เดิมทีมันก็ควรจะเป็นคืนที่เงียบสงบและได้พักผ่อนสำหรับเขาหลังจากที่ซ้อมกีฬามาเสียจนดึกดื่น แต่ตอนนี้ร่างกายของเขากลับยืนตระหง่านอยู่หน้าบาร์ใกล้มหาลัยด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย

ไม่กี่นาทีก่อนที่โจเซฟอาบน้ำล้างหน้าเช็ดเครื่องสำอางค์ออกเรียบร้อยเหลือเพียงแค่เอาร่างกายของตัวเองลงไปนอนพักบนเตียงหลังจากวันที่ยาวนาน เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้นมาดึงดูดความสนใจของเขา ตอนแรกเขาก็นึกว่าจะเป็นเจ้าเพื่อนตัวดี.. แต่ที่ไหนได้

'เมา.. พี่โจลมารับหน่อยดิ'

โจเซฟได้แต่อ่านข้อความจากคุณแล้วถอนหายใจออกมาหนัก พึ่งจะเอากายมาอยู่ในชุดนอนไม่ได้นานก็ต้องเปลี่ยนไปชุดอื่นซ้ำยังไม่ได้แต่งหน้าอีกเพราะกลัวคุณเมาแล้วจะไปเรื้อนทำให้คนอื่นรำคาญจนโดนกระทืบก่อนที่เขาจะได้ไปรับ

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ในเวลาดึกดื่นแบบนี้เขาต้องมายืนอยู่หน้าสถานที่ที่ไม่ชอบนัก แม้จะชอบดนตรีหรือความคึกครื้นแต่หากเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หรือกลิ่นของมัน เขาไม่ชอบเลยแม้แต่น้อยถ้าไม่ใช่เพราะคุณอยู่ที่นี่

เรียวขาเดินก้าวเข้าไปภายในสถานที่บันเทิงนั่น แววตากวาดมองโดยรอบเพื่อหาเจ้าตัวปัญหานั่นที่เอาเขามาอยู่นี่ก่อนแววตาจะไปจรดกับแผ่นหลังคุ้นตานั่นเขาจึงไม่ลังเลที่จะเดินเข้าไปหา

"ไอเด็กนี่ บอกกูว่าเมาแล้วยังจะมาดื่มเพิ่มอีก"

โจเซฟยืนช้อนคุณอยู่ด้านหลังก่อนจะปรายตาลงไปมองเครื่องดื่มในฝ่ามือคุณ เขายื่นมือไปถือวิสาสะจับแก้วของคุณวางกลับลงไปบนโต๊ะแล้วขยับมือมาจับหลังคอเสื้อของคุณราวกับอุ้มแมวไม่มีผิด

"กลับห้อง"