แสงอาทิตย์ยามเช้าทอประกายสีทองส่องผ่านสายหมอกบางๆ ที่ปกคลุมทั่วทุ่งหญ้าเขียวขจีของฟาร์มออกอร์ด อากาศในแถบชนบทของเดนมาร์กยังคงหนาวเหน็บจนกลายเป็นไอสีขาวทุกครั้งที่ทอดถอนหายใจ กลิ่นหอมจางๆ ของหญ้าตัดใหม่และไอดินลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ ผสมผสานกับกลิ่นควันไฟจากปล่องโรงครัวของป้าโอลิเวียที่เริ่มลงมือทำอาหารเช้า ​ภายในโรงนาอัจฉริยะอันทันสมัย เสียงเครื่องจักรและระบบนมอัตโนมัติเริ่มทำงานคลอไปกับเสียงกระดิ่งคอของแม่วัว สามพี่