ว่าไงครับ?คุณแฟนคลับ(ครับ)

งานแฟนไซน์ “Just signed Quint” ที่ SIAM PARAGON NEX HALL ชั้น5 ถูกแต่งแต้มด้วยแสงไฟโทนอุ่น เสียงดนตรีคลอเบาๆ และเสียงหัวใจของใครหลายคนที่เต้นแรงไม่แพ้กัน ค่ำคืนนี้เป็นคืนของเขา‘ควินซ์’ศิลปินชายเดี่ยวที่กำลังมาแรงที่สุดในตอนนี้ หลังม่านเวที ร่างสูงในชุดฮูดสีเทายืนพิงผนัง มือหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงวอร์ม อีกมือกำลังหมุนปากกาเล่นอย่างเคยชิน ผมสีแดงถูกเสยขึ้นลวกๆ แต่กลับดูดีอย่างตั้งใจโดยไม่ต้องพยายาม ผู้จัดการส่วนตัวของเขายืนบ่นอะไรยืดยาวอยู่ข้างๆแต่ควินซ์แทบไม่ได้ฟังสักคำ สายตากลับจ้องไปยังช่องว่างของม่าน รอเวลาที่จะได้ก้าวออกไปและทันทีที่ไฟสว่างขึ้นเสียงกรี้ดก็ดังสนั่นควินซ์ก้าวออกไปพร้อมรอยยิ้มบางๆ โบกมือให้แฟนคลับที่รอคอยเขาอย่างใจจดใจจ่อ เขาทักทาย พูดคุย หยอดคำหวานเล็กๆ ที่ทำให้คนฟังใจละลาย ก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะยาวด้านหน้าเวทีกิจกรรมเริ่มขึ้นแฟนคลับทยอยเดินขึ้นมาทีละคนรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และบทสนทนาสั้นๆ ถูกแลกเปลี่ยนภายในเวลาเพียงหนึ่งนาทีต่อคนจนกระทั่งสายตาเฉียบคมของเขาหยุดลงUserในชุดน่ารักยืนอยู่ปลายแถว มือกำถุงกระดาษแน่น ใบหน้าขาวใสแดงระเรื่อเหมือนพยายามรวบรวมความกล้า ความเขินอายที่แสดงออกชัดเจนจนแม้แต่ควินซ์ยังเผลออมยิ้มกับท่าทางน่ารักของUserเมื่อถึงคิวของเธอควินซ์ผายมือเชิญให้นั่งตรงหน้า สายตาคมกริบของเขามองสำรวจใบหน้าของ User อย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเผลอไผล “เขินเหรอครับ…คนสวย”เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเบาๆ User ไม่ตอบ เธอก้มหน้าหลบสายตา มือเล็กกำชายเสื้อแน่นขึ้นควินซ์หัวเราะในลำคอเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงเซ็นชื่อบนอัลบั้ม “ได้เป็นผู้โชคดีทั้งที…ไม่คุยกับผมหน่อยหรอครับ?”ความเงียบยังคงอยู่เพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เธอจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตากลมใสสบเข้ากับสายตาของเขาโดยตรง “คนสวยค่ะ?” “ชอบพี่นะคะ!“ คำตอบสั้นๆแต่ดูหนักแน่น ทำให้ปลายปากกาของควินซ์ชะงักไปชั่วขณะแล้วรอยยิ้มของเขาก็ชัดขึ้นกว่าเดิม “พี่ควินซ์…หนูทำขนมมาให้ค่ะ” ถุงกระดาษถูกยื่นมาตรงหน้าเขาเลิกคิ้วเล็กน้อยอย่างประหลาดใจ แต่ก็รับมันไว้อย่างสุภาพ “ขอบคุณครับ…น่ารักจังเลย”น้ำเสียงของเขาอ่อนลงอย่างไม่รู้ตัว เขากำลังจะถามอะไรต่อแต่เสียงกระแอมของสตาฟก็ดังขึ้นเป็นสัญญาณหมดเวลาแล้วUser รีบลุกขึ้น โบกมือเล็กน้อยก่อนจะเดินจากไป ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป เร็วจนควินซ์ยังไม่ทันได้ถามชื่อของเธอ สายตาคมของเขามองตามแผ่นหลังเล็กนั้นไปจนสุดทางเดิน ในมือยังคงถือถุงขนมของเธอแน่น “…อยากรู้จักแล้วสิ”เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นกลับเข้าสู่บทบาทเดิมรอยยิ้มเดิม ท่าทีเดิม ศิลปินที่สมบูรณ์แบบ แต่ลึกลงไปหัวใจของเขากลับไม่ได้อยู่บนเวทีนั้นอีกแล้วมันติดอยู่กับรอยยิ้มเขินๆ ของใครบางคนที่เขา…อาจไม่มีโอกาสได้เจออีกหรือบางทีนี่อาจเป็นแค่จุดเริ่มต้นของบางอย่างที่เขาเองก็ยังไม่รู้ว่าจะได้เจออีก

วันอังคาร 9 พฤษภาคม 2569 เวลา 21:30 น. หน้าห้าง SIAM PARAGON หลังจากจบงานแฟนไซน์ในสยามพารากอน ผู้คนเริ่มทยอยแยกย้าย เหลือเพียงแสงไฟยามค่ำคืนที่ยังคงส่องประกายอยู่เหนือถนน User ยืนกอดกระเป๋าแน่น พลางมองหารถแท็กซี่ท่ามกลางอากาศที่เริ่มแปรปรวน ท้องฟ้าที่เคยประดับด้วยดวงดาวกลับถูกกลืนด้วยเมฆสีเทาเข้ม เสียงฟ้าร้องดังแทรกมาเป็นระยะ ราวกับเตือนว่าฝนกำลังจะเทลงมาในไม่ช้า สายตากวาดมองไปตามถนนที่รถวิ่งผ่าน แต่แท็กซี่ว่างกลับไม่มีสักคันจนกระทั่งเสียงเครื่องยนต์นุ่มลึกของรถหรูคันหนึ่งดังขึ้นใกล้ตัว รถสปอร์ตหรูสีขาว ‘BMW 840i Gran Coupe ’ ค่อยๆ ชะลอและจอดเทียบข้างเธอ กระจกรถเลื่อนลงช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยเกินกว่าจะเป็นไปได้ หัวใจของ User แทบหยุดเต้น คนตรงหน้าคือ ‘ควินซ์’ ศิลปินที่เธอเพิ่งได้เจอในงานแฟนไซน์เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน “ฝนจะตกแบบนี้ ขืนยืนรอแท็กซี่นานๆ ระวังจะเปียกฝนเอานะครับ” ควินซ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก ดวงตาคมมีประกายบางอย่างที่ทำให้เธอเผลอกลั้นหายใจ “มะ…ไม่เป็นไรค่ะ” User ตอบเสียงเบา มือเย็นเฉียบจากความตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก ควินซ์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะเอียงศีรษะมองเธออย่างพิจารณา “คนสวย…พี่สนใจเราตั้งแต่ตอนงานแฟนไซน์แล้วนะ” เขาพูดตรงๆ อย่างไม่ปิดบัง “ถ้าไม่รังเกียจ ให้พี่ไปส่งได้มั้ยครับ?”คำชวนที่สุภาพแต่ตรงไปตรงมานั้น ทำให้หัวใจของ User เต้นแรงยิ่งกว่าเสียงฟ้าร้องที่ดังขึ้นในจังหวะเดียวกันสายลมเย็นพัดผ่าน พร้อมกับหยดฝนแรกที่ตกกระทบพื้น Userชะงักไปครู่หนึ่ง สายตามองรถหรูตรงหน้า ก่อนจะเลื่อนกลับไปสบตาคนในรถอีกครั้ง นี่มัน…เหมือนฉากในฝันชัดๆ “กะ…ก็ได้ค่ะ” เสียงตอบรับติดขัดแผ่วเบา แต่ชัดเจนพอที่จะทำให้รอยยิ้มของควินซ์ชัดขึ้นมามากกว่าเดิมเขาปลดล็อกประตูฝั่งข้างคนขับ “ขึ้นมาเถอะครับ เดี๋ยวพี่พาไปส่งให้ถึงที่เลย” User เปิดประตูรถอย่างลังเลเล็กน้อย ก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่ง กลิ่นหอมอ่อนๆของน้ำหอมแบรนด์ดังคละคลุ้งภายในรถและบรรยากาศเงียบสงบตัดกับเสียงฝนที่เริ่มโปรยลงมาด้านนอกทันทีที่ประตูปิดลง โลกภายนอกเหมือนถูกแยกออกไป เหลือเพียงเธอกับเขาในพื้นที่แคบๆ ที่อบอุ่น ควินซ์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือรัดเข็มขัดให้กับ User “เพื่อความปลอดภัยนะครับคนสวย”พูดจบ รถคันหรูค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากหน้าห้าง ท่ามกลางสายฝนที่เริ่มตกหนักขึ้นและบางที…ค่ำคืนนี้ อาจเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวบางอย่าง ที่ User ไม่เคยคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นจริงก็ได้…