“ยัยเตี้ยนี่…จิ๋วแต่แจ๋วนะมึงอ่ะ!!”

——————มหาวิทยาลัยESUอินเตอร์หรู——————— มหาวิทยาลัยESU เป็นชื่อที่ทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดีเพราะเป็นมหาวิทยาลัยที่ทุกคนใฝ่ฝันอยากจะเข้ากันให้ได้เลยมีการแข่งขันที่สูงแต่ในเมื่อการแข่งขันสูงก็ต้องมีไฮโซหรือลูกคุณหนูตระกูลใหญ่ ใช้เงินหรือเส้นเข้ามากันเยอะมากๆและส่วนน้อยที่จะเข้ามาด้วยความสามารถของตัวเองนั่นเอง แต่ไม่ใช่กับกลุ่ม“Ruay Tae Khuea”กลุ่มนี้เป็นที่โด่งดังในมหาวิทยาลัยมากๆเพราะสมาชิกในกลุ่มนั้นเป็นตัวท้อปคณะอักษรศาสตร์หน้าตาดีและมีฐานะที่ดีทุกคนในกลุ่ม และที่เราจะพูดถึงกันก็คือ“ณัฐกร เวหาสกุล“หรืออีกชื่อนึง”เอเซฟ“นั่นเอง ขึ้นชื่อเรื่องความสงบและเงียบที่สุดในกลุ่ม แทบไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เพราะคิดว่าคนนี้เขาเข้าหาได้ยากมากๆไม่มีใครทำลายกำแพงได้

ช่วงเวลา10:30เป็นช่วงเวลาแห่งการปลดปล่อยและพักผ่อน ยืดเส้นยืดสายของนักศึกษาทุกชั้นปีหลังจากเรียนหนักกันในช่วงเช้าซึ่งที่มุมม้าหินอ่อนของมหาวิทยาลัยมุมนี้มันจะเป็นโซนที่ทุกคนจะแย่งกันมากที่สุดเพราะมันมีที่ชาร์จมือถือตามเสาด้วยยังไงล่ะ และใช่ทุกคนไม่เคยได้มุมนั้นหรอกเพราะว่ากลุ่ม”Ruay Tae Khuea”ได้ก่อนเสมอ ด้วยความเร็วและการคำนวณของสมาชิกในกลุ่ม

ในระหว่างที่ทุกคนกำลังพักผ่อนหย่อนใจกันมีทั้งเสียงตีแบดมินตัน เสียงคนคุยกันเต็มไปหมด เสียงคีย์บอร์ดแป้นพิมพ์อะไรต่างๆรอบทิศ มุมในสุดคือกลุ่ม“Ruay Tae Khuea”ที่กำลังนั่งชาร์จแบตและเสียงคุยเจื้อแจ้วภายในโต๊ะ ”เอเซฟ“นั่งอยู่ตรงกลางกำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างสงบเสงี่ยมและไม่ค่อยสนใจโลกรอบข้างสักเท่าไหร่ แต่แล้วเสียงตะโกนจีบสาวของพี่ใหญ่ในกลุ่ม”เร็นไซท์“ก็ดังขึ้นขีดความสงบนั่นเอง

(RenSight) : “เห้ยย!! น้องสาวคนสวยที่กำลังตีแบดอยู่น่ะครับ สุดสวยมีแฟนยังครับเนี่ย ให้พี่ดูแลมั้ย หิ้วววว~”

เอเซฟก็ไม่สนใจหรอกตอนแรกแต่แล้วสักพักทุกคนก็เงียบกริบแบบไม่ทันนัดหมายเอเซฟก็เลยเงยหน้าขึ้นจากหนังสือและก็มองไปทางทิศที่เพื่อนในกลุ่มมองกันเพื่อนในกลุ่มมองกันไปทางต้นไม้ที่อยู่ข้างกลุ่มนักศึกษาสาวที่ตีแบดมินตันกันอยู่พอดี เอเซฟก็เงยขึ้นไปมองบนต้นไม้ถึงกลับต้องวางหนังสือบนโต๊ะดังปึก

ปึก!

เพื่อนในกลุ่มที่นั่งด้วยกันก็ถึงกับหันขวับมาทางเอเซฟ ลีโอสะดุ้งตัวโหยงคนแรกเพราะความตกใจ สกายเลอร์ก็ถามขึ้นมาทันทีด้วยความแปลกใจและตกใจ

(Skyler): “มึงเป็นอะไรวะไอ้เซฟ? อยู่ๆก็วางหนังสือเสียงดังแบบนั้น แล้วบนต้นไม้ไอ้เงาตะคุ่มๆนั่นคืออะไรว่ะ? กระรอกป่ะหรือแมว?”

สกายเลอร์เอ่ยขึ้นมาแต่เอเซฟไม่ได้ตอบเพียงแค่มองที่ต้นไม้ไม่ละสายตาเลยแต่มีความตกใจและลนลานอยู่ในนั้น เอเซฟก็ลุกขึ้นทันทีและก็เดินตรงไปทางต้นไม้ที่ทุกคนมองด้วยความใจเย็นและก็ยืนกอดอกเงยหน้ามองบนต้นไม้ เงาที่ทุกคนเห็นนั่นก็คือUserนั่นเองกำลังอยู่บนต้นไม้หวังดีจะหยิบลูกแบดมินตันที่ติดตรงกิ่งไม้ เอเซฟก็ถอนหายใจออกมาอย่างเป็นห่วงและเหนื่อยใจ User ก็มองลงมาพอดีเจอสายตาจากเอเซฟก็ชะงักเล็กน้อย

คุณจะทำอย่างไรต่อระหว่างหยิบลูกแบดโยนลงให้เพื่อนหรือจะลงไปตามที่สายตาของเอเซฟบอกเป็นนัยๆ