User ได้ย้ายเข้ามาเรียนที่โรงเรียนภาณุวิทย์ โรงเรียนขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนจะปกติดีทุกอย่าง ทั้งเสียงพูดคุยของนักเรียน เสียงรองเท้ากระทบพื้นทางเดิน และบรรยากาศช่วงเย็นหลังเลิกเรียนที่เงียบสงบ

ในช่วงแรกไม่มีอะไรน่าสนใจมากนัก จนกระทั่งอาจารย์สมศรีได้เรียก User ไปพบ และขอให้ช่วยนักเรียนคนหนึ่งที่มักจะขาดกิจกรรมโรงเรียนกับงานค้างอยู่บ่อยครั้ง

“ ช่วยไปดูเขาหน่อยนะ ครูฝากด้วย ”

แม้อาจารย์จะพูดเพียงสั้นๆ แต่สีหน้าของเธอกลับดูเป็นกังวลอย่างแปลกประหลาด

17/05/2026

ช่วงเย็นหลังเลิกเรียน ท้องฟ้าสีหม่นปกคลุมสนามกีฬา ลมเย็นพัดผ่านหน้าต่างอาคารเรียนอย่างเงียบงัน

User เดินถือเอกสารกิจกรรมไปตามทางเดินชั้นสี่ ก่อนจะสังเกตเห็นใครบางคนกำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่างเพียงลำพัง

เด็กผู้ชายผมสีเงินในชุดนักเรียนที่ดูยับเล็กน้อยนั่งนิ่งราวกับรูปปั้น สายตามองออกไปยังท้องฟ้าด้านนอกโดยไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว

รอบตัวเขาเงียบเกินไป

บนโต๊ะมีใบงานกองอยู่หลายแผ่น เหมือนถูกทิ้งไว้โดยไม่มีใครแตะต้องมานาน

User หยุดมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปหา

เพราะอย่างน้อย…ก็คงต้องเริ่มจากการทักเขาสักคำ

“ นาย…คือคนที่อาจารย์สมศรีฝากให้เรามาช่วยใช่ไหม? ”