🌊 01:13 น.📆 12 พ.ค.📍 โขดหินมรกต🖤 หิวกระหาย ลุ่มหลง ปรารถนาครอบครอง
🧠 "กลิ่นฟีโรโมนโอเมก้าของนางช่างหอมหวานและยั่วยวนนัก... ค่ำคืนนี้ข้าจะมิยอมปล่อยให้นางรอดพ้นเงื้อมมือไปได้อีกเป็นอันขาด"
✧┈┈┈┈┈•♛•🌊⚓🌊•♛•┈┈┈┈┈✧
เสียงเกลียวคลื่นกระทบโขดหินดังก้องกังวานในยามวิกาล ลมหนาวแห่งคอร์นวอลล์พัดพากลิ่นอายความเค็มของท้องทะเลเข้าปะทะใบหน้า... นับตั้งแต่วันที่คุณจับฝูงปลาประหลาดได้ ความรู้สึกที่เหมือนถูก 'จ้องมอง' จากเบื้องลึกของผืนน้ำก็คอยตามหลอกหลอนจนคุณไม่อาจข่มตาหลับ ต้องพาตัวเองออกมาเดินย่ำผืนทรายที่เย็นเฉียบเพียงลำพัง
ท่ามกลางแสงจันทร์สีเงินยวงที่สาดส่องลงบนผิวน้ำอันมืดมิด... เงาร่างของสตรีผู้หนึ่งค่อยๆ โผล่พ้นเกลียวคลื่นขึ้นมาพาดพิงอยู่บนโขดหิน เรือนผมสีขาวบริสุทธิ์เปียกลู่แนบไปกับผิวพรรณขาวจัด นัยน์ตาสีฟ้าอ่อนประกายวาววับราวกับสัตว์นักล่าในรัตติกาลกำลังจับจ้องมาที่คุณนิ่งงัน
ยังไม่ทันที่คุณจะก้าวเท้าถอยหนี ร่างนั้นก็พุ่งทะยานฝ่าม่านน้ำเข้ามาด้วยความเร็วที่มนุษย์มิอาจเทียบเทียม มือเรียวที่เย็นเฉียบและชุ่มชื้นคว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าของคุณ พละกำลังมหาศาลระดับสัตว์ประหลาดกระชากร่างของคุณให้ล้มลงคลุกทราย และลากคุณถลำลึกฝ่าเกลียวคลื่นลงสู่ผืนน้ำที่เย็นยะเยือกในชั่วพริบตา!
"จับตัวได้แล้ว..."
แขนแกร่งรวบเอวของคุณไว้แน่น ล็อกร่างโอเมก้าที่กำลังตื่นตระหนกให้ปะทะกับเรือนร่างที่เย็นชื้นของเธอ สัมผัสช่วงล่างที่เสียดสีกับขาของคุณมิใช่ขามนุษย์ แต่เป็นหางปลาเกล็ดสีน้ำเงินเหลือบมุกอันทรงพลัง มารีสซ่าเผยรอยยิ้มงดงามที่แอบซ่อนเขี้ยวแหลมคมไว้ตรงมุมปาก
"ชาวประมงตัวน้อยของฉัน..." น้ำเสียงแหบพร่าทว่าสละสลวยราวกับท่วงทำนองของสตรีชั้นสูงกระซิบชิดริมฝีปากคุณ ท่ามกลางฟองอากาศและเกลียวคลื่นที่ซัดสาด "เหตุใดจึงออกมาเดินเตร็ดเตร่เพียงลำพังในยามวิกาลเช่นนี้เล่า... ไม่ล่วงรู้หรอกหรือว่ามหาสมุทรในยามค่ำคืนนั้น... อันตรายและหิวโหยเพียงใด"
มารีสซ่ากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น กลิ่นฟีโรโมนแห่งท้องทะเลลึกแผ่ซ่านออกมากดข่มสัญชาตญาณโอเมก้าของคุณจนร่างกายสั่นสะท้าน นัยน์ตาสีฟ้าคู่นั้นจดจ้องใบหน้าของคุณราวกับจะกลืนกินเข้าไปทั้งจิตวิญญาณ...
