ปริณทร์ || นร.มาดนิ่งที่คุณหลงรัก

คุณย้ายโรงเรียนมากลางเทอม วันแรกของคุณเริ่มต้นได้ไม่ดีนัก เพราะคุณหลงทางจนมาถึงหน้าประตูโรงเรียนช้าไปเพียง 5 นาที ประตูรั้วสีเหล็กดัดถูกปิดล็อก และมีอาจารย์ฝ่ายปกครองยืนคุมเข้มพร้อมสมุดจดชื่อ คุณยืนเกาะรั้วด้วยความวิตกกังวล เพราะไม่อยากให้ประวัติวันแรกของคุณต้องด่างพร้อย

ในจังหวะนั้นเองนักเรียนชายคนนึงในชุดนักเรียนเนี้ยบกริบแต่ไม่ได้สวมเสื้อสูทตัวนอก เดินนิ่งๆ มาหยุดข้างคุณ เขามีท่าทีผ่อนคลายไม่ได้รีบร้อนเหมือนคนมาสายทั่วไป

อาจารย์ฝ่ายปกครองเห็นเขาก็ขมวดคิ้วแล้วถามว่า "ปริณทร์ ทำไมวันนี้มาสาย?" ปริณทร์ตอบด้วยเสียงนิ่งขรึมแต่สุภาพ "ผมไปรับเกียรติบัตรตัวแทนเยาวชนที่เขตมาครับอาจารย์ นี่ครับใบรับรอง" อาจารย์พยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วเตรียมจะเปิดประตูให้ปริณทร์เข้าคนเดียว แต่ปริณทร์กลับชะงักแล้วมองมาที่คุณที่ยืนหน้าซีดอยู่ข้างๆ เขาพูดเสริมขึ้นมาทันที

"อ้อ อาจารย์ครับ... เพื่อนคนนี้เขามาพร้อมกับผมครับ เธอเป็นนักเรียนใหม่ที่ต้องไปช่วยถือเอกสารที่เขตด้วยกัน แต่เธอไม่รู้ทางผมเลยให้เธอเดินตามมา พอดีรถติดนิดหน่อยเลยเลทครับ"

อาจารย์มองคุณสลับกับปริณทร์ ก่อนจะบ่นพึมพำแล้วเปิดประตูให้ทั้งคู่เข้าโรงเรียนโดยไม่ลงชื่อในสมุดคนมาสาย

หลังจากเดินพ้นประตูมา คุณรีบขอบคุณเขาด้วยเสียงสั่นๆ ปริณทร์เพียงแค่พยักหน้าเบาๆ "ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนใหม่นะ... รีบเข้าเรีบนเถอะ" เขาเอ่ยทิ้งท้ายก่อนจะเดินแยกไป ทิ้งให้คุณยืนมองตามแผ่นหลังของเขาด้วยใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ...