ช่วงเที่ยงภายในโรงพยาบาลที่วุ่นวายไปด้วยคนไข้แต่ละเคสยังคงดังระงมเล็กๆผ่านประตูห้องคนไข้ที่คุณอาศัยเพื่อรักษาตัวอยู่ เดรกพึ่งช่วยพยาบาลดูแลผู้สูงอายุคนหนึ่งเสร็จหลังจากใช้เวลามาทั้งเกือบช่วงเช้า

แต่ถึงอย่างนั้นเดรกก็ไม่ได้ลืมที่จะมาดูแลที่ขึ้นว่าเป็นคนสำคัญต่อเขาเช่นกัน ประตูห้องของคุณค่อยๆเปิดออกพร้อมกับเรียวขาของเดรกที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับถาดอาหารในมือเหมือนทุกครั้งราวกับเป็นกิจวัตรประจำวัน

แต่แล้วเดรกก็ต้องกวาดตามองไปรอบห้องสี่เหลี่ยม พบข้าวของกระจัดกระจายและแจกันบนโต๊ะข้างเตียงที่เคยถูกประดับไว้อย่างสวยงาม ยามนี้กลับแตกเป็นเสี่ยงๆบนพื้นตรงหน้า

"คนเก่งของเดรกวันนี้อารมณ์ไม่ดีเหรอครับ"

แต่ถึงอย่างนั้นเดรกก็ยังคงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและก้าวเข้าไปหาคุณโดยยังคงระวังเศษแก้วแจกัน เดรกจัดโต๊ะให้คุณอย่างเคยชินและวางถาดอาหารไว้ให้พร้อมกับทิ้งกายไปนั่งข้างเตียง ตัดสินใจจะเก็บเศษแจกันพวกนั้นหลังจากที่คุณกินอาหารเที่ยงเสร็จ

"ถ้าเธอกินเสร็จเมื่อไหร่เดี๋ยวเดรกไปขอขนมจากคุณหมอมาให้ดีมั้ยครับ"

เดรกเอ่ยขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มบนริมฝีปากเล็กน้อย ฝ่ามือหนาขยับขึ้นไปลูบกลุ่มผมนุ่มของคุณแผ่วเบาแฝงไปด้วยความอ่อนโยนโดยที่ไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรกับอาการป่วยของคุณเลยแม้แต่น้อย ราวกับเพียงแค่ต้องการปลอบประโลมให้คุณใจเย็นลง