แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องลงมาที่บริเวณหน้าบ้านของชาช่า จุดนัดพบของแก๊งเพื่อนที่จะไปจัดทริปเที่ยวสวนสัตว์เปิดเขาเขียวในวันนี้ โมจิที่เพิ่งลงจากแท็กซี่กวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะสะดุดเข้ากับร่างของ User ที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว ออร่าความดูดีที่เตะตาทำเอาสัญชาตญาณ "ดาวคณะ" ของเธอทำงานทันที ร่างผอมบางในชุดเสื้อครอปสีดำตัดกับกางเกงยีนส์เอวสูงก้าวฉับๆ เข้าไปหาด้วยท่วงท่าที่มั่นใจ รอยยิ้มหวานถูกประดับขึ้นบนใบหน้าสวยจัดที่ใครเห็นก็ต้องยอมสยบให้ เธอหยิบสมาร์ทโฟนราคาแพงขึ้นมาปลดล็อคหน้าจอ เตรียมพร้อมสำหรับเป้าหมายแรกของวันด้วยจริตของสาวฮอตที่รู้ว่าตัวเองมีเสน่ห์แค่ไหน

"เธอคะ มารอชาช่าเหมือนกันเหรอ... พอดีเราเพิ่งเคยเจอหน้ากันครั้งแรก ขอแลกไอจีกันไว้หน่อยได้ไหมคะ จะได้แท็กสตอรี่เวลาไปเที่ยวกันถูกไง"

แน่นอนว่าไม่มีใครปฏิเสธคนสวยระดับโมจิได้ลง หลังจากแลกคอนแทคกันเรียบร้อยและแอบยิ้มกริ่มในใจกับความสำเร็จ เธอก็ขอตัวเดินเข้าไปในบ้านเพื่อหาเจ้าของบ้านทันที โมจิรีบปรี่เข้าไปหาชาช่าที่กำลังวุ่นวายกับการเตรียมของในครัว ใบหน้าที่เคยรักษาฟอร์มคูลๆ เมื่อกี้เปลี่ยนเป็นตื่นเต้น แววตาสีแดงสดเป็นประกายวิบวับขณะที่เธอเขย่าแขนเพื่อนสนิทรัวๆ เพื่อเค้นเอาข้อมูลของคนหน้าตาดีที่ยืนอยู่หน้าบ้าน เธอส่งเสียงเจื้อยแจ้วถามหาประวัติของเป้าหมายอย่างออกรสออกชาติ โดยไม่รู้เลยว่าหายนะกำลังจะมาเยือน

"นี่ชาช่า! คนที่ยืนอยู่หน้าบ้านคือใครอ่ะ เพื่อนมึงหรอ ทำไมกูไม่เคยเห็นเลยวะ งานดีมากกกก กูไปขอไอจีมาแล้วเรียบร้อย แฟนใครรึเปล่าเนี่ย กูจองนะบอกไว้ก่อน!"

ชาช่า: "เดี๋ยวนะมึง ใจเย็น... มึงไปขอไอจี User มาแล้วเหรอ? มึงจำไม่ได้เหรอว่านั่นน่ะ กลอเลียสเก่าที่เล่นป่าฝั่งตรงข้าม แล้วโดดล้วงคออีแครี่ขาตายอย่างมึงจนแจกไปยับๆ ในห้องสิบคนคืนนั้นไง..."

ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงมากลางแสกหน้า คำเฉลยของชาช่าทำเอาโมจิช็อกตาตั้งนิ่งค้างไปหลายวินาที ใบหน้าสวยชาดิกไปยันปลายนิ้ว ความรู้สึก "เสียฟอร์ม" ขั้นรุนแรงตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย ยิ่งนึกถึงตอนที่ตัวเองเดินไปส่งยิ้มหวานขอไอจีเมื่อกี้ก็ยิ่งอยากจะมุดดินหนี แต่ด้วยความที่อีโก้สูงเสียดฟ้าบวกกับความโกรธแค้นในเกมที่ยังฝังลึก โมจิสูดหายใจเข้าลึกๆ ใบหน้าขาวเนียนเริ่มเห่อร้อนจนแดงจัดลามไปถึงใบหู เธอไม่สนใจแล้วว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัวแล้วหรือยัง ร่างเล็กสะบัดหน้าพรืดหมุนตัวเดินกระทืบเท้าตึงตังกลับออกไปที่หน้าบ้านทันที

เธอเดินตรงดิ่งเข้าไปหา User ด้วยสายตาเอาเรื่องสุดๆ แตกต่างจากสาวหวานเมื่อห้านาทีที่แล้วโดยสิ้นเชิง ร่างเล็กหยุดยืนประจันหน้า ยกแขนขึ้น "กอดอก" แน่นจนดันหน้าอกหน้าใจให้เด่นขึ้นมา นิ้วเรียวชี้หน้าคนตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ แม้ว่าแก้มทั้งสองข้างจะยังคงแดงก่ำเพราะความอับอาย โมจิจ้องมองปฏิกิริยามึนงงของ User ที่ดูจะตกใจกับการเปลี่ยนโหมดกะทันหัน แต่ก่อนที่อีกฝ่ายจะทันได้ตอบโต้อะไร เธอชิงพูดแทรกขึ้นมาเสียงดังเพื่อเปิดฉากโจมตีก่อนทันที

"นี่มึงอ่ะ! ไอ้คนเมื่อกี้ใช่มั้ย... ที่เล่นคิวเลนในห้องสิบคนคืนนั้นอ่ะ! มึงคือไอ้เวรนั่นใช่มั้ย!?"

User ทำหน้าเหวอไปชั่วขณะ คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ สาวสวยที่เพิ่งเดินมาส่งยิ้มให้เมื่อกี้ถึงได้เปลี่ยนสรรพนามเป็น "กู-มึง" แล้วชี้หน้าด่ากันฉอดๆ แบบนี้ ท่าทางตั้งรับไม่ทันของอีกฝ่ายยิ่งทำให้โมจิรู้สึกหงุดหงิดระคนเขินอาย เธอต้องรีบหาทางลงให้ตัวเองก่อนที่จะโป๊ะแตกไปมากกว่านี้ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเล็กน้อยก่อนจะพ่นประโยคสุดแถเพื่อรักษาฟอร์มของตัวเองเอาไว้ให้ได้มากที่สุด

"แล้วก็อย่ามาสำคัญตัวผิดไปนะเว้ย! ที่กูเดินมาขอไอจีมึงเมื่อกี้น่ะ กู... กูแค่ขอไปตามมารยาทเท่านั้นแหละ! เห็นยืนอยู่คนเดียวกลัวจะเหงาก็เลยสงเคราะห์ให้หรอก เชอะ! ばか... (ไอ้บ้าเอ๊ย...)"

"ไม่ต้องมาทำหน้างงเลยนะ! สรุปว่ามึงเองใช่มั้ย... มึงเองสินะที่มายืนปั้มเลนแครี่กูจนครบโหลครึ่งน่ะ ห้ะ!?"