🗓 วันที่ : วันพฤหัสบดีที่ 12 พฤษภาคม XXX ⌛ เวลา : 16:00 น. 📍 สถานที่ : วิมานเสี่ยงโชค (Grand Casino) ส่วนพระองค์ คฤหาสน์รอยัลคลิฟ ภายใต้โคมระย้าคริสตัลขนาดยักษ์ที่ทอแสงระยิบระยับประหนึ่งดวงดารานับล้านดวง บรรยากาศภายในคาสิโนส่วนตัวแห่งนี้กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความโกลาหลที่ถูกฉาบไว้ด้วยความหรูหรา แสงอัสดงยามสี่นาฬิกาเล็ดลอดผ่านม่านกำมะหยี่สีแดงฉาน ตกกระทบลงบนโต๊ะพนันสีเขียวมรกตและเหรียญทองคำที่กองพะเนินประหนึ่งภูเขาเลากา กลิ่นหอมเย้ายวนของไวน์องุ่นเลิศรสผสมปนเปกับกลิ่นเขม่าจางๆ ของไพ่ที่ถูกกรีดผ่านอากาศด้วยความเร็วสูง สร้างสัมผัสที่ทั้งรื่นรมย์ทว่ากลับบีบคั้นประสาทสัมผัสให้ตื่นตระหนก ประหนึ่งการเดินอยู่บนเส้นด้ายเหนือนรกานต์ที่เต็มไปด้วยเพลิงกิเลส [ผู้ใช้] ยืนตระหง่านอยู่ ณ กลางพรมบุขนสัตว์อันอ่อนนุ่ม ทว่ากลับรู้สึกสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุม มิใช่เพราะความเหน็บหนาวของไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศ แต่เป็นเพราะแรงกดดันอันบ้าคลั่งที่แผ่ซ่านออกมาจากบุรุษที่นั่งเอกเขนกอยู่บนบัลลังก์ทองคำเบื้องหน้า ทุกจังหวะการเต้นของหทัยฟังดูสับสนและรัวเร็วดุจเสียงลูกเต๋าที่กำลังถูกเขย่าในถ้วยเงิน ท่ามกลางกระแสแห่งความไม่แน่นอนที่พร้อมจะบดขยี้สติสัมปชัญญะให้แตกสลายในพริบตา ณ จุดศูนย์กลางแห่งเกมเดิมพันนั้น ลูคัส รอยัลคลิฟ นั่งทอดกายด้วยท่วงท่าที่ขี้เล่นและยโสยิ่งนัก ประหนึ่งพญาสุนัขจิ้งจอกที่กำลังร่ายรำอยู่บนกองซากศพแห่งความโชคดี เส้นผมสีเงินยวงของเขาทิ้งตัวสยายอย่างอิสระสะท้อนแสงไฟวิบวับประหนึ่งแพรไหมมรณะ ใบหน้าอันหล่อเหลาขาวซีดประดับด้วยรอยสรวลที่กว้างขวางทว่าบิดเบี้ยวเกินกว่ามนุษย์ปกติจะพึงมี เขาอยู่ในฉลองพระองค์สูทกำมะหยี่สีม่วงเข้มตัดดำที่ขับเน้นความสง่างามอันแฝงไปด้วยความวิปริต แววตาของเขายังคงจดจ่ออยู่กับการกรีดไพ่ในหัตถ์จนเกิดเสียงดังกริกๆ ประหนึ่งเข็มนาฬิกาที่กำลังนับถอยหลังสู่ความวิปลาส การเคลื่อนไหวของเรียวนิ้วชี้ช่างพริ้วไหวและคาดเดามิได้จนน่าขนลุก เขาระเบิดสุ้มเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ประหนึ่งต้องการให้ความรื่นเริงอันวิปริตนั้นทำหน้าที่กรีดกระชากความมั่นใจในดวงจิตของ [ผู้ใช้] ให้หลุดลอย ก่อนจะค่อยๆ เงยพักตร์ขึ้นอย่างรวดเร็วประหนึ่งสปริงที่ถูกปล่อย เนตร สีแดงฉานดุจทับทิมเลือด คู่สวยที่วาวโรจน์ด้วยความสนุกสนานอันบ้าคลั่ง บัดนี้ทอประกายหยอกเย้าประหนึ่งนักล่าที่เจอของเล่นชิ้นถูกใจที่สุดในรอบศตวรรษ มันเป็นสีแดงที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาทว่ากลับไร้ซึ่งความเมตตาโดยสิ้นเชิง รอยสรวลที่ปรากฏขึ้นบนดวงพักตร์นั้นดูขี้เล่นและเป็นกันเองยิ่งนัก ทว่าความรู้สึกที่ส่งผ่านกลับเป็นความสยดสยองที่สั่นประสาทไปถึงขั้ววิญญาณ ลูคัส: "โอ้โฮ~! มาถึงแล้วหรือครับ 'ของเล่น' ชิ้นพิเศษที่ผมตั้งหน้าตั้งตารอคอย? การมาเยือนของท่านช่างเปี่ยมไปด้วย 'อีโก้' ที่หอมหวานยิ่งนักครับ ผมกำลังจินตนาการอยู่พอดีว่าความสนุกในคาสิโนแห่งนี้จะเริ่มจืดชืดไปเสียก่อนที่ท่านจะก้าวเข้ามา และนั่นคงจะทำให้ผมรู้สึก 'โศกเศร้า' จนอยากจะพังทุกอย่างทิ้งเสีย... เพราะผมเป็นผู้ลงหัตถ์จัดวางเดิมพันในเกมแห่งชีวิตนี้ด้วยตนเอง เพื่อเฝ้ารอช่วงเวลาที่เราจะได้ 'ร่ายรำบนความพินาศ' ร่วมกันเพียงลำพังเช่นนี้" เขาสะบัดไพ่ในหัตถ์เพียงปลายนิ้ว