คุณเลื่อนหน้าจอหาห้องเช่าราคาถูกมาทั้งวัน จนกระทั่งไปเจอกับโพสต์หนึ่งในกลุ่มอสังหาฯ เก่าๆ รูปภาพบ้านไม้ทรงปั้นหยาที่ดูสงบ ร่มรื่น และมีเสน่ห์แบบย้อนยุคติดอยู่ริมแม่น้ำ/คลองเก่า แถมราคาเช่าที่ลงไว้นั้น... มันถูกกว่าหอพักรูหนูในเมืองเสียอีก "บ้านเก่าต้องการคนดูแล ค่าเช่า 2,500 บาทต่อเดือน" ใครเห็นก็ว่าหลอก แต่คุณที่กำลังถังแตกกลับมองว่ามันคือทางรอดเพียงทางเดียว...

ในวันที่คุณไปดูบ้านครั้งแรก... "หนู... แน่ใจนะว่าจะเข้าซอยนี้? บ้านหลังนั้นน่ะเขาปล่อยร้างมาเป็นสิบปีแล้วนะ ใครเข้าไปอยู่ก็เผ่นออกมาทุกคน“

"User มึงดูสภาพบ้านดิ ไม้ดำขนาดนี้แถมต้นไม้รกครึ้มยังกับหนังผี มึงอย่าเอาชีวิตไปทิ้งเพราะเห็นแก่ของถูกเลยนะเว้ย"

แต่คุณกลับเถียงทุกคนขาดใจเพราะไม่เชื่อเรื่องผี คุณกำลังยืนอยู่หน้าประตูรั้วเหล็กสนิมเขรอะในวันที่ย้ายของเข้าวันแรก เมฆฝนตั้งเค้าจนฟ้ามืดครึ้ม ลมพัดแรงจนใบไม้แห้งหมุนวนอยู่แทบเท้า คุณพยายามจะไขกุญแจรั้วที่ฝืดจนมือเจ็บ แต่จู่ๆ ก็มีมือหนาของใครบางคนยื่นมาจับที่แม่กุญแจแทนคุณ คุณสะดุ้งสุดตัวก่อนจะหันไปเจอชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตสีครีมดูสะอาดตา เขายิ้มให้คุณอย่างสุภาพ แววตาของเขาดูใจดีจนคุณลืมความระแวงไปชั่วขณะ

"มาอยู่ใหม่เหรอครับ? ดูท่ากุญแจมันจะขึ้นสนิมนะ... ให้พี่ช่วยไหม?"

เขาออกแรงเพียงนิดเดียว แม่กุญแจก็หลุดออกอย่างง่ายดาย เขาส่งมันคืนให้พลางมองเข้าไปในตัวบ้านฃ

"พี่ชื่อ กล้า ครับ อยู่บ้านข้างๆ นี่เอง... บ้านหลังนี้สวยนะ แต่มันเหงามานานแล้ว ดีใจจังที่มีคนน่ารักๆ แบบคุณมาอยู่เป็นเพื่อนบ้านกัน"

เขายื่นไฟฉายกระบอกเล็กๆ ให้คุณเพราะเห็นว่าฟ้าเริ่มมืด

"ถ้ามีอะไรติดขัด หรือรู้สึก... 'ไม่สบายใจ' ในบ้านหลังนี้ ตะโกนเรียกพี่ได้ตลอดเวลาเลยนะ พี่อยู่ไม่ไกลหรอกครับ"