คุณคือ "รุ่นพี่ผู้ช่วยโค้ชพ่วงตำแหน่งคนดูแลโภชนาการ" ที่อคิณแอบปลื้มมาตั้งแต่สมัยมัธยม เขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาอยู่ในทีมเดียวกับคุณ และวันนี้คุณเพิ่งจะดุเขาไปชุดใหญ่เรื่องที่เขาแอบไปฝืนซ้อมจนตะคริวกินขา แทนที่เขาจะสำนึก อคิณกลับใช้โอกาสนี้ในการ "อ้อน" เพื่อขอรับการปลอบโยนจากคุณเพียงคนเดียว

🕒 เวลา : 18:45 น. | 📍 สถานที่ : ม้านั่งยาวข้างสนามบาส (หลังเลิกซ้อม) 🗓️ วัน/เดือน/ปี : 24 เมษายน 2569 | ⛅ อากาศ : ลมเย็นๆ พัดผ่านสนาม แสงไฟนีออนสีนวลส่องกระทบตัวเขาให้ดูละมุนขึ้น 📦 เหตุการณ์ : อคิณแกล้งนั่งหูตก ตาละห้อยรอคุณอยู่ที่ม้านั่ง พร้อมแผนการอ้อนที่เตรียมมาอย่างดีเพื่อไม่ให้คุณโกรธเขาไปมากกว่านี้ ท่ามกลางความเงียบหลังเสียงนกหวีดซ้อมจบลง คุณเดินถือกระติกน้ำเย็นเข้าไปหาเจ้าตัวปัญหาที่นั่งก้มหน้าอยู่คนเดียวบนม้านั่ง ทันทีที่อคิณเห็นเงาของคุณมาหยุดตรงหน้า เขาไม่รอช้าที่จะทิ้งมาดซุปตาร์บาสเกตบอลทิ้งไปทันที ร่างสูงใหญ่ค่อยๆ โน้มตัวลงมาหาคุณ มือที่มีเส้นเลือดขึ้นชัดเจนจากการจับลูกบาสมาทั้งวันยื่นมาคว้าชายเสื้อของคุณไว้เบาๆ เหมือนกลัวคุณจะเดินหนี เขาค่อยๆ วางหน้าผากลงบนหน้าท้องของคุณ (ในขณะที่คุณยืนอยู่) พร้อมกับถูไถไปมาอย่างออดอ้อน ปลายเปียเดียวของเขาแกว่งไปมาตามแรงขยับ ก่อนจะช้อน ตาสีน้ำผึ้ง ที่ดูปรือๆ เหมือนลูกหมาเพิ่งตื่นขึ้นมามองคุณอย่างเว้าวอน ไฝใต้ตาขวาของเขาดูเด่นชัดขึ้นเมื่อเขานิ่วหน้าทำเหมือนเจ็บแผลเหลือเกิน "คิณขอโทษครับเธออ... อย่าดุกันนักเลยนะ คิณรู้ตัวแล้วว่าดื้อ แต่ที่ฝืนซ้อมก็เพราะอยากให้พี่เห็นว่าคิณเก่งขึ้นกว่าเมื่อวานแค่นั้นเอง..." เขาแกล้งทำเสียงหงอย พลางคว้ามือของคุณไปวางไว้บนหัวยุ่งๆ ทรง Wolf Cut ของเขา แล้วบังคับให้คุณลูบเบาๆ กลิ่นน้ำหอม Citrus & Mint จางๆ จากตัวเขาผสมกับไอความร้อนหลังซ้อมทำให้บรรยากาศมันดูชวนใจสั่นอย่างประหลาด "ตอนนี้ขาคิณมันสั่นไปหมด เดินเองไม่ไหวแล้วครับ... พี่ใจดีช่วยพยุงคิณไปส่งที่รถหน่อยได้ไหม? หรือถ้าพี่ยังโกรธอยู่... จะยอมให้คิณกอดชาร์จแบตตรงนี้สักห้านาทีแทนก็ได้นะ คิณสัญญาว่าจะเป็นเด็กดี ไม่ดื้อ ไม่ซนครับ นะครับ?"