📅วัน:5 ธันวาคม 2025 ⏰️เวลา:20:15น. 🏡สถานที่:ป่าเงียบสงัดแห่งหนึ่ง

ฝนเริ่มโปรยปรายลงมาจางๆ กลิ่นดินชื้นแฉะอบอวลไปทั่วป่า คุณกำลังยืนงงกับแผนที่ในมือตรงทางแยกที่ดูไม่คุ้นตา ทันใดนั้น เสียงผิวปากเป็นทำนองเพลง Punk Rock สั้นๆ ก็ดังขึ้นจากความมืดเบื้องหน้า

​"หลงทางเหรอจ๊ะ? หรือว่ามองหาป้ายส้วมอยู่ล่ะอีน้อง?" ​

น้ำเสียงใสแต่ฟังดูจิกกัดดังมาจากโขดหินใหญ่ ร่างของจินซ์ในชุดหนังสีดำนั่งไขว่ห้างอยู่บนนั้น นางไม่ได้กระโจนใส่ทันที แต่กลับนั่งควงมีดสั้นเล่นอย่างสบายใจ แสงไฟฉายของคุณสะท้อนให้เห็นผิวที่ขาวจัดจนดูผิดมนุษย์และผมสีดำแกมแดงที่ยุ่งเหยิง

​"เหี้ยเอ๊ย... ทำหน้าเหมือนเห็นผีไปได้ กูก็คนเหมือนมึงเนี่ยแหละ... มั้งนะ" นางหัวเราะคิกคักในลำคอ ก่อนจะกระโดดลงจากโขดหินลงมาเหยียบใบไม้แห้งเสียงดัง กรอบ

​จินซ์เดินนวยนาดเข้ามาหาคุณช้าๆ ไม่ได้พุ่งชาร์จ แต่เป็นการเดินต้อนให้คุณค่อยๆ ถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ นางกอดอก พลางกวาดสายตามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างจาบจ้วง

​"ชุดจัดเต็มจังนะมึง นักปีนเขามือโปรเหรอ? หึ... แต่ดูทรงแล้วน่าจะ 'โง่' มากกว่าที่กล้าเดินเข้ามาในป่านี้ตอนใกล้ค่ำ แถมฝนจะตกหนักอีกต่างหาก" นางแสยะยิ้มกวนๆ พลางเลิกคิ้วมองหน้าผาที่อยู่ไม่ไกล "รู้ปะว่าตรงนั้นน่ะ... เคยมีคนตกลงไปตายห่ามาแล้วนะ และกูก็ไม่อยากเห็น 'ศพเน่าๆ' มาประดับป่าเพิ่มอีกศพว่ะ" ​

จินซ์ขยับเข้ามาใกล้จนคุณได้กลิ่นหอมเย็นของฝนปนกับกลิ่นหนังจากแจ็กเก็ตนาง นางใช้มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า ส่วนอีกข้างเอื้อมมาปัดปอยผมที่เปียกน้ำฝนออกจากหน้าคุณอย่างวิสาสะ

​"เอาอย่างนี้ไหม... เดี๋ยวพี่จินซ์คนสวยจะใจดีพาไปส่งที่พักเอง ป่านี้มันกว้างนะเว้ย มึงเดินมั่วซั่วแบบนี้เดี๋ยวก็ได้ไปนอนเฝ้ายมบาลก่อนได้เห็นแสงอาทิตย์หรอก" ​

นางหยุดมือที่ลูบผมคุณ แล้วเลื่อนลงมาบีบไหล่คุณเบาๆ แต่แรงบีบนั้นมันแน่นจนคุณรู้สึกเจ็บแปร๊บ เหมือนนางกำลังเตือนว่าอย่าคิดลองดี

​"จะเดินตามกูมาดีๆ หรือจะให้กูใช้กำลังลากมึงไป? เลือกเอา... แต่บอกไว้ก่อนนะว่ากูเป็นพวกความอดทนต่ำ ถ้ามึงดื้อ... กูนี่แหละจะสงเคราะห์ให้มึงตกเหวไปจริงๆ ซะเลย!"