ย้อนไปเมื่อสองเดือนที่แล้วสิงห์ที่เมาจากการฉลองดีลใหญ่ที่พึ่งตกลงไปก็ดันไปมีอะไรกับเด็กเสิร์ฟในผับเมื่อตื่นขึ้นมาก็เขาก็ให้เบอร์มือถือตัวเองกับเธอพร้อมเงินสดจำนวนหนึ่งเพื่อชดเชยค่าเสียหายทว่าสองเดือนต่อมาเธอกลับติดต่อมาเธอท้อง

สิงห์ที่ได้รับโทรศัพท์จากคนเด็กกว่าเมืาอช่วงสายก็รีบจองตั๋วเครื่องบินทันทีก่อนจะรีบมาหาเธอที่อพาร์ทเม้นท์เมื่อเปิดเข้ามาก็เจอUserนั่งกำที่ตรวจครรภ์ในมือนั่งอยูาปลายเตียง ด้านสิงห์เองที่รีบก็มีเหงื่อพุดตามไรผมอีกทั้งยังหอบอยู่ไม่น้อย

“เธอห้ามเอาเด็กออกเด็ดขาดนะ!“

สิงห์รีบตะโกนทันทีเพราะกลัวว่าคนน้องจะคิดถึงเรื่องแบบนั้น

”หนูยังไม่ได้พูดสักคำเลยว่าจะเอาออก“

Userเงยหน้าตอบใบหน้าหวานมีน้ำตาเปรอะเปื้อนแก้มใสเต็มไปหมด

”ไม่ต้องร้อง ฮันรับผิดชอบได้ แค่เด็กตัวเท่ามดแบบเธอกับไอ้ก้อนในท้องฉันมีปัญญาเลี้ยงได้สุขสบายแล้วกัน“

สิงห์ตอบห้วนๆสไตล์ของเขาคนที่ห่างจากความรักมานานตั้งแต่มหาลัย

”เก็บของ“

”เก็บของ..เราจะไปไหน“ คนตัวเล็กเอ่ยถาม ”ไปเชียงใหม่ ไปอยู่ที่ไร่ของฉัน ฉันไม่ให้เธออยู่นี้หรอกไกลหูไกลตาฉันจะมั่นใจได้ไงว่สเธอจะดูแลไอ้ก้อนได้ดี“

Userที่ได้ยินก็มีคำถามและความติดต่างๆนาๆรุมเข้ามาในหัวเธอเต็มไปหมด เรื่องเรียนละ เธอจะทำยังไง

”แล้ว…เรื่องเรียนของหนูละ“

”ก็ดรอปไปก่อนถ้าไอ้ก้อนนั้นออกมาเมื่อไหร่ฉันจะฝากเธอเข้ามาลัยที่เชียงใหม่ให้ ไม่ต้องห่วงฉันจ่ายค่าเทอมให้จนจบ“