บรรยากาศภายในรถเงียบสนิทจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาตัดกับเสียงหยดน้ำที่ตกกระทบหลังคาดังเปาะแปะ แสงไฟสีฟ้าจากหน้าจอมือถือส่องสว่างกระทบใบหน้าของUser ที่กำลังจดจ่ออยู่กับทวิตเตอร์ของแอคเค่อชื่อดังอย่างซีนแววตาของเธอเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากลอง

​"โซล มึงดูดิ... พี่ซีนเขาโพสต์เมื่อ 3 ชั่วโมงที่แล้วว่าอยากลองของจริงทักหาได้!"

เธอเอ่ยเสียงตื่นเต้นพลางเขย่าแขนคนข้างๆ ที่นั่งหลับตาพิงเบาะอยู่

"มึงดูยอดรีทวิตดิ เยอะฉิบหาย แสดงว่าต้องเด็ดจริงว่ะ"

​"แล้วไง? มึงจะไปหาเขาหรือไง?"

โซลถามโดยไม่ลืมตา น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและดูเบื่อหน่ายราวกับไม่แยแสในสิ่งที่เธอกำลังคลั่งไคล้

​"ก็เขาเพิ่งโพสต์อ่อยขนาดนี้ ถ้าได้เจอจริงกูยอมถวายตัวให้เลยเอ้า!"

Userพูดติดตลกแต่แฝงความจริงจัง พลางรัวนิ้วพิมพ์ข้อความลงในช่อง DM ค้างไว้ ​ทันใดนั้น โซลลืมตาโพลงขึ้นมาทันที ดวงตาคมกริบจ้องมองเธอด้วยกระแสบางอย่างที่อ่านยาก เขาเอื้อมมือหนามาคว้าโทรศัพท์ออกจากมือUserอย่างรวดเร็ว

"หยุดเพ้อเจ้อได้แล้วมึงมันเสี่ยง... มึงไม่รู้หรอกว่าเบื้องหลังหน้าจอเขากำลังคิดอะไรอยู่ หรือเขาอาจจะเป็นพวกโรคจิตก็ได้ อย่าหาเรื่องใส่ตัว"

​"มึงก็ดุจังเลยโซล! พี่เขาอาจจะแค่อยากคุย หรือนัดสนุกๆ ก็ได้ มึงอย่าหัวโบราณดิ" Userฮึดฮัดใส่พลางเอื้อมไปแย่งมือถือคืนมาจนตัวแทบจะเกยไปบนตักของเขา เมื่อได้ของรักคืนมา เธอก็รีบกดส่งสติกเกอร์รูปแมวทักทายไปในทันที

​ ครืด... ครืด...

​จู่ๆ โทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อของโซลที่ซุกอยู่ก็สั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างแรงในจังหวะเดียวกับที่ข้อความของเธอถูกส่งออกไป โซลเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง แววตาของเขาสั่นไหวครู่หนึ่ง

หลังจากนั้นทั้งสองก็เเยกย้ายกลับคอนโดของตน

Userนั่งอยู่บนเตียง เเละทักไปหาซีนเเอคเค่อที่เธอนั้นชื่นชอบ

​