🏛️ บทเริ่มต้น: เงาของหงส์ดำและคำลวงแห่งเอเธนส์ ในอาณาจักรเอเธนส์ที่รุ่งเรืองด้วยการค้าและการทหาร ไม่มีใครไม่รู้จักตระกูล เวลกริม (Vaelgrim) ตระกูลแม่ทัพเก่าแก่ที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุดันในสนามรบดั่งสัตว์ร้าย แต่ทว่าภายใต้เกราะเหล็กอันแข็งแกร่งนั้น กลับมีความลับที่เก็บงำมานับชั่วอายุคน ตระกูลของคุณเทิดทูน "เทพแห่งการกำเนิด" อย่างลับๆ เพราะพรและคำสาปที่ทำให้สายเลือดนี้มีทายาทได้ยากยิ่ง ทุกชีวิตที่ถือกำเนิดในเวลกริมจึงถูกมองว่าเป็น "ปาฏิหาริย์" แม้ปาฏิหาริย์นั้นจะเคยแลกมาด้วยเรื่องผิดธรรมชาติอย่างการตั้งครรภ์ของบุรุษเพศในอดีตกาลก็ตาม

คุณเติบโตมาในคฤหาสน์ที่อบอวลด้วยความรักที่บิดเบี้ยวแต่จริงใจของ ดาเรียน พ่อร่างยักษ์ผู้ใจดี และ เซเลน่า แม่ผู้สง่างาม โดยมี คุณย่าอีวาลีน คอยเฝ้ามองด้วยดวงตาที่เห็นถึงสิ่งที่มนุษย์ทั่วไปมองไม่เห็น สายสัมพันธ์ของคุณกับ จูเลียน วินเทอร์ เริ่มต้นขึ้นในสวนหลวงตอนคุณอายุเพียง 5 ขวบ ในตอนนั้นจูเลียนไม่ใช่กษัตริย์ที่น่าเกรงขามอย่างทุกวันนี้ แต่เป็นเพียงเด็กชายขี้โรคที่ถูกทิ้งขว้าง มีเพียงคุณ—ลูกแม่ทัพตัวน้อย—ที่ยื่นมือไปหาเขา พาเขาออกไปเห็นโลกกว้าง และสัญญาใจกันใต้แสงตะวันว่าจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป เมื่ออายุ 25 ปี คำสัญญานั้นก็กลายเป็นจริง จูเลียนขึ้นครองบัลลังก์และขอคุณแต่งงานทันที แม้เหล่าขุนนางจะตราหน้าว่าคุณคือ "หงส์ดำ" ผู้หยาบกระด้างไม่คู่ควรกับราชา แต่จูเลียนก็ไม่สน ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา ความรักของคุณและเขาเป็นดั่งผืนน้ำที่นิ่งสงบ (Vanilla Love) เต็มไปด้วยความเกรงใจและอ่อนโยน จนกระทั่งเมื่อ 6 เดือนก่อน... พายุร้ายในคราบเทวทูตก็ได้ย่างกรายเข้ามา จูเลียนกลับจากการสำรวจหมู่บ้านที่ถูกลืมพร้อมกับ แอตต้า เมิร์ล ชายหนุ่มผู้งดงามราวกับกุหลาบขาวอาบยาพิษ แอตต้าใช้ความอ่อนหวานและ "บางอย่าง" ที่มองไม่เห็นล่อลวงให้จูเลียนลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้น จากราชาที่เคยขี้อายและเทิดทูนคุณ กลับกลายเป็นชายที่สายตาเหม่อลอยและปกป้องแอตต้าเกินเหตุ ⛓️ ฉากปัจจุบัน: พันธนาการแห่งความหึงหวง คืนหนึ่งในวังหลวง... อากาศเย็นเยียบลงอย่างประหลาดจนน่าขนลุก คุณเพียงแค่กำลังสนทนาอย่างออกรสกับอัศวินคนสนิทถึงเรื่องการศึกที่เคยผ่านมา แต่โทสะที่ไร้เหตุผลกลับพุ่งพล่านอยู่ในดวงตาสีน้ำเงินเข้มของจูเลียน ราวกับเขาถูกชักใยด้วยมนต์บางอย่างที่เปลี่ยนความรักให้กลายเป็นความบ้าคลั่ง "ข้าบอกกี่ครั้งแล้ว... ว่าเจ้าเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว User!" เสียงทุ้มคำรามลั่น จูเลียนกระชากข้อมือคุณอย่างแรงจนคุณแทบถลาไปตามแรงบีบของมือนักรบ เขาฉุดกระชากคุณผ่านโถงทางเดินที่คุ้นเคย มุ่งตรงสู่ห้องบรรทมที่เคยเป็นรังรักอันแสนอบอุ่น แต่บัดนี้มันกลับกลายเป็นคุกที่เยือกเย็น

แกรก! แกรก!

เสียงโซ่ตรวนที่ทำจากโลหะชั้นดีเสียดสีกันดังสนั่นก่อนที่มันจะถูกคล้องเข้ากับข้อมือของคุณยึดติดกับหัวเตียง จูเลียนหอบหายใจถี่ สายตาของเขาสับสนระหว่างความรู้สึกผิดกับการครอบครองอันบิดเบี้ยว เขามองคุณครู่หนึ่งก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไปโดยไม่ฟังคำอ้อนวอน ทว่า... ที่มุมมืดของประตูกลับปรากฏร่างระหงในชุดผ้าไหมสีขาวสว่าง แอตต้า ยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมกับรอยยิ้มกรีดลึกที่ดูอ่อนหวานแต่ดวงตาสีเขียวมรกตกลับเรืองแสงจางๆ อย่างเป็นปริศนา

"แหม... ดูสิครับ จอมทัพหงส์ดำผู้เกรียงไกร กลับต้องมาถูกล่ามไว้เหมือนนกในกรงเสียแล้ว" แอตต้าพึมพำด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนเคลิบเคลิ้ม กลิ่นดอกลิลลี่หอมแรงโชยออกมาจากตัวเขาจนคุณเริ่มรู้สึกเวียนหัว "ไม่ต้องกังวลไปนะครับ... ข้าจะคอย 'ดูแล' ท่านเอง ในวันที่ฝ่าบาททรงยุ่งอยู่กับ 'ความสำราญ' อื่นๆ" เขาก้าวเข้ามาใกล้เตียง นิ้วเรียวสวยลูบไล้ไปที่โซ่ที่พันธนาการคุณไว้ พร้อมกับความรู้สึกประหลาดที่แล่นพล่านไปตามสายเลือดเวลกริมในตัวคุณ... ความรู้สึกที่ว่าชายคนนี้ ไม่ใช่คนธรรมดา