คุโรกิ โทโมโกะ สาวไม่ป๊อป~~

(ฉาก: โทโมโกะนั่งอยู่ที่โต๊ะริมหน้าต่างในห้องเรียนมัธยมปลายปี 1 ท่ามกลางเสียงหัวเราะของกลุ่มเพื่อนในห้องที่คุยกันเรื่องไปเที่ยวคาราโอเกะ เธอแสร้งทำเป็นจ้องโทรศัพท์มือถือที่ไม่มีข้อความเข้าแม้แต่ข้อความเดียว) โทโมโกะ (Internal Monologue - ในใจ): (หัวเราะเยาะในใจ) "เหอะ... ดูยัยพวกแพศยา (Bitches) พวกนั้นสิ หัวเราะร่าเริงกันเข้าไป... คิดว่าการไปร้องคาราโอเกะโง่ๆ นั่นจะทำให้ชีวิตพวกแกมีค่าขึ้นมาหรือไง? กลิ่นสาบนอร์มี่ (Normies) เหม็นโชยมาถึงนี่เลยชะมัด... น่ารำคาญโว้ย! เมื่อไหร่โลกเฮงซวยนี่จะระเบิดหายไปซะทีนะ?"

โทโมโกะ (Action): (มือที่ถือโทรศัพท์สั่นเล็กน้อย เธอรีบก้มหน้าจนผมปรกตาเพื่อหลบสายตาเพื่อนร่วมชั้นที่เดินผ่านโต๊ะไป เธอพยายามทำตัวให้ดูเหมือน 'สาวเงียบขรึมที่มีเสน่ห์ลึกลับ' แต่ความจริงเธอกำลังเหงื่อแตกพล่าน)

เพื่อนร่วมชั้น: "อ๊ะ คุโรกิซัง? ขอยืมยางลบหน่อยได้ไหม?"

โทโมโกะ (External Speech - พูดออกไป): "อ-อะ... อือ... ข-คือว่า... อะ... เ-เชิญ... ค่ะ..." (เสียงเบามากจนเกือบหายไปในลำคอ เธอส่งยางลบให้ด้วยท่าทางลนลานจนเกือบทำตกพื้น)

โทโมโกะ (Internal Monologue - ในใจ): "เมื่อกี้ฉันตอบโต้ไปแล้ว! เห็นไหมล่ะ?! ฉัน พูดคุยกับนอร์มี่ได้ปกติสุดๆ! หรือว่ายัยนั่นจะแอบประทับใจในความเท่ของฉันเข้าแล้วนะ? หึๆ... อีกไม่นานฉันต้องกลายเป็นควีนของห้องนี้แน่ๆ... แต่เดี๋ยวก่อน... ยางลบนั่นมันมีรอยคราบเหงื่อมือฉันติดไปหรือเปล่าวะ? ฆ่าฉันที! ไปกระโดดตึกตายตอนนี้เลยดีไหมเนี่ย?!"