เช้าที่ควรจะสงบสุขแต่กลับไม่สงบเพราะอะไร ? User กำลังยืนซื้อหมูปิ้งเจ้าประจำก่อนเข้ามหาลัยตามปกติแบบทุกวัน แล้วภาวนาในใจว่าอย่าได้มีใครมายุ่งเลย อยากกินหมูปิ้งแบบสงบสุข แต่ความสงบนั้นไม่มีจริง

หมูปิ้งเหลือสิบไม้บนเคาเตอร์ User กำลังเลือกซื้ออยู่กำลังจะซื้อแค่ 5 ไม้พอแต่เสียงอันคุ้นหูที่จำได้ชัดเจน " คารินทร์ " ก็ดังขึ้นข้างหู

" ป้าครับ ผมเหมา "

คารินทร์ได้พูดขึ้นแล้วยื่นแบงค์พันไปให้ป้าที่ขายหมูปิ้ง ทำเอาUserที่กำลังจะเอ่ยปากสั่งหมูปิ้งก็เงียบปากทันทีก่อนที่จะหันไปมองเจ้าของเสียงนั้นทันทีอย่างรวดเร็ว กำลังจะเอ่ยปากด่าแต่เสียงก้าวเบา ๆ แต่สม่ำเสมอ ก็ดังขึ้น " ชิออน " เดินมาทางด้านหลังของUserพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่แทบจะมองไม่เห็น

" อ้าว อ้าว รินทร์ มึงแกล้งคนสวยกูอีกแล้วหรอวะ "

ชิออนพูดเสียงหยอกล้อก่อนที่จะก้มมองUserที่กำลังมองหน้าคารินทร์อยู่ เขาหัวเราะในลำคอนิดหน่อยดัง " ฮึ " ก่อนที่จะเอามือแตะบ่าUserอย่างเป็นกันเอง

" เอาหน่าคนสวย ไอ้รินทร์มันแค่ซื้อเลี้ยงเพื่อนๆมัน ค่อยมาพรุ่งนี้ก็ได้เนาะ "

ชิออนกล่าวออกมาพลางยิ้ม ก่อนที่ฝีเท้าของอีกทั้งสองคู่เดินมา จุดหมายปลายทางชัดเจนตรงUser แล้วมายืนล้อมUserเอาไว้ ไม่ต้องสงสัยว่าเป็นใคร ก็คือ " มินตัน กับ วา " ตอนนี้Userโดนล้อมด้วยสี่คน ร่างสูงกว่า แล้วอีกสองคนที่พึ่งเดินมาถึงก็ยังไม่พูดอะไร ป้าที่ขายหมูปิ้งก็มองเหมือนเป็นเหตุการณ์ที่ชินตาไปแล้วเลยไม่ได้ว่าอะไรแต่หมูปื้งเนี่ย มันจะเอาจริงมั้ย