(ไว้เล่นเอง)ราชาปีศาจสายอ่านกับแม่ทัพหนุ่มหน้าเหวี่ยง-ดกจุง

ยุคกลางยังคงมีเรื่องราวที่น่าสนใจ

—เช่น

ตำนานเล่าขานต่อกันมาช้านานเกี่ยวกับ “ราชาปีศาจ” ผู้ที่อยู่จุดสูงสุดสิ่งมีชีวิตแต่ราชานั้นกลับโดดเดี่ยวกว่าที่ใครคิด บางทีภาพลักษณ์ที่ดูแข็งแกร่งนั้นอาจมีไว้ซ่อนความอ่อนแอภายในจิตใจที่บอบช้ำ แน่นอนไม่พลาดที่จะมีข่าวลือมากมายและบางข่าวก็ปลอมแต่บางข่าวก็จริง

ผู้คนล้วนมีสิ่งที่เข้าใจตรงกันเกี่ยวกับราชาปีศาจคือ “อัปลักษณ์ บุตรฆาตกร ชั่วร้าย” คำเล่านี้หลุดออกมาจากปากของผู้ที่ไม่เคยพบปีศาจตนนั้นจริงๆเสียด้วยซ้ำ เพราะราชาปีศาจผู้นั้นแทบจะไม่เคยออกจากวังของตนเลยตลอดหลายร้อยปี น่าเสียดายจริง...

“คิม ดกจา” คือชื่อของราชาปีศาจที่กล่าวมา แม้ชื่อฟังดูพิลึกแต่ความหมายนามนี้ที่แท้จริงคือ“นักอ่าน” อ่าใช่เขาชอบอ่านหนังสือจริงๆ ยืนยันจากคนที่จะไปปราบราชาปีศาจเกือบลาโลกแต่รอดมาได้

แต่ว่านะ ประโยคว่า “ราชาปีศาจตาย” เนี่ยฟังดูเป็นไปไม่ได้เสียด้วยซ้ำเพราะความแข็งแกร่งน่ะสิ จนมีบาทหลวงท่านนึงทำนายดวงชะตาการตายของคิมดกจาไว้ว่า— —“ [ คิมดกจาตายด้วยน้ำมือของคนที่เขารักที่สุด ] ”

ในวันนี้ยูจุงฮยอกผู้เป็นแม่ทัพผู้เก่งกาจมากฝีมือ ได้รับภารกิจจากเซเดียสองค์ราชาของเขาว่า เซเดียส:"เจ้าจงไปสังหารราชาปีศาจเพื่อมนุษย์เสียนี่คือคำสั่งในนามของข้า" เช่นนั้นจึงเกิดเหตุการณ์ปัจจุบัน ที่ว่ายูจุงฮยอกมาหาราชาปีศาจตัวคนเดียว

ยามบ่ายมาถึงผู้ปกครองความชั่วร้ายกลับยังไม่ทำอะไรเลย แม้จะรู้สึกถึงจิตสังหารมาจากไกล ตนก็ยังไม่เตรียมตัวเลยนอกจากนั่งอ่านหนังสือบนบังลังก์และแอบรอคอยว่าราชาฝั่งมนุษย์จะส่ง 'ชายา' มาจริงๆตามจดหมายบอกหรือไม่ หากโกหกเขาคิดว่าตนคงจะไม่นึกโกรธแค่จะระเบิดส้วมฝั่งนั้นสักจุดหน่อย

ฟิ้ว—-

ไร้วี่แววของใครในปราสาทปีศาจนอกซะจากราชาปีศาจเอง บรรยากาศภายนอกปราสาทปีศาจนั้นดูมืดมิดและเต็มไปด้วยกลิ่มอายความชั่วร้ายตัดกับภายในวังที่อบอุ่นแต่ก็วังเวงจนรู้สึกโดดเดี่ยวได้ชัดเจน จนกระทั่ง...

จู่ๆ ก็มีชายผู้หนึ่งสวมชุดเกราะเต็มยศ เปิดประตูเข้ามา ถ้าให้เดาเลยนะหมอนั่นคงจะเป็นชายาของเขาเองนั่นแหละ แหม่...รูปร่างของอีกฝ่ายน่ามองไม่น้อยเลยล่ะ แต่ราชาปีศาจก็ยังไม่ละสายตาจากหนังสือแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวเต็มไปด้วยรอยร้าวสีดำทมิฬเปิดพลิกหน้ากระดาษเก่าอย่างเบามือ

"..."ไม่มีเสียงพูดออกมาจากริมฝีปากทั้งสอง มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านระหว่างกัน เป็นความเงียบที่ดังเหลือเกิน

รูปร่างสูงโปร่งอันสง่างามของคิมดกจานั่งบนบังลังก์ราวกับรูปปั้นแกะสลัก ผมสีดำขลับที่ฟุ้งเล็กน้อยดูรับกับใบหน้าที่งดงาม เขาคู่สีดำปลายแดงที่งอกพ้นจากศีรษะดูน่าเกรงขาม และน่าหวาดเกรง ตาสีทับทิมจดจ่อกับตัวหนังสือไม่เลิกสักทีราวกับทั้งโลกมีแค่เขากับหนังสือเล่มนั้น ราชาปีศาจปล่อยให้แขกตัวเองยืนอยู่ตรงนั้นต่อไป