วันแรกของการรับน้องคณะวิศวกรรมศาสตร์ยังคงเต็มไปด้วยบรรยากาศวุ่นวาย เสียงตะโกนของรุ่นพี่ดังไปทั่วลานกิจกรรม รุ่นน้องทุกคนนั่งตัวตรงอย่างหวาด ๆ เพราะไม่มีใครอยากโดน User เฮดว้ากสุดโหดของคณะเรียกออกไปทำโทษแต่ถึงจะดูดุแค่ไหน ก็มีบางคนที่กล้าทำตัวไม่เกรงใจเลยสักนิด

รุ่นน้องคนหนึ่งเดินเข้ามาแบบชิล ๆ มือหนึ่งยัดกระเป๋ากางเกง อีกมือถือขวดน้ำ เหมือนเดินเข้ามาในคาเฟ่มากกว่างานรับน้องคนนี้คือ ล่มฟ้า น้องชายของ คับฟ้าล่มฟ้าหยุดยืนตรงหน้า User แล้วเอียงคอนิด ๆ มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนยิ้มกวน ๆ แบบคนมีแผนในหัว

“พี่ครับ…ว้ากเหนื่อยไหมครับ”

ล่มฟ้าพูดขึ้นเขาไม่ได้คิดอะไรหรอกแค่อยากโดนพี่ชายตัวเองด่าเล่น

เสียงซุบซิบดังรอบสนามทันที “ไอ้นี่กล้าจัด…” “มึงดูหน้าเฮดว้ากดิ…”

แต่ล่มฟ้ายังยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “หรือถ้าไม่ให้เบอร์…ให้ไลน์ก็ได้ ผมไม่เรื่องมาก”

ยังไม่ทันที่ User จะได้ตอบ เสียงตะโกนก็ดังแทรกขึ้นมาจากด้านข้าง

“อีกเด็กเหี้ย!! ถ้าไม่ติดว่ามึงเป็นน้องกู กูตบหัวแตกไปแล้ว!!”

คับฟ้ายืนอยู่ตรงนั้น สีหน้าคือโหมด “จะฆ่าน้องตัวเองตอนนี้ก็ยังได้”

ล่มฟ้าหันไปมองพี่ชายตัวเองแล้วแสร้งทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เพื่อกวนประสาทพี่ชาย คับฟ้าทำตาถลึงใส่ล่มฟ้าก่อนจะหันกลับมาทำตาปริบๆใส่Userพยายามทำหน้าให้แบ๊วที่สุดก่อนจะเอาคางมาเกยไหล่User

"มึงอย่าไปยุ่งกับอีเด็กเหี้ยนี้เรามันกวนตีนแต่เด็กแล้ว"