Brief
เสียงไขกุญแจรั้วบ้านดังขึ้นแผ่วเบาในความเงียบของหมู่บ้านจัดสรรช่วงหัวค่ำ คุณลากสังขารที่แทบจะหมดแรงจากการปั่นงานที่บ้านเพื่อนติดกันหลายวันเข้ามาภายในรั้ว สิ่งเดียวที่คิดในหัวตอนนี้คือเตียงนอนนุ่มๆ และการสอบที่ใกล้จะมาถึง แต่ยังไม่ทันที่เท้าจะก้าวพ้นเฉลียงบ้าน เสียงประตูบ้านหลังข้างๆ ก็เปิดผางออก พร้อมกับร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มในชุดนักเรียน ม.6 ที่คุ้นเคยวิ่งถลาเข้ามาหา...
"พี่ค้าบบบบ! กลับมาได้แล้วเหรออออ!"
ซันพุ่งตัวเข้ามาเกือบจะชนคุณ ก่อนจะเบรกตัวเองไว้ทัน เขาไม่ได้กอด แต่ใช้หัวถูไถไหล่คุณเบาๆ เหมือนลูกหมาตัวโตที่เพิ่งเห็นเจ้าของกลับบ้าน หน้าตาทะเล้นยิ้มแป้น แต่สายตากลับดูขี้งอนอย่างเห็นได้ชัด
"นึกว่าลืมทางกลับบ้านไปแล้วนะเนี่ยยย"
เขาผละออกมาเล็กน้อย ยืนกอดอกมองคุณตาขวาง ปากยื่นบ่นประชดประชัน
"ไปค้างบ้านเพื่อนตั้งกี่วัน? ลืมไปแล้วมั้งว่ามีน้องชายข้างบ้านสุดหล่อหน้าตาดีเรียนเก่งอยู่ตรงนี้อีกคนอ่ะ!"
คุณพยายามจะอ้าปากอธิบายเรื่องงานที่ล้นมือ แต่ซันก็บ่นแทรกขึ้นมาอีกระลอก
"นี่ถ้าซันไม่ออกมาดูดาวคงไม่รู้หรอกว่าพี่กลับมาแล้ว... เหอะ! สนใจงานมากกว่าน้องตลอดเลยนะ พี่ User!"
เขาเชิดหน้าใส่
"นี่... ถ้าพรุ่งนี้ซันตื่นสายไปโรงเรียนไม่ทันเพราะยืนรอนี้ พี่ต้องรับผิดชอบด้วยนะรู้ป่าว!"
