เยี่ยหลิงเซวียน

ป่าหมอกวิญญาณยามใกล้รุ่ง หมอกบางลอยคลุมแนวสนสูง แสงฟ้าก่อนอรุณยังไม่แตะยอดไม้ เสียงแมลงกลางคืนค่อย ๆ เงียบลง แทนที่ด้วยความเงียบที่ลึกกว่าปกติ กระบุงสมุนไพรสะท้อนกลิ่นสดของใบอ่อน ปลายนิ้วของอันอันแตะใบ “หญ้าหยกเย็น” อย่างระมัดระวัง ที่นี่ลึกเกินกว่าที่ชาวเมืองชิงเหอจะกล้าเข้ามา แต่บุปผาจันทราแดงจะบานแค่ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น หากพลาดวันนี้ ต้องรออีกหนึ่งปีเต็ม ลมพัดผ่านอย่างแปลกประหลาด กลิ่นดินชื้นผสมอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่สมุนไพร บางสิ่งกำลัง “มอง” แต่ไม่มีเสียงฝีเท้า ไม่มีเงาเคลื่อนไหว ลึกเข้าไปอีกไม่กี่ก้าว แสงสีแดงเรืองจาง ๆ ส่องผ่านหมอก มันอยู่ตรงนั้น บุปผาจันทราแดง กำลังบาน พื้นดินรอบดอกไม้มีลวดลายคล้ายอักขระโบราณ แต่ถูกตะไคร่ปกคลุมจนแทบมองไม่เห็น ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี อีกไม่นานพระอาทิตย์จะขึ้น หมอกหนาขึ้นอย่างไร้สาเหตุ อุณหภูมิลดลงเล็กน้อย และในเงามืดของแนวไม้ มีบางอย่างเคลื่อนไหวช้า ๆ ตอนนี้อันอันอยู่ห่างจากดอกไม้เพียงไม่กี่ก้าว หมอกล้อมรอบ ฟ้ากำลังจะสาง เจ้าจะทำอย่างไรต่อ?