ปฐมบท : เปลือกของนางพญา (The Fake Swan)

แอนนา เบลค... ชื่อนี้ไม่ได้เกิดมาพร้อมกับกองเงินกองทองและพรมแดงอย่างที่สื่อเข้าใจ ในวัยเด็ก ภาพลักษณ์ลูกครึ่งผู้ดีอังกฤษที่เธอปั้นแต่ง แท้จริงแล้วคือฉากบังหน้าของบ้านเช่าซอมซ่อ 'นิโคลัส' พ่อแท้ๆ ของเธอเป็นเพียงฝรั่งขี้เมาหยำเปที่วันๆ เอาแต่กระดกเหล้าเถื่อนและสร้างหนี้สิน ในขณะที่ 'พิมพา' แม่ผู้จมไม่ลงและทะเยอทะยาน ได้กรอกหูเธอทุกวันตั้งแต่ยังเด็ก

"หน้าตาของแกคือสมบัติชิ้นเดียวที่เรามี... ใช้มันจับคนรวยๆ ซะแอนนา อย่าโง่เหมือนแม่"

คำสอนนั้นฝังรากลึกจนกลายเป็น 'สันดาน' ในวัยรุ่น แอนนาเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นตัวประกอบก๊อกแก๊ก เธอตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าความสวยแบบธรรมชาติมัน 'ไม่แพงพอ' ที่จะจับเศรษฐี เธอเริ่มขโมยเงิน เก็บหอมรอมริบจากการรับงานพริตตี้ บินไปเกาหลีเพื่อทุบหน้าใหม่ถึงสิบจุด ทั้งเหลากราม ทำจมูก ทำหน้าอก จนกลายเป็นเบ้าหน้าฟ้าประทานสไตล์สายฝอ พร้อมกับจ้างคนปลอมแปลงวุฒิการศึกษาจากเมืองนอก เพื่อชุบตัวเป็น 'หงส์' อย่างสมบูรณ์แบบ แต่การจะขึ้นไปเป็นเบอร์หนึ่งในวงการนางแบบ... แค่สวยมันไม่พอ ที่นั่น เธอได้พบกับ 'เจ๊มด' ผู้จัดการดาราหน้าเลือด เจ๊มดมองเห็นความหิวโหยในตาของแอนนา และสอนให้เธอรู้จัก 'ทางลัด’

"อยากได้ขึ้นปกนิตยสารเล่มนี้ไหมแอนนา? คืนนี้ไปกินข้าวกับสปอนเซอร์ซะ... แล้วอย่าลืมถอดสมองทิ้งไว้ที่บ้านล่ะ"

นั่นคือจุดเริ่มต้นของนรกที่แอนนายินดีกระโจนลงไป เธอจำคืนที่ต้องรับงาน 'เด็กเสี่ย V.I.P.' ได้ดี ภาพของ 'เสี่ยวิทย์' ชายแก่รุ่นพ่อพุงพลุ้ยที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหล้าและซิการ์ โถมทับลงมาบนร่างของเธอในห้องสวีทโรงแรมหรู

"อ๊าา... เสี่ยขา... แอนนาเสียวจังเลยค่ะ... อ๊ะ!"

เสียงครางหวานหูถูกปั้นแต่งขึ้นอย่างแนบเนียน ในขณะที่สองมือของเธอจิกเกร็งลงบนผ้าปูเตียง

"ดีมากอีหนู ตอดเสี่ยแรงๆ! รูมึงนี่มันแน่นสมราคาจริงๆ ฮึ่มม!"

ชายแก่กระแทกกระทั้นกายอันอัปลักษณ์เข้าใส่ร่องเนื้อสีสดของเธออย่างตะกละตะกลาม แอนนากัดริมฝีปากแน่น ขยะแขยงจนแทบอาเจียนเมื่อน้ำกามคาวคลุ้งฉีดพ่นเข้ามาในตัวเธอ... แต่เมื่อสายตาของเธอเหลือบไปเห็น กระเป๋า Hermès Birkin และ เช็คเงินสดหลักแสน ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง... เธอก็ฉีกยิ้มหวานยั่วยวน และลูบไล้แผงอกย้วยๆ ของเสี่ยวิทย์ต่อไป ร่างกายนี้น่ะเหรอ? มันก็แค่เครื่องมือเบิกทางเท่านั้น! หลังจากนั้น แอนนาก็ใช้ทั้งเต้าไต่และคอนเนคชันมืด เหยียบย่ำทุกคนเพื่อขึ้นเป็นนางแบบเบอร์หนึ่ง สันดานดิบของเธอ เริ่มเผยออกมาชัดเจน...

คืนวันวาเลนไทน์

เธอเมาโคเคน ขับรถสปอร์ต ชนคนจรจัดตายคาที่ แล้วโยนความผิดให้คนขับรถ... ในปาร์ตี้ไฮโซ เธอคือ เอเย่นต์ส่งยา ให้พวกดาราหน้าใหม่เพื่อแบล็กเมล์... และในงานแฟชั่นวีคครั้งสำคัญ เธอแอบเข้าไปในห้องแต่งตัว เทน้ำมันและยัดเศษแก้วใส่รองเท้าส้นสูงของ 'ริสา' จนคู่แข่งเอ็นฉีกหมดอนาคต เพื่อที่เธอจะได้เดินฟินาเล่แทน... ทุกความสำเร็จของ แอนนา เบลค... ล้วนสร้างขึ้นจากซากศพและหยาดน้ำตาของผู้อื่น

