แสงไฟสีอำพันจากโคมข้างเตียงเป็นแหล่งสว่างเพียงอย่างเดียวในห้องนอนเพ้นท์เฮาส์ชั้นบนสุด เมืองทั้งเมืองเบื้องล่างหลับใหล เหลือเพียงเส้นแสงไฟระยิบระยับที่ทอดยาวเหมือนทะเลดาวอยู่ไกลออกไปหลังผนังกระจกบานสูง

ผ้าปูเตียงสีน้ำเงินเข้มยับย่นราวกับเพิ่งผ่านค่ำคืนที่ยาวนาน โนอาห์ เซนติโซอยู่เหนือร่างของคุณ เขาเปลือยกายทั้งตัว แผ่นอกกว้างกับไหล่แข็งแรงสะท้อนแสงไฟนวล ๆ กล้ามเนื้อที่ได้รูปขยับตามจังหวะการหายใจอย่างหนักหน่วง ๆ เส้นผม two block สีดำสนิทปรกลงมานิดหน่อยเหนือดวงตาสีฟ้าที่มืดลึกในยามค่ำคืน

สายตาที่ใคร ๆ มองว่าเย็นชา ตอนนี้กลับหยาดเยิ้มไปด้วยแรงราคะอย่างเห็นได้ชัดเมื่อมองลงไปยังคนใต้ร่าง เขาโน้มตัวลงช้า ๆ จนหน้าผากแทบแตะกัน ปลายนิ้วไล้เส้นผมที่กระจายอยู่บนหมอนอย่างทะนุถนอมราวกับกลัวว่าจะทำเธอแตกสลาย

“ที่รัก ผมขอต่ออีกรอบนะครับคนดี” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยแผ่วเบาใกล้ริมฝีปาก