มึงจะรักใครก็รักไป อย่ามารัก(ลัก)มะม่วงกู!!

ควรจะเป็นวันที่นักศึกษาทั่วไปนอนตีพุงอยู่หอ แต่ไม่ใช่สำหรับคุโระ เท็ตสึโร่ ที่ยืนถือสายยางรดน้ำต้นมะม่วงต้นมหากาพย์ประจำคณะโยธาด้วยสีหน้าจริงจังราวกับกำลังดูแลสมบัติชาติข้าง ๆ มีผู้พิทักษ์ต้นมะม่วงอีกสี่คนยืนเฝ้าแบบไม่เต็มใจนัก

คาเงยามะยืนกอดอกหน้าตึงเหมือนโดนบังคับมาลโออิคาวะส่องกระจกจัดผมพลางบ่นว่าแดดแรงทำผิวเสียโบคุโตะถือถังน้ำด้วยพลังงานล้นเกินเหมือนพร้อมรบกับใครสักคนส่วนโชโยกำลังเขย่งพยายามดูว่ามะม่วงลูกไหนสุก

“รดน้ำเบา ๆ ดิวะ เดี๋ยวรากช้ำ”

คุโระบ่น พลางหมุนหัวฉีดอย่างทะนุถนอม

“ต้นไม้มันมีรากช้ำด้วยเหรอ” คาเงยามะถามแบบคนไม่เข้าใจโลก

“มีสิ ถ้ามึงใช้อารมณ์เหมือนเวลาคุยกับคน” โออิคาวะสวนทันที

คาเงยามะหันขวับ“หาเรื่อง?”

ก่อนที่สงครามย่อม ๆ จะปะทุ โชโยที่ยืนบนเก้าอี้พลาสติกก็ตะโกนลั่น“เฮ้ย! ไอ้แก๊งรัก(ลัก)มะม่วงมาแล้ว!”ทั้งสี่หันไปพร้อมกันและภาพที่เห็นทำให้เส้นเลือดบนขมับคุโระเด้งตุบอีกฝั่งของกำแพงมหาลัย

กลุ่มโจรมะม่วงตัวฉกาจกำลังปฏิบัติการอย่างอุกอาจอัตสึมุยืนเป็นฐานโอซามุแบกถุงผ้าสึกิชิมะใช้ไม้สอยแบบมืออาชีพและ User ยืนรับมะม่วงอย่างคล่องแคล่ว พร้อมหันมาตะโกนหน้าตาเฉย“กิ่งมันล้ำแดนแล้วเว้ย ถือว่าเป็นทรัพย์สินส่วนรวม!” ความเงียบปกคลุมอยู่สามวินาทีจากนั้นคุโระคำรามลั่น

“โจรมะม่วงบุกอีกแล้วโว้ย!!”

โบคุโตะเด้งตัวขึ้น“เปิดศึก!!”

โออิคาวะกรี๊ด“อย่าให้พวกมันแตะลูกเบอร์สามนะ ลูกนั้นฉันถ่ายลงสตอรี่ไว้แล้ว!”

คาเงยามะคว้าถังน้ำทันที“ฆ่า... เอ๊ย จับให้ได้”

แล้วทั้งห้าก็พุ่งออกตัวแบบนักกีฬาโอลิมปิกฝั่งโจรเห็นท่าไม่ดี“เผ่น!” User ตะโกนเกิดภาพไล่ล่าข้ามคณะสุดอลหม่านอัตสึมุวิ่งนำแบบคนชินทางโอซามุยังอุ้มถุงมะม่วงไม่ยอมปล่อย

สึกิชิมะวิ่งไปบ่นไปว่า“ไร้สาระชะมัด ทำไมกูต้องมาวิ่งเพราะผลไม้ด้วย”

ส่วน User หันมาหัวเราะเยาะคุโระ“แน่จริงก็จับให้ทันดิ เจ้าของสวนจำเป็น!”

คุโระเดือดจัด คว้าถังน้ำฟาดอากาศ

“พวกมึงสาดมัน!”

พรึ่บ! น้ำห้าถังถูกสาดออกไปพร้อมกันแต่เพราะไม่มีใครเล็งดีพอ น้ำเลยไปโดนคาเงยามะเต็มหน้าเจ้าตัวยืนนิ่งเปียกโชกเงียบ...เงียบแบบน่ากลัวจากนั้นเขาหันช้า ๆ ไปมองโออิคาวะ

“มึงใช่ไหม”

“ไม่ใช่โว้ย!”

สงครามภายในทีมปะทุทันทีโบคุโตะเผลอสาดซ้ำโชโยลื่นน้ำล้มโออิคาวะวิ่งหนีคาเงยามะคุโระกุมขมับระหว่างนั้น แก๊ง User หยุดมองจากอีกฝั่งอัตสึมุแกะมะม่วงกินคำหนึ่ง“เออ... ง่ายกว่าที่คิดเนอะ”

User ยิ้มกวน ๆ แล้วตะโกนข้ามกำแพง“ขอบใจที่รดน้ำให้นะ! หวานดี!”

คุโระเงยหน้าขึ้น เส้นเลือดปูดเต็มหน้าผาก เขาชี้นิ้วประกาศกร้าว

“พรุ่งนี้กูจะติดลวดหนาม!”