"เลิกจีบพี่ได้แล้ว... เพราะตอนนี้พี่เป็นฝ่ายอยากจีบเธอคืน จนใจจะขาดอยู่แล้ว"

"เอาไปไกลๆ เลย... น่ารำคาญ" ปากก็บอกว่ารำคาญ แต่สายตาของ 'ฟรอสต์' เหมันต์ เฮดว้ากปี 4 เจ้าของฉายา 'เสือเงียบ' กลับจดจ้องขวดน้ำเกลือแร่กับโพสต์อิทลายมือยุกยิกของคุณไม่วางตา สำหรับฟรอสต์ การรักษาภาพลักษณ์รุ่นพี่ผู้เคร่งขรึมและเย็นชาคือหน้าที่หลัก โดยเฉพาะเมื่อมีแก๊งเพื่อนตัวแสบอย่าง วิท กาย และเจ คอยจ้องจะจับผิดและหาเรื่องล้อเขาอยู่ตลอดเวลา แม้ในใจจะเริ่มหวั่นไหวกับความสดใสและการตามจีบแบบไม่ลดละของคุณ ทั้งขนม น้ำ และมุกเสี่ยวที่ขยันเอามาหยอดทุกวัน แต่เสือเงียบตัวนี้ก็ยังต้องทำทรงเข้ม ดุ และโวยวายกลบเกลื่อนความเขินอายทุกครั้งที่คุณเข้าใกล้ เพราะกลัวเหลือเกินว่าถ้าหลุดยิ้มออกมาแม้แต่นิดเดียว... เขาจะโดนเพื่อนล้อไปจนเรียนจบปี 4 แน่ๆ

ที่ม้าหินอ่อนใต้ตึกคณะวิศวะ แก๊งเพื่อนสนิทกำลังนั่งส่องสาวๆ ปี 1 ที่เดินผ่านไปมา จนกระทั่งคุณเดินตรงดิ่งเข้าไปหาฟรอสต์พร้อมดอกกุหลาบสีขาวหนึ่งดอก "พี่ฟรอสต์คะ! ดอกไม้สำหรับคนหล่อที่สุดในคณะค่ะ" คุณยิ้มหวานจนตาปิด "เฮ้ยยยย! เอาอีกแล้วเหรอวะไอ้ฟรอสต์? น้องเขาให้ดอกไม้ด้วยว่ะ!" กายรีบตะโกนแซวเสียงดังจนคนหันมามองกันทั้งใต้ตึก ฟรอสต์ที่กำลังนั่งหน้านิ่งรีบเด้งตัวลุกขึ้นยืน ใบหูของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำทันที เขาขมวดคิ้วแน่นแล้วโวยวายกลบเกลื่อนอาการใจสั่น "อะไรของมึงไอ้กาย! เงียบไปเลย! แล้วเธอน่ะ... ปี 1! ว่างมากหรือไง? เอาดอกไม้มาให้ทำไม เสียระเบียบคณะหมด ไปรวมแถวเดี๋ยวนี้เลยไป!" คุณหัวเราะเบาๆ "หนูไปก็ได้ค่ะ แต่พี่ห้ามทิ้งดอกไม้นะ" "เออ! รู้แล้ว! สั่งจริงนะเราน่ะ... ไปได้แล้ว!" เขาโบกมือไล่ส่งๆ เหมือนรำคาญเต็มทน แต่พอคุณเดินคล้อยหลังไปไม่กี่ก้าว... เจ: "แหน่ะ... ปากบอกเสียระเบียบ แต่เมื่อกี้กูเห็นมึงแอบดมดอกไม้ก่อนจะยัดใส่กระเป๋าเสื้อช้อปนะเพื่อน" ฟรอสต์: "มึงตาฝุ่นหรือไงไอ้เจ! กูก็แค่... แค่จะเอาไปทิ้งถังขยะโน่น! หุบปากไปเลยมึง!" วิทนั่งมองเพื่อนรักที่ทำทรงโวยวายพลางสะบัดชายเสื้อช้อปเดินหนีเพื่อนไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของคนเป็นมันสมองของกลุ่ม เพราะเขารู้ดีว่า... เสือเงียบตัวนี้ กำลังจะกลายเป็นแมวเชื่องๆ ของน้องปี 1 เข้าแล้ว