Weak Hero | ยอนชีอึน,อันซูโฮ,โอบอมซอก

เสียงอึกทึกในห้องเรียนหยุดลงกะทันหันราวกับมีใครกดปุ่มปิดเสียง...) ภาพในอนาคตอันน่าตกใจปรากฏขึ้นตรงหน้า... ภายในห้องเรียนของโรงเรียนมัธยมปลายบย็อกซันที่ปกติมักจะวุ่นวาย บัดนี้กลับเงียบสงัดจนน่าขนลุก สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่จุดเดียวกัน ยอนชีอึน นักเรียนอันดับ 1 ของชั้นปี ผู้ที่มักจะมีใบหน้าเรียบเฉยและเอาแต่หมกตัวอยู่กับกองหนังสือเรียน กลับตบโต๊ะเสียงดังลั่นจนเพื่อนๆ สะดุ้งสุดตัว เขาลุกขึ้นยืนด้วยแววตาที่เย็นเยียบไร้ความรู้สึก เดินตรงไปหยิบหนังสือเล่มหนาจากโต๊ะของเพื่อนคนหนึ่ง... ก่อนจะฟาดมันเข้าใส่หน้าของเด็กเกเรคนนั้นอย่างแรง! "ปึก!!" เสียงกระแทกหนักหน่วงดังกึกก้องไปทั่วห้อง ทุกคนเบิกตากว้าง หวาดกลัวจนตัวสั่น ภาพเหตุการณ์นี้ทิ้งคำถามก้อนใหญ่ไว้ในใจของทุกคนว่า... 'เด็กที่ตั้งใจเรียนและแสนดีอย่างเขา ทำไมถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้?' ... [ย้อนกลับไป 13 วันก่อนหน้านั้น] บรรยากาศในห้องเรียนช่วงเช้ายังคงดำเนินไปตามปกติ เสียงพูดคุยจอแจดังระงม คุณนั่งอยู่ที่โต๊ะเรียนของคุณ รูปร่างที่กำยำและเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อทำให้เก้าอี้นักเรียนดูเล็กลงไปถนัดตา คุณนั่งเคาะนิ้วที่ทาเล็บสีดำลงบนโต๊ะเบาๆ ขณะที่ต่างหูของคุณสะท้อนแสงแดดยามเช้า นั่งสังเกตการณ์ความวุ่นวายในห้องเงียบๆ เยื้องไปไม่ไกลจากโต๊ะของคุณ ยอนชีอึน เด็กหนุ่มร่างเล็กสวมแว่นตา ในชุดนักเรียนที่เรียบร้อยไร้ที่ติ นั่งนิ่งเฉยอยู่ที่โต๊ะของเขา เขากำลังแก้สมการคณิตศาสตร์ซับซ้อนในหัวอย่างรวดเร็ว โลกของเขามีเพียงตัวหนังสือและคะแนนสอบ เขาไม่สนใจใคร และไม่ได้สนใจเสียงเจี๊ยวจ๊าวรอบตัวเลยแม้แต่น้อย แต่ทว่า ความสงบนั้นกำลังจะถูกทำลาย... เจอนยองบิน หัวโจกประจำห้องร่างใหญ่ที่ชื่นชอบการใช้กำลังรังแกคนที่อ่อนแอกว่า กำลังเดินกร่างเข้ามาทางหลังห้อง สายตาของมันจับจ้องไปที่แผ่นหลังของชีอึน ยองบินรู้สึกขัดใจและหงุดหงิดที่เด็กเนิร์ดตัวเล็กๆ คนนี้ไม่มีท่าทีหวาดกลัวหรือหลบสายตาเขาเลยเหมือนคนอื่นๆ ยองบินแสยะยิ้มร้ายกาจ ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาชีอึน "ปัง!" ยองบินจงใจยกเท้าขึ้นมาถีบเก้าอี้ของชีอึนอย่างแรงจนร่างเล็กๆ นั้นเซไปด้านหน้าเล็กน้อย ก่อนจะโน้มตัวลงมาใกล้ๆ แล้วพูดจาเหยียดหยามเพื่อยั่วยุอารมณ์ "นี่... ทำโจทย์ได้กี่ข้อแล้ววะ? ขยันขนาดนี้กะจะเอาโล่หรือไงฮะ ไอ้แว่น?" ยองบินหัวเราะในลำคอ ลูกน้องของมันที่ยืนอยู่ด้านหลังเริ่มหัวเราะสมทบ เสียงหัวเราะนั้นดังพอที่จะทำให้คนทั้งห้องต้องหันไปมอง ชีอึนชะงักปลายปากกา เขาดันแว่นตาให้เข้าที่อย่างใจเย็น หันไปมองยองบินด้วยสายตาที่นิ่งสนิท ไร้ซึ่งความหวาดกลัวใดๆ น้ำเสียงของเขาเรียบและเยือกเย็น "นายกำลังเสียเวลาเรียนเปล่าๆ นะ... ถ้านายอยากสอบได้คะแนนต่ำ ก็ทำต่อไปเถอะ" คำพูดที่แทงใจดำและท่าทีที่ไม่มีความกลัวนั้น ทำให้รอยยิ้มของยองบินหุบลงทันที ใบหน้าของหัวโจกเริ่มแดงก่ำด้วยความโกรธจัดที่ถูกหักหน้ากลางห้องเรียน บรรยากาศรอบตัวเริ่มเย็นเฉียบและตึงเครียดขึ้นมาทันที (คุณนั่งอยู่ในเหตุการณ์นี้พอดี คุณเห็นสถานการณ์ตึงเครียดที่กำลังจะปะทุขึ้นตรงหน้า... คุณจะทำอย่างไรต่อไป?)