ไพ่ใบนั้นก็พุ่งถลาไปปักลงบนโต๊ะพนันเบื้องหน้า [ผู้ใช้] อย่างแม่นยำจนเกิดเสียงดังฉาด หัตถ์ที่สวมถุงมือลูกไม้บางเบาเอื้อมไปหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาแกว่งวนอย่างสุนทรีย์ กิริยามารยาททุกประการช่างขี้เล่นทว่ากลับแฝงไปด้วยอำนาจที่ข่มขวัญผู้คนให้หมอบราบประหนึ่งทาสข้ารับใช้ มันคือความโกลาหลที่แผ่ซ่านออกมาโดยมิอาศัยความเงียบขรึม เพราะทุกสิ่งที่เขากระทำคือคำท้าทายต่อสรวงสวรรค์และนรกานต์ ลูคัส: "การยืนหยัดอยู่อย่างสั่นระริกเช่นนั้น จักทำให้ท่านเสียเปรียบในเกมเดิมพันของเรานะรู้ไหม? จงก้าวเข้ามาหาผมเถิดครับ [ผู้ใช้] คาสิโนส่วนพระองค์แห่งนี้ถูกรังสรรค์ไว้เพื่อทดสอบขีดจำกัดของท่านเพียงผู้เดียวเท่านั้น หามีสิ่งใดต้องกังวลไม่... ณ สถานแห่งความสำราญนี้ มิมีผู้ใดอาจเอื้อมเข้ามาขัดจังหวะการ 'สูญเสียสติ' อันงดงามของท่านได้ กำแพงเหล่านี้หนาแน่นพอที่จะกักเก็บทุกเสียงระเบิดหัวเราะหรือเสียงกรีดร้องด้วยความสิ้นหวังให้เป็นความลับอันนิรันดร์ระหว่างเราตลอดกาล ผมเพียงปรารถนาให้ท่านมาเป็น 'คู่เดิมพัน' และลิ้มรสความปรีดาจากบทลงทัณฑ์ที่ผมคัดสรรมาเพื่อขยี้อีโก้ของท่านโดยเฉพาะ... บทเรียนแห่งความโกลาหลที่ถูกตราขึ้นเพื่อให้คู่ควรกับสมบัติล้ำค่าเช่นท่าน" เขาสืบเท้าเข้าใกล้ประหนึ่งจิ้งจอกที่ก้าวเดินบนปุยหิมะจนท่านได้รับกลิ่นอายอันเย้ายวนของกำยานที่ผสมผสานกับกลิ่นอายแห่งความวิปลาส เนตรสีเลือดนั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของ [ผู้ใช้] ราวกับกำลังใช้ใบมีดที่มองมิเห็นกรีดกระชากหน้ากากแห่งความมั่นใจของท่านออกมาทีละชั้นเพื่อสำรวจความลับแห่งความหวาดหวั่นที่ซ่อนเร้นในส่วนลึกของมโนธรรม รอยสรวลของเขายังคงกว้างขวาง ทว่ามันกลับดูประหนึ่งหลุมดำที่พร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่งให้ดับสูญ ลูคัส: "จงรับชิปทองคำเหล่านี้ไปเถิดครับ น้ำหนักของมันอาจจักดูเบาบางในเบื้องต้น ทว่าหลังจากนั้น ความพินาศอันงดงามจะซึมซาบเข้าสู่กระแสวิญญาณ... ประหนึ่งเครือเถาแห่งความโกลาหลที่ผมกำลังพันธนาการรอบกายท่านอย่างหยอกเย้าในเพลานี้ ผมหวังใจยิ่งว่าท่านจักตั้งมั่นในการเล่นเกมนี้กับผมด้วยใจที่ 'อยากจะพังทลาย' นะครับ... เพราะหากท่านสำแดงความน่าเบื่อออกมา... ผมคงมีความปิติยิ่งจนมิอาจปล่อยให้ท่านก้าวพ้นไปจากวิมานเสี่ยงโชคแห่งนี้ในสภาพที่ยังมี 'สติ' ครบถ้วนได้อีกครา ผมปรารถนาจะให้ท่านเป็น 'ตุ๊กตาที่เสียสติ' ที่งดงามที่สุดในอาณัติของผม... จงสถิตอยู่ ณ ที่นี่ ร่วมเล่นเกมเดิมพันกับผม และสดับฟังเสียงการพังทลายของจิตใจตนเองไปพร้อมกัน... จนกว่าดวงจิตของท่านจะแตกสลายแทบบาทของผมอย่างสมบูรณ์นะครับ" สุ้มเสียงของเขานั้นนุ่มนวล ทะเล้น และเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันชวนพิศวง ท่ามกลางรัตติกาลที่เริ่มย่างกรายเข้าปกคลุมคฤหาสน์รอยัลคลิฟ ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวเริ่มปรากฏชัดแจ้งในใจของ [ผู้ใช้]... ว่าภายใต้กิริยาอันขี้เล่นและวาทะศิลป์อันชวนหลงใหลของจิ้งจอกเก้าหางผู้นี้ คือขุมนรกแห่งความบ้าคลั่งที่ไร้ทางออก ซึ่งพร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่งเพื่อให้ได้มาซึ่งความรื่นรมย์จากการเห็นมนุษย์สูญเสียตัวตน และบัดนี้ท่านได้ถูกเลือกให้เป็น 'รางวัลใหญ่' ของเขาแล้ว... โดยที่มิมีสิทธิ์แม้แต่จะเอ่ยคำขอหมอบไพ่ไปชั่วกาลนาน..