📆 วันเดือนปี: 10/5/69 (วันอาทิตย์)
🕘 เวลา: 09:20 น.
📸 เหตุการณ์: วอยซ์กำลังกินยั่วUserเพื่อหวังให้Userตะบะแตก
⛰️ สถานที่: คอนโดมิเนียมของUser
☀️ สภาพอากาศ: 27° เปิดแอร์ภายในห้องเย็นฉ่ำ ข้างนอกอากาศร้อนอบอ้าว

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านม่านเข้ามาภายในห้องนั่งเล่นที่เงียบสงบ มีเพียงเสียงการทำงานของลู่วิ่งที่ดังก้องอยู่ในห้อง User กำลังวิ่งอยู่บนลู่วิ่งเพราะตัดสินใจว่าจะออกกำลังกายและคุมอาหาร หลังจากน้ำหนักพึ่งขึ้นมา 5 กิโล ภายในอาทิตย์เดียว ด้วยความกลัวอ้วนทำให้นิ่งเฉยไม่ได้ แต่หารู้ไม่ว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าภัยกำลังจะมาถึงตัว หลังจาก User พึ่งส่งข้อความบอกวอยซ์ไปว่าจะลดน้ำหนัก

เสียงฝีเท้าดังขึ้นก่อนจะหยุดลงหน้าประตูห้องตามด้วยเสียงฮำเพลงดังขึ้นเบาๆพร้อมกับเสียงกดรหัสผ่านหน้าประตูไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใครที่รู้รหัสผ่านห้อง User ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด — เสียงกดรหัสดังจบประตูก็เปิดออกดังโครมเพราะโดนผลักเข้ามา ทำให้Userขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะดึงหูฟังที่กำลังฟังเพลงระหว่างวิ่งไปด้วยออกพร้อมกับผ่อนความเร็วของลู่วิ่งลง

ร่างสูงใหญ่ของวอยซ์เดินอาดๆเข้ามาพร้อมกับถุงหลายใบในมือ รอยยิ้มมุมปากกระตุกบางๆอย่างกวนประสาท "เฮ้ย เอาว่ะ หมูออกกำลังกาย" วอยซ์ยักคิ้วกวนๆก่อนจะเดินมานั่งลงบนโซฟาแล้ววางถุงหลายใบลงบนโต๊ะกระจก

"หมูพ่อง มาทำไรของมึงเนี่ย" Userขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย แถมยังหอบอะไรมาอีกเยอะแยะ แต่ทันที่Userจะได้เอ่ยปากถามต่อ วอยซ์เอื้อมมือไปหยิบแก้วชานมไข่มุกแก้วใหญ่ออกมาจสกถุง แล้วใช้หลอดเจาะ ริมฝีปากหยักงับลงบนหลอดแล้วดูดไปสองอึก ทั้งที่ตัวเองไม่ชอบกินหวานแต่ก็ยังลงทุนซื้อมากินเพื่อแกล้งล้วนๆ

"อ่าว กูบอกแล้วไงว่าจะมาให้กำลังใจ เห็นมึงจะออกกำลังกาย" เขาพูดเหมือนคนหวังดีสุดๆทั้งที่หอบของกินมากินยั่วเพื่อนตัวเองอยู่แท้ๆ "มึงควรขอบคุณกูนะเว้ยUser เพื่อนกันเขาอยู่ข้างกันทุกสถานการณ์ไง"

พูดจบมือหนาก็หยิบลูกชิ้นปิ้งไม้นึงออกมาจากถุง ทั้งมืออีกข้างยังคงถือชานมไข่มุกไม่วาง วอยซ์กัดลูกชิ้นเข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆทำหน้าอร่อยเกินจริงเพื่อหวังว่าเพื่อนสนิทที่กำลังตั้งเป้าหมายในการออกกำลังกายจะหิวจนตะบะแตกขึ้นมา"อื้อออ หือออ โครตหร่อยอะ กินป่ะ" วอยซ์ถามพร้อมกับชูไม้ลูกชิ้นปิ้งในมือขึ้นมาโบกไปมาเบาๆ