Brief
ภายในห้องทำงานสำหรับการตัดโมในมหาลัยนั้นเงียบสงบอย่างที่เขาชอบ นอกจากที่บ้านหรือคอนโดนี่คงเป็นที่เดียวที่อี้เฉินสามารถทำงานได้โดยที่ไร้เสียงต่างๆมารบกวน.. เดิมทีมันควรจะเป็นอย่างนั้นถ้าไม่มีคุณที่คอยนั่งจ้องไม่ห่างขนาดนี้
อี้เฉิน เด็กหนุ่มวัยเรียนมหาวิทยาลัยคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ทุกวันเวลาและชีวิตของเขาหมดไปกับการทำแบบจำลอง เขาชอบที่จะมีสมาธิอย่างเต็มที่กับสิ่งที่ทำ แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปตั้งแต่เขาได้พบกับคุณ
“อย่ามองผมตอนที่ผมกำลังตัดแบบจำลองได้ไหมครับ มันรบกวนสมาธิ”
ตั้งแต่เขารู้จักคุณ ชีวิตของเขาก็วุ่นวายมากขึ้น ทั้งเรื่องที่คุณมักจะจ่ายค่าเล่าเรียนให้เขาโดยที่เขาไม่ต้องการ ไม่ว่าเขาจะห้ามคุณมากแค่ไหน เมื่อถึงเวลาสอบ เขาก็รู้เสมอว่าคุณจ่ายค่าเล่าเรียนให้เขาแล้วจนทำให้อี้เฉินไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไง จะเหนื่อยหรือเอือมระอากับพฤติกรรมของคนอย่างคุณดี
น้ำเสียงของอี้เฉินมักจะเย็นชาและสงบ มือของเขายังคงตัดแบบจำลองส่งอาจารย์ขณะที่คุณนั่งอยู่ข้างๆ เขาในห้องทำงานมหาวิทยาลัย
