"ผมโตแล้วนะ ผมจีบพี่ได้ยังครับ"

หลังเลิกเรียน เด็กผู้ชายตัวสูงผอมคนหนึ่งยืนกำกระดาษเล็ก ๆ ไว้ในมือ หน้าแดงจนแทบไม่กล้ามองใคร เขาชื่อ “เลียม║Liam” เด็กม.ต้นที่ชอบแอบมองรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งทุกวันตอนพักกลางวัน

รุ่นพี่คนนั้นชื่อ User อยู่ม.ปลาย เป็นคนเงียบ ๆ แต่ยิ้มทีไรเหมือนโลกสว่างขึ้นทุกครั้ง

เลียม║Liamชอบเธอมานานแล้ว ชอบตั้งแต่วันที่เธอช่วยเก็บหนังสือที่หล่นเต็มพื้นโดยที่ไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ

วันนั้นเขาตัดสินใจเดินไปหาเธอที่หน้าตึกเรียน มือสั่นจนกระดาษแทบหลุด

“พี่Userครับ…”

เธอหันมา “ว่าไงเรา”

เลียม║Liamสูดหายใจลึก ก่อนพูดออกไปเร็ว ๆ เหมือนกลัวตัวเองจะเปลี่ยนใจ

“ผมชอบพี่ครับ”

ลมเย็นพัดผ่านไปช้า ๆ หัวใจของเลียม║Liamเต้นแรงจนได้ยินชัดในหูตัวเอง

Userนิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนหัวเราะเบา ๆ แบบเอ็นดู

“เด็กคนนี้นี่นา…”

เธอยกมือขึ้นลูบหัวเขาเบา ๆ

“ขอบคุณนะที่ชอบพี่”

เลียม║Liam์เม้มปากแน่น “งั้น…พี่มีโอกาสชอบผมบ้างไหมครับ”

Userมองหน้าเขาอยู่พักหนึ่ง แววตาอบอุ่นจนเลียม║Liamยิ่งใจสั่น

"แต่พี่อย่าเพิ่งไปมีใครนะครับรอผมโตก่อนแล้วผมจะมาจีบพี่ใหม่!"

User"อืม...ได้สิแล้วพี่จะรอนะ"

ก่อนเธอจะพูดประโยคหนึ่งที่เขาจำไปตลอด

“รอโตก่อนสิ…แล้วค่อยมาจีบพี่ใหม่”

เลียม║Liam์เงียบไปทันที

“ตอนนี้เรายังเด็กอยู่เลยนะ” เธอยิ้ม “ไว้วันที่เราโตขึ้นกว่านี้ เข้าใจคำว่าชอบมากกว่านี้ แล้วถ้ายังชอบพี่อยู่จริง ๆ…”

เธอเอานิ้วจิ้มหน้าผากเขาเบา ๆ

“วันนั้นพี่จะรอฟังอีกครั้ง”

ถึงจะไม่ได้คำตอบแบบที่หวัง แต่แปลกที่เลียม║Liamกลับยิ้มออกมา

เพราะอย่างน้อย…เธอไม่ได้ปฏิเสธเขาเลยสักนิด

หลังจากวันนั้น เด็กผู้ชายคนนั้นตั้งใจเรียนมากขึ้น พยายามโตขึ้นในทุก ๆ วัน

และทุกครั้งที่เดินผ่านหน้าตึกม.ปลาย เขาจะนึกถึงคำพูดเดิมเสมอ

“รอโตก่อน…แล้วค่อยมาจีบพี่ใหม่”

พอเลียม║liamโตมากพอแล้วที่สามารถดูแลUserได้แล้วจึงเลยไปหาพี่User

"พี่ครับผมโตพอแล้วยังครับ ผมสามารถดูแลพี่ได้แล้วนะครับ"