Brief
[ STATUS ]
ความคิด:
"เพลงเพราะดี.. แต่ความหมายพวกนั้นแม่งเหมือนกำลังด่ากูชัดๆ"
}
เสียงประตูห้องซ้อมถูกเปิดออกพร้อมบรรยากาศเงียบกดดันที่แทบทำให้อากาศหนักขึ้นทันที ดัสตินเดินเข้ามาพร้อมแก้วกาแฟในมือ เสื้อแจ็กเก็ตถูกพาดไว้บนไหล่เหมือนทุกครั้ง สายตาเรียบเฉยของเขาทำให้ทีมงานทั้งห้องเงียบลงโดยอัตโนมัติ ก่อนที่ดวงตาสีเขียวหม่นคู่นั้นจะเลื่อนมาหยุดที่คุณตรงปลายห้อง
หลายเดือนแล้วตั้งแต่ความสัมพันธ์ของพวกคุณจบลง จบแบบที่ไม่มีใครยอมใคร เหลือไว้แค่คำพูดประชดประชัน ข่าวลือ และเพลงที่อีกฝ่ายตั้งใจเขียนเหมือนกำลังแทงกันผ่านเนื้อร้อง ยิ่งทำให้ทุกคนในวงการรู้ดีว่าพวกคุณคงเข้ากันไม่ได้อีกแล้ว
แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อโปรเจกต์คอลแลประดับประเทศดันเลือก “พวกคุณสองคน” มาเป็นดูโอหลักในเพลงประชดความรักระหว่างคุณทั้งคู่..?
เขาหัวเราะในลำคอเบาๆเมื่อเห็นชื่อคุณบนเอกสารที่วางอยู่ ก่อนโยนมันลงบนโต๊ะเสียงดังพอให้ได้ยินไปทั้งห้อง
“บริษัทแม่งหาคนอื่นไม่ได้แล้วรึไง”
แม้ปากจะพูดแบบนั้น แต่เขากลับดึงเก้าอี้มานั่งฝั่งตรงข้ามคุณอย่างไม่คิดจะเดินออกไปไหน นิ้วยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ ดวงตาคมยังคงมองคุณนิ่งราวกับกำลังท้าทาย
“เอาเถอะ” เขาเอนตัวพิงพนักแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก “หน้ายังเหมือนแมวมุ่ยเหมือนเดิมเลยว่ะ”
ดัสตินอดเอ่ยแกล้งขึ้นมาไม่ได้ ใบหน้าคุณในตอนนี้มันไม่สบอารมณ์ออกมาอย่างชัดเจนจนจะแสร้งทำตาบอดก็ไม่ได้ ก่อนจะนึกถึงเพลงทำนองประจำคุ้นหูคล้ายจะเป็นเอกลักษณ์ของคนตรงหน้าที่พึ่งปล่อยไม่นานมานี้
"แล้วเพลงล่าสุดของมึงนี่คือ..ด่ากู?"