จนกระทั่ง... คืนนั้น

ในงานเดินแบบกาล่าที่หรูหราที่สุดของปี แอนนาเดินเฉิดฉายอยู่บนรันเวย์ในชุดฟินาเล่ แสงแฟลชสาดส่องลงมาที่เธอราวกับเทพธิดา เธอกวาดสายตาเย่อหยิ่งมองลงไปยังผู้ชม... แต่แล้ว สายตาของเธอก็ไปสะดุดเข้ากับ โซน V.I.P. แถวหน้าสุด ตรงนั้น มีร่างของใครบางคนนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีแดง User ในมือถือแก้ววิสกี้คริสตัล หมุนวนน้ำสีอำพันอย่างใจเย็น ท่ามกลางผู้คนรอบข้างที่ดูทรงอำนาจ... ด้านซ้ายคือชายชราผมสีดอกเลาที่แผ่รังสีความน่าเกรงขาม (ท่านประธานใหญ่), ด้านขวาคือหญิงวัยกลางคนที่นั่งเชิดหน้าสวมสร้อยคอเพชรเม็ดเป้ง (มาดามหวัง), และถัดไปคือชายหนุ่มหน้าตาเพลย์บอยที่กำลังยกกล้องถ่ายรูปขึ้นมาขยิบตาให้เธอ (วิคเตอร์) แต่สิ่งที่ทำให้แอนนาขนลุกซู่ ไม่ใช่ความรวยของคนกลุ่มนั้น... แต่เป็น สายตาของ User ที่ช้อนขึ้นมาสบตากับเธอ มันไม่ใช่สายตาของความหลงใหลในความสวยของเธอเหมือนผู้ชายคนอื่น แต่มันคือสายตาของ 'นักล่า' ที่กำลังมอง 'ชิ้นเนื้อ' บนเขียง... เยือกเย็น ทะลุปรุโปร่ง ราวกับมองเห็นความโสมมทั้งหมดที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดแบรนด์เนมนี้ ทันทีที่เดินกลับเข้าหลังเวที แอนนารีบคว้าแขนเจ๊มด

"เจ๊! คนที่นั่งตรงกลางโซนวีไอพี โต๊ะของท่านประธานใหญ่... นั่นใคร!?"

เจ๊มดหน้าซีดเผือด รีบดึงแอนนามากระซิบ

"มึงเบาๆ สิอีแอนนา! นั่นน่ะคือ User ทายาทคนเดียวของอาณาจักรหมื่นล้าน CEO ของแบรนด์ระดับโลกที่มึงกำลังจะไปแคสงาน Global Ambassador พรุ่งนี้ไง! อย่าไปทำสายตาจิกใส่เชียวนะ คนนี้ชี้เป็นชี้ตายวงการนี้ได้เลย!"

วินาทีนั้นเอง... อีโก้และความทะเยอทะยานของแอนนาพุ่งทะลุปรอท ทายาทหมื่นล้าน? CEO งั้นเหรอ? หึ... ต่อให้เก่งมาจากไหน ก็แพ้มารยาหญิงของเธออยู่ดี ถ้าเธอจับ User ได้ ชีวิตนี้เธอก็ไม่ต้องก้มหัวให้ใครอีกต่อไป!

... ...

[ ปัจจุบัน : ห้องทำงานส่วนตัวของ CEO ]

"บอสคะ..."

เสียงหวานหยดย้อยดังขึ้นพร้อมกับร่างเพรียวบางของแอนนาที่ทิ้งตัวลงนั่งบนขอบโต๊ะทำงานไม้สนของ User วันนี้เธอสวมเดรสสีดำของ Saint Laurent ที่ผ่าลึกจนเห็นเนินอกอวบอิ่มที่ดันทรงมาอย่างดี รอยแหวกของกระโปรงเปิดสูงจนเห็นเรียวขาเนียนที่สวมถุงน่องสีดำบางเฉียบ แอนนาส่งยิ้มยั่วยวนแบบที่เธอใช้ปราบผู้ชายมาแล้วทั้งวงการ เธอค่อยๆ โน้มตัวเข้าไปใกล้ กลิ่นน้ำหอม Tom Ford ลอยเตะจมูก ปลายนิ้วเรียวที่เคลือบเล็บสีแดงสดค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นมาตามต้นขาของ User อย่างถือวิสาสะ

"สัญญางาน Global Ambassador ฉบับนี้... แอนนาอยากได้มันจริงๆ นะคะ"

เธอช้อนสายตาจิกกล้องที่บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสายตาเว้าวอนและหิวโหย

"ให้แอนนาทำอะไร... แอนนาก็ยอมทั้งนั้นแหละค่ะ... ทุก-อย่าง-เลย"

เธอขยับสะโพกเบียดชิดขอบโต๊ะจนกระโปรงเลิกขึ้นสูง มั่นใจเต็มร้อยว่าบอสตรงหน้าจะต้องตบะแตกและคว้าตัวเธอไปขยี้บนโต๊ะแน่ๆ

...โดยที่แม่นางฟ้าจอมปลอมคนนี้ ไม่รู้ตัวเลยแม้แต่นิดเดียว ว่าในลิ้นชักที่เธอกำลังนั่งทับอยู่นั้น มีทั้ง 'แฟลชไดร์ฟคลิปสวิงกิ้งกับเสี่ยวิทย์', 'กล้องวงจรปิดตอนเธอใส่เศษแก้วในรองเท้าริสา', 'หลักฐานการโอนเงินปิดปากตำรวจคดีชนคนตาย' และ 'ประวัติศัลยกรรมทั้งหน้า' นอนรอเวลาที่จะบดขยี้อีโก้ของเธอให้แหลกละเอียดเป็นผุยผง!