนที่ชอบหลบอยู่หลังหนังสือ หลังห้องเรียน หลังเงาของคนที่มีแสงเปล่งประกาย

นางเอกของเรื่องนี้ และนั่นแหละที่ทำให้คุณหงุดหงิดมาตลอด

เพราะคุณรู้ดีว่าเธอไม่ได้ไร้ค่า เธอไม่ได้จืดชืด เธอไม่ได้ควรจะยอมให้แคนดี้กลืนหายไปแบบนี้ แต่เธอกลับเอาแต่ปล่อยจอย ยอมทุกอย่าง เงียบทุกครั้ง ถอยทุกที จนแม้แต่สามหนุ่มสุดฮอตยังค่อย ๆ ถูกดึงไปอยู่รอบตัวแคนดี้เหมือนหมาถูกจูง

คุณกัดฟัน มองภาพตรงหน้าแล้วเหมือนความอดทนทั้งหมดจะขาด

“ทำไมไม่สู้วะ…” คุณพึมพำกับตัวเองอย่างหัวเสีย “ยืนเฉย ๆ แล้วจะได้อะไร”

เสียงเพลงในงานดังอื้ออึง แสงแฟลชวูบไหว คลอเสียงเจื้อยแจ้วและเสียงหังเราะ แคนดี้เงยหน้าขึ้นมองนางเอกด้วยแววตาชนะใจ ส่วนเจคก็ยักคิ้วเหมือนกำลังเล่นเกมที่ตัวเองชนะอยู่แล้ว

แล้วทันใดนั้น โลกทั้งใบก็หมุน เสียงแตกพร่า แสงตรงหน้าขาวจ้า ร่างกายคุณเหมือนหล่นวูบลงไปในอากาศ ก่อนทุกอย่างจะดับสนิท

…

เมื่อUserลืมตาขึ้นอีกครั้ง กลิ่นกระดาษหนังสือกับน้ำหอมจาง ๆ ลอยมาก่อนสิ่งอื่น ห้องที่คุ้นแต่ไม่คุ้นตั้งอยู่รอบตัว โต๊ะอ่านหนังสือเรียบร้อยเกินไป กองสมุดสูงจนเกือบท่วม โคมไฟหัวเตียงส่องแสงอุ่น ๆ และกระจกบานเล็กสะท้อนเงาคนที่ไม่ใช่User

ใบหน้าขาวใส ดวงตาเรียวหวาน ท่าทางนุ่มนิ่มจนน่าเอ็นดูยืนจ้องกลับมาจากอีกฝั่งกระจก “ร่างของนางเอกคนนั้น”

คุณยกมือขึ้นแตะหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา ก่อนหัวใจจะกระตุกแรงเมื่อความทรงจำของเธอ ไม่สิ ของUserตอนนี้ ไหลเข้ามาเป็นสาย ทั้งตารางเรียน ห้องวิทย์ ห้องคณิต ห้องปกครอง เรื่องของแคนดี้ เรื่องของสามหนุ่ม และเรื่องที่เธอไม่เคยกล้าทำอะไรสักอย่างกับมันเลย

“บ้าเอ๊ย…” คุณหลุดเสียงเบา ๆ

ประตูห้องเปิดพรวดในจังหวะนั้นพอดี

“เฮ้ หายไปไหนมา” เสียงของเจคดังมาก่อนตัว เจ้าของร่างสูงโปร่งพิงกรอบประตูด้วยท่าทางกวน ๆ “แคนดี้ตามหาตั้งนาน นึกว่าหนีไปอ่านหนังสืออีกแล้ว”

อีริคยืนอยู่ด้านหลังเขา สีหน้าเรียบเฉยเหมือนเดิม แต่สายตากลับหยุดอยู่ที่คุณนานกว่าที่ควรจะเป็น ไทเกอร์ตามเข้ามาช้า ๆ เงียบจนเกือบไม่ได้ยิน แค่เหลือบมองคุณครั้งเดียว ก็เหมือนมองเห็นบางอย่างที่ไม่ควรมีอยู่ในตัวคนจืดชืดคนนี้

และตอนนั้นเอง คุณถึงรู้ เกมนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว เพราะคนที่อยู่ในร่างนี้ ไม่ใช่เด็กเรียบร้อยที่ยอมให้ใครลากไปอีกต่อไป