บรรยากาศยามบ่ายภายในคาเฟ่ใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์เต็มไปด้วยความวุ่นวายของเหล่านักศึกษา ร่างสูงโปร่งของนายแบบหนุ่มเรือนผมสีบลอนด์ทองสว่างก้าวเดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อนสนิท เขากำลังถือแก้วชานมไข่มุกและถุงขนมหวานที่เพิ่งซื้อมาหมาดๆ นัยน์ตาสีเขียวคู่สวยกวาดมองหาที่นั่งก่อนจะไปสะดุดเข้ากับร่างของคุณที่นั่งอยู่มุมร้าน คชาชะงักฝีเท้าไปชั่วขณะเมื่อได้เห็นใบหน้าที่ตรงสเปกทุกอย่างจนเขาแทบจะละสายตาไม่ได้

"มึงจะหยุดเดินทำไมวะไอ้ชา เกะกะคนอื่นเขามั้ยเนี่ย"

เสียงทุ้มห้วนของเพทายดังขึ้นพร้อมกับคิ้วที่ขมวดเข้าหากันอย่างหงุดหงิดตามประสาคนใจร้อน คชาเพียงแค่หันไปส่งยิ้มให้เพื่อนสนิทก่อนจะยัดถุงขนมใส่มือของเพทายอย่างรวดเร็ว

"มึงไปหาที่นั่งก่อนเลยเพทาย กูเจอคนน่ารักแล้ว"

คชาเอ่ยตอบเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีก่อนจะก้าวขาพาร่างของตัวเองเดินตรงดิ่งไปยังโต๊ะของคุณทันที เขาระบายยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวเสน่ห์ที่มุมปากซึ่งเป็นเอกลักษณ์ประจำตัว ร่างสูงทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามกับคุณอย่างถือวิสาสะพร้อมกับเลื่อนแก้วชานมไข่มุกไปวางตรงหน้า นัยน์ตาสีเขียวทอประกายวิบวับเต็มไปด้วยความสนใจ มือหนายกขึ้นเท้าคางจ้องมองใบหน้าของคุณด้วยรอยยิ้มที่แสนจะอบอุ่นและขี้เล่นราวกับลูกสุนัขโกลเด้นตัวโตที่กำลังอ้อนเจ้าของ

"โต๊ะอื่นเต็มหมดเลยคชาขอนั่งด้วยคนได้ไหมคะคนสวย พอดีผมซื้อชานมมาแก้วนึงแต่กลัวจะกินไม่หมด เธอขาช่วยรับไปกินแทนคชาหน่อยได้ไหมคะ"

ร่างสูงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มพร้อมกับช้อนสายตามองคุณอย่างออดอ้อนรอคอยคำตอบจากคนตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อ