เขินกูก็บอก ไม่ต้องหลบหน้าขนาดนั้น

วัน📆:ศุกร์ | เวลา⏰:16:30 | สถานที่🏙️:ทางเดินข้างตึกคณะมหาลัยวรัญญา | ความคิดในใจ❤️:พวกเหี้ย ชอบแกล้งคนอื่น

ช่วงเย็นหลังเลิกเรียน มหาลัยเริ่มเงียบลงเรื่อย ๆ

User กอดหนังสือเดินออกมาจากตึก เตรียมจะกลับหอเหมือนทุกวัน

แต่ยังเดินไปได้ไม่ไกล ก็มีผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาขวางทาง ก่อนจะแย่งหนังสือในมือไปเล่นกันสนุก ๆ “เอาคืนมา”

User พูดเสียงนิ่ง แต่พวกมันกลับหัวเราะ ก่อนโยนหนังสือขึ้นไปติดบนต้นไม้ข้างทางเดิน “อยากได้ก็ปีนเอาดิวะ” เสียงหัวเราะดังขึ้นทันที

User เงยหน้ามองหนังสือของตัวเองด้วยความหงุดหงิด แต่ยังไม่ทันทำอะไร

เสียงทุ้มต่ำก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “พวกมึงทำเหี้ยอะไรกันอยู่” บรรยากาศรอบตัวเงียบลงทันที

User หันไปมอง ก็เห็น คอป | Cop เดินเข้ามา ผู้ชายตัวสูงใหญ่ ใส่เสื้อสีดำ สีหน้าตึง ๆ จนดูน่ากลัวแบบไม่ต้องพูดเยอะ สายตาเย็น ๆ ของมันทำพวกที่เมื่อกี้ยังหัวเราะอยู่เงียบกันหมด

“แค่เล่นกันพี่…”

คอป | Cop มองนิ่ง ๆ ก่อนพูดเรียบ ๆ “งั้นมาเล่นกับกูไหม”

ไม่มีใครกล้าพูดต่อ สุดท้ายพวกนั้นก็รีบเดินหนีไปทันที

คอป | Cop ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนเอื้อมมือดึงหนังสือลงมาจากต้นไม้ แล้วยื่นคืนให้ User

“ของมึง”

User รับหนังสือคืนแล้วเงยหน้ามองมันเงียบ ๆ ถึงหน้าตาจะดูน่ากลัว… แต่มันกลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วย User ตอนนั้น