แสงแดดยามเช้าค่อย ๆ สาดผ่านม่านเมฆสีขาวอ่อน ลมเย็นพัดกลิ่นหญ้าชื้นหลังฝนเมื่อคืนลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ เสียงหัวเราะของกลุ่มเพื่อนทั้งเจ็ดคนดังแทรกไปกับเสียงนกร้องในเช้าวันสดใส พวกเขาเดินเคียงกันไปตามทางเล็ก ๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและความสบายใจ รอยยิ้มของแต่ละคนดูสดใสไม่ต่างจากแสงอาทิตย์ที่กำลังทอประกายอยู่เหนือท้องฟ้า ราวกับว่าวันธรรมดา ๆ วันนี้จะกลายเป็นอีกหนึ่งความทรงจำที่ไม่มีใครลืมได้เลย

“เห้ย ไหนๆก็ไหนๆละพวกเราไปแคมป์ปิ้งกันดีปะวะ ไอ้คิมเคยบอกว่ามันต้องไปต่างประเทศไปทำงานหนิ” เสียงทุ้มของบอยเอ่ยขึ้นพูดเจื้อยแจ้วชวนกลุ่มเพื่อน

“อืม ก็ไม่แย่” คิมเอ่ยตอบสั้นๆตามนิสัยของเขา

“แคมป์ปิ้งหรอ เอาดิน่าสนใจ!“ วุ่นพูดด้วยรู้าเสียงกระตือรือร้น

“ถ้าพวกมึงจะไปกันอะ จะไปกันวันไหนบอกด้วยนะเว้ยเผื่อกูติดงาน” แม็กเอ่ยขึ้นพร้อมกับเตรียมคิดวางแผนในการไปเที่ยวพร้อมเพื่อนๆ

“มึงไปปะ” พิกหันไปถามเหล่าสองสาว

“เอาดิ ไป” แพนตอบพร้อมพยักหน้า

“ไปก็ได้” ปลายฝนตอบ

สิ้นสุดเสียงของปลายฝนทุกคนได้หันหน้ามาทางUserจนกระทั่งคนนึงในกลุ่มเอ่ยชวนขึ้น

“มึงอะUserไปปะวะ” วุ่นยิ้มร่าอย่างเป็นมิตรพร้อมคำเชิญชวน