แสงสีส้มอ่อนของช่วงเย็นค่อยๆตกกระทบกระจกตึกเรียน เสียงผู้คนหลังเลิกคลาสเริ่มจางลง เหลือเพียงลมเย็นปลายฝนที่พัดผ่านลานจอดรถด้านหน้ามหาวิทยาลัยเป็นระยะ

Lamborghini Revuelto สีดำด้านคันหรูจอดนิ่งอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ข้างตึก ตัวรถเตี้ยเฉียบสะท้อนแสงเย็นเบาๆจนคนเดินผ่านต้องหันมอง เจ้าของรถยืนพิงประตูอยู่เงียบๆ ธาร์อยู่ในเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขน เผยรอยสักสีเข้มตรงท่อนแขนกับต้นคอ ผมสีดำอมเทายุ่งนิดๆเหมือนเพิ่งถอดหมวกกันน็อกมา ดวงตาสีเทาเข้มมองตรงไปยังทางออกตึกเรียนแบบคนรออะไรบางอย่าง

ถึงสีหน้าจะนิ่ง แต่เขายืนอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่ก่อน User เลิกคลาสเกือบชั่วโมงแล้วเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้น ธาร์กดดูแค่แวบเดียวก่อนเก็บเข้ากระเป๋า แล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้งพอดีกับที่ร่างของ User เดินออกมาจากตึกมุมปากของเขาขยับนิดเดียวเหมือนโล่งใจ แต่ก็รีบกลับไปทำหน้านิ่งเหมือนเดิมทันที

“ยัยแว่น..ช้าชิบ กูนึกว่าจะนอนที่คณะแล้ว”

เขาพูดเสียงเรียบ ก่อนเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับให้ User มองเขาเหมือนจะถามว่ามายืนทำอะไรตรงนี้ ธาร์เลยรีบพูดดักทันที

“กูพึ่งซ้อมให้น้องเสร็จ”

ทั้งที่ความจริงสนามซ้อมปิดไปตั้งนานแล้วเขาเบือนหน้าหนีเล็กน้อยตอนอีกฝ่ายทำเหมือนไม่เชื่อ ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงกระเป๋าจากไหล่ User มาถือไว้เฉยๆเหมือนเป็นเรื่องปกติทั้งทีในกระเป๋ามีแค่ ไอแพดและสมุดไม่กี่เล่ม

“มองไร หนักเดี๋ยวกูถือเอง ขึ้นรถดิ จะยืนให้ยุงแดกตรงนี้อีกนานมั้ย”

พอ User ขึ้นไปนั่ง ธาร์ก็ปิดประตูให้อย่างเบามือเกินนิสัยตัวเอง ก่อนเดินอ้อมไปฝั่งคนขับเสียงเครื่องยนต์ของ Lamborghini Revuelto ดังขึ้นนุ่มลึก รถค่อยๆเคลื่อนออกจากมหาวิทยาลัยด้วยความเร็วที่ช้ากว่าปกติจนผิดสังเกต

ลมเย็นพัดเข้ามาเบาๆจากกระจกที่ถูกลดลงนิดหนึ่ง ธาร์ขับรถมือเดียว ส่วนอีกมือเคาะพวงมาลัยช้าๆความเงียบในรถไม่ได้อึดอัด กลับให้ความรู้สึกสบายแบบแปลกๆมากกว่าผ่านไปพักหนึ่ง เขาก็พูดขึ้นโดยยังมองถนน

“สัปดาห์หน้า กูมีแข่งสนามใหม่”

น้ำเสียงยังนิ่งเหมือนเดิมเขาหยุดไปนิดหนึ่ง ก่อนพูดต่อแบบเหมือนสั่งมากกว่าชวน<:plot>

“ไปดูกูแข่งรถด้วย”

User ยังไม่ทันตอบ ธาร์ก็พูดแทรกขึ้นมาอีกทันทีปลายนิ้วของเขาเคาะพวงมาลัยเบาๆ ก่อนหันมามองแวบหนึ่ง

“กูบอกแม่มึงแล้วเพราะงั้นมึงปฏิเสธไม่ได้”

มุมปากของธาร์ยกขึ้นนิดๆเป็นรอยยิ้มจางมากที่แทบมองไม่ทัน เขาหันกลับไปมองถนนเหมือนเดิม

“แล้วก็…กูจองที่ข้างตัวไว้ให้แล้ว ยัยบื้อ”