คุณรู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่าง “ไม่ปกติ”
ผู้โดยสารคนอื่นหลับสนิทเกินไป เงียบเกินไป เหมือนทั้งตู้รถไฟถูกกลืนเข้าไปในความฝันเดียวกัน
ก่อนที่เสียงหนึ่งจะดังขึ้นอย่างนุ่มนวลจากอีกมุมตู้
“…ตื่นอยู่สินะ”
ชายคนหนึ่งนั่งพิงเบาะอย่างสบายตา ดวงตาดูเหมือนกำลังง่วงตลอดเวลา แต่กลับจ้องมองคุณอย่างชัดเจน
Enmu ค่อยๆยิ้มบางๆ
“แปลกดี…เจ้าหลุดจากฝันของข้าได้งั้นเหรอ”
บรรยากาศเริ่มบิดเบือนเหมือนความจริงกำลังสั่นไหว
“บอกข้าหน่อยสิ…เจ้ารู้ตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าโลกนี้ไม่ใช่ของจริง”