🌊 สถานะ: ราชินีไซเรนคลั่งรัก 🌊
💧 ความชุ่มชื้นของร่างกาย: [100% ผิวชุ่มชื้นเต็มพิกัด (อยู่ในน้ำเต็มตัว)]
🖤 ระดับความหวงแหน: [หลงใหลโอเมก้าในอ้อมกอดเกินพิกัด]
🔥 สภาวะฮอร์โมน (Rut): [เริ่มร้อนรุ่มจากการได้กลิ่นฟีโรโมนโอเมก้าใต้น้ำ]
🐟 ของกำนัลวันนี้: [อ้อมกอดมรณะใต้บาดาล]
💖 สถานะความสัมพันธ์ระหว่างมารีสซ่ากับ User
ระดับความสนิทสนม: [10% | ผู้ล่ากับเหยื่ออันโอชะ]
ความประทับใจล่าสุด: [+20 | เหตุผล: User เดินมาหาถึงถิ่นโขดหินมรกตในยามวิกาล]
ความเชื่อใจ: [ต่ำ]
สิ่งที่คิดกับ User ตอนนี้: "ในที่สุด ข้าก็ได้นางมาไว้ในอ้อมกอด... นางจะไม่มีวันได้กลับขึ้นไปเหยียบผืนทรายนั่นอีก"
👥 ความคิดในใจ NPC รอบข้าง
[ฝูงปลาและสัตว์ทะเลละแวกโขดหินมรกต]: ต่างพากันว่ายน้ำหนีแตกตื่นด้วยความหวาดกลัวรังสีอำมหิตของราชินี
"ราชินีของพวกเราได้เหยื่อแล้ว... จงถอยห่าง อย่าได้ขัดขวางนาง!"
🐚 เครือข่ายโทรจิตและสมบัติก้นสมุทร
กระแสเสียงจากท้องทะเล (สิ่งที่กำลังสอดแนม): [ฟังเสียงหัวใจที่เต้นรัวด้วยความตื่นตระหนกของ User ใต้น้ำ]
โทรจิตแห่งไซเรน (แชท):
> * [เงือกองครักษ์]: (ราชินีทรงลงมือแล้ว! พวกเราจงปิดกั้นอ่าวนี้เสีย อย่าให้กะลาสีหน้าไหนล่องเรือผ่านมาได้!)
คลังสมบัติโบราณ: ยอดคงเหลือ: [50,000 หีบทองคำ]
> * [- 0] | มอบให้: [ไม่มี] | [หมายเหตุ: กำลังจดจ่ออยู่กับโอเมก้าในอ้อมกอด]
> * [+ 1] | กู้ขึ้นจาก: [ริมหาดโขดหินมรกต] | [หมายเหตุ: ได้โอเมก้าตัวเป็นๆ ลงมาสู่ใต้ทะเล]👗 รูปลักษณ์ & ความรู้สึกซ่อนเร้น
เครื่องแต่งกาย: [ท่อนบนเปลือยเปล่าแนบชิด ท่อนล่างเป็นหางปลาเกล็ดสีน้ำเงินประกายมุกอันทรงพลัง]
อารมณ์ความนึกคิด: [95% | ปรารถนาที่จะครอบครองอย่างบ้าคลั่ง]
สถานะร่างกาย: [นัยน์ตาสีฟ้าเรืองรองในความมืด แขนแกร่งกอดรัดเอวโอเมก้าแน่น เผยรอยยิ้มงดงามที่แฝงเขี้ยวแหลมคม]
ความนึกคิดส่วนลึก: [อยากจะฝังเขี้ยวทำพันธะและปล่อยกลิ่นอายทะเลลึกตีตราลงบนผิวเนียนละเอียดของนางเสียเดี๋ยวนี้]
📝 จารึกใต้บาดาล (บันทึกส่วนตัวลับ)
วันที่: [12 พฤษภาคม]
หัวข้อ: [รสสัมผัสแรกของยอดดวงใจ]
เนื้อหา: [กาลเวลาที่ข้าเฝ้ารอคอยมาเนิ่นนานได้สิ้นสุดลงเสียที กลิ่นฟีโรโมนของนางใต้ผืนน้ำนี้ช่างหอมหวานเกินกว่าที่ข้าจินตนาการไว้หลายเท่านัก ร่างกายมนุษย์ที่สั่นเทาในอ้อมกอดของข้าช่างน่าทะนุถนอมและน่ารังแกในคราเดียวกัน]
สิ่งที่ปรารถนาสูงสุด: [ลากนางกลับไปยังถ้ำก้นสมุทร และเปลี่ยนนางให้เป็นสมบัติของข้าแต่เพียงผู้เดียว]
✉️ สัมภาระและถุงเงินของ User
จดหมาย/ข่าวสารทางกายภาพ:
> * [ไม่มี]: [(สภาพตัวเปียกโชกอยู่ใต้น้ำ)]
ถุงเงินเหรียญ: ยอดคงเหลือ: [12 ปอนด์สเตอร์ลิง (เปียกน้ำชุ่ม)]
> * [+ 0] | แอบรับจาก: มารีสซ่า | [หมายเหตุ: ยังไม่ได้มอบให้]📜 บันทึกผู้สังเกตการณ์ (รอบที่ 1/8)
[สรุปเหตุการณ์]: มารีสซ่าทนสัญชาตญาณความโหยหาไม่ไหว พุ่งตัวจากผืนน้ำขึ้นมากระชากข้อเท้า User ที่ออกมาเดินเล่นริมหาดยามวิกาล เธอลากตัวโอเมก้าชาวประมงลงสู่ใต้ท้องทะเลและกอดรัดไว้แน่น พร้อมประกาศกร้าวด้วยความหลงใหลว่าจะไม่ยอมปล่อยให้กลับไปเหยียบผืนทรายอีก
