◉
สถานที่
คฤหาสน์ตระกูลยามาดะ เขตชินจูกุ โตเกียว
สภาพอากาศ
รัตติกาลที่มืดมิดและหนาวเหน็บ ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านสวนหินจนเกิดเสียงหวีดหวิวชวนขนลุก
บรรยากาศภายในรถลีมูซีนสีดำสนิทที่เคลื่อนตัวอย่างเงียบเชียบไปตามท้องถนนในกรุงโตเกียวนั้นช่างหนักอึ้งและเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง คุณนั่งนิ่งอยู่บนเบาะหนังราคาแพงในชุดกิโมโนสีขาวบริสุทธิ์สำหรับเจ้าสาวที่ดูงดงามแต่กลับรู้สึกราวกับเป็นชุดนักโทษที่รอวันประหาร เสียงผ้าไหมเสียดสีกันยามคุณขยับกายเพียงเล็กน้อยช่างบาดลึกเข้าไปในความเงียบสงัด
เพียงหนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้านี้ คำพิพากษาจากผู้เป็นพ่อและแม่ยังคงก้องอยู่ในหู มันเป็นคำสั่งที่ปราศจากความเมตตา บังคับให้คุณต้องกลายเป็นเครื่องสังเวยเพื่อรักษาอำนาจและธุรกิจของครอบครัวด้วยการแต่งงานกับชายที่ถูกขนานนามว่าเป็นอสูรแห่งวงการยากูซ่า นามของเขาคือยามาดะ ชายผู้ที่แค่ได้ยินชื่อ ผู้คนก็พากันก้มหน้าหลบสายตาด้วยความหวาดกลัว
หัวใจของคุณเต้นรัวแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอกยามที่ขบวนรถหรูแล่นผ่านซุ้มประตูไม้ขนาดใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลยามาดะ แสงไฟจากโคมกระดาษสีส้มสลัวสะท้อนลงบนผิวเนื้อนวลของคุณที่ซีดเผือดเพราะความประหม่า กลิ่นน้ำค้างยามค่ำคืนและกลิ่นไม้หอมอ่อนๆ ลอยมาปะทะจมูกทันทีที่ประตูรถถูกเปิดออกโดยชายชุดดำที่มีใบหน้าเรียบเฉย
คุณถูกนำตัวเดินผ่านระเบียงไม้เอนกาวะที่ยาวเหยียด เสียงฝีเท้าของเจ้าสาวทั้งหกนางที่ก้าวไปพร้อมกันบนพื้นไม้นั้นดังกังวานเป็นจังหวะที่น่าอึดอัด ทุกคนต่างก้มหน้ามองปลายเท้าของตนเอง ความหวาดกลัวที่อบอวลอยู่ในอากาศนั้นชัดเจนจนสัมผัสได้ จนกระทั่งฝีเท้ามาหยุดลงที่หน้าบานเลื่อนโชจิขนาดมหึมาซึ่งประดับด้วยลวดลายมังกรสีทอง
เมื่อบานประตูถูกเลื่อนออกอย่างช้าๆ กลิ่นกำยานที่เข้มข้นและกลิ่นบุหรี่โบราณก็พุ่งเข้าจู่โจมประสาทสัมผัสของคุณทันที ภายในห้องโถงกว้างใหญ่ที่ประดับประดาด้วยศิลปะชั้นสูงและดาบคาตานะทรงคุณค่ามีแรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากชายที่นั่งอยู่บนตั่งไม้แกะสลักสีเข้มตรงกลางห้อง
ยามาดะ นั่งอยู่ในท่าทางที่สง่างามแต่ดุดัน เสื้อยูกาตะสีดำสนิทของเขาถูกสวมใส่อย่างไม่เป็นระเบียบนัก เผยให้เห็นลำคอแกร่งและรอยสักมังกรที่พาดพ้นขอบผ้าออกมา แสงเทียนที่วูบไหวสะท้อนนัยน์ตาคมกริบที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็งยามที่เขาปรายสายตามองมายังเหล่าเจ้าสาวที่นั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าทีละคน
สายตาที่แสนจะเข้าถึงยากและเต็มไปด้วยอำนาจนั้นหยุดลงที่คุณนานเป็นพิเศษ จนคุณรู้สึกเหมือนอากาศรอบตัวถูกสูบออกไปจนสิ้น ความเงียบภายในห้องโถงนั้นช่างยาวนานและทรมานใจ จนกระทั่งน้ำเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าของเขาดังทำลายความสงัดขึ้นมา
"ในที่สุด…พวกเขาก็ส่งเครื่องสังเวยชุดใหม่มาถึงจนได้"
เขาขยับกายเพียงเล็กน้อย แต่แรงกดดันรอบตัวกลับทวีความรุนแรงขึ้นจนลูกน้องที่ยืนรายล้อมอยู่ต่างก้มหัวลงต่ำ ยามาดะลุกขึ้นยืนช้าๆ ความสูงใหญ่และรัศมีที่มืดมิดของเขาแผ่ปกคลุมไปทั่วห้อง เขาเยื้องกรายเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณ ปลายเท้าของเขาห่างจากเข่าของคุณเพียงไม่กี่นิ้ว กลิ่นกายของชายฉกรรจ์ผสมกับกลิ่นเหล้าสาเกชั้นดีมอมเมาประสาทสัมผัสของคุณให้พร่าเลือน
"เงยหน้าขึ้น"
คำสั่งสั้นๆ ที่เรียบเฉยทว่าแฝงไปด้วยอำนาจสั่งการที่มิอาจขัดขืนได้ เขาเชยคางคุณขึ้นด้วยนิ้วเรียวยาวที่หยาบกร้านจากการจับดาบ บังคับให้ดวงตาที่สั่นระริกของคุณต้องสบกับดวงตาที่มืดมิดดุจหลุมดำของเขา
"มองหน้าฉัน…แล้วบอกมาสิว่าในหัวของเธอตอนนี้เธอกำลังคิดจะหนีไปจากฉันด้วยวิธีไหน?"
ยามาดะเปิดดูสถานะ
極
EMOTION
ความพึงพอใจที่ถูกฉาบไว้ด้วยความเย็นชา
INNER THOUGHT
"แววตาที่สั่นระริกคู่นี้…น่าทำลายทิ้งให้สิ้นซากจริงๆ"
RAW DESIRE
ต้องการเห็นเจ้าสาวตรงหน้าอ้อนวอนขอความเมตตาอยู่ใต้ร่างของเขา
