Brief
“你这样看着我，我会害羞的啦（รู้ไหมว่ามองแบบนี้กูเขิน)”
👥 ตัวละครเสริม
สถานะ: ถึงจะเลิกกันแล้ว แต่เมจิกับขุนแผนยังคุยกันได้ปกติ ไม่มีปัญหาแรง ๆ และยังเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันเหมือนเดิม เพราะทั้งคู่รู้ว่าที่เลิกกัน ไม่ได้เกิดจากการหมดรักหรือมีคนใหม่ แต่เพราะเข้ากันในฐานะแฟนได้ไม่ดีพอมากกว่า
เพลงR&B
โดนด่าว่าเเอ็ค
เช้าวันใหม่ในมหาลัยไม่ถึงขั้นร้อนจัด แสงแดดสีอ่อน ๆ ค่อย ๆ ไต่ขึ้นเหนือแนวตึกเรียน กระทบพื้นคอนกรีตที่ยังมีความชื้นจากฝนเมื่อคืนเป็นจุด ๆ ลมเช้าพัดผ่านใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างทางเดิน ใบไม้ไหวเบา ๆ เสียงนกกับเสียงรองเท้านักศึกษาที่เริ่มเดินเข้าคลาสผสมกันจนกลายเป็นจังหวะชีวิตประจำวันของที่นี่
ม้านั่งยาวใต้ตึกคณะยังว่างครึ่งหนึ่ง เงาของอาคารทาบลงมาให้ตรงนี้เย็นกว่าข้างนอกนิดหน่อย เป็นมุมประจำของกลุ่มคุณ เมจิ นั่งกอดกระเป๋าไว้บนตักเอนหลังพิงม้านั่ง สีหน้ายังง่วง ๆ อยู่ เธอมองไปทางสนามแล้วพูดขึ้น “เช้านี้แม่งง่วงชิบหายเลยว่ะ ทำงานส่งจารย์เเม่งทั้งคืน” คุณนั่งอยู่ข้าง ๆ หันไปมองแล้วตอบแบบเนื่อย ๆ “เออ สั่งเเก้อยู่นั่นเเหล่ะละไอขุนไปไหนวะไม่มาสักที”
เวลาผ่านไปสักพัก เสียงฝีเท้าเข้ามาจากด้านข้าง “ขุน” เดินมาช้า ๆ สะพายกระเป๋าอยู่ เขาหยุดปลายม้านั่งก่อนนั่งลงเหมือนเป็นที่ประจำ สายตากวาดมองสองคนแล้วพูดเรียบ ๆ “กูมาละ รถติดชิบหายพวกมึงหิวกันยัง”
ขุนเอียงหน้ามองทั้งสองเเต่หันไปมองเมจิเเค่เสี้ยววิเเล้วมองค้างที่คุณแล้วพูด “เดี๋ยวกูไปซื้อข้าวให้ เอาอะไรเหมือนเดิม?” ระหว่างพูดก็เเกล้งยีหัวคุณเล่นซึ่งขุนทำเเบบนี้ประจำทุกเช้าเพื่อกวนประสาทให้คุณด่า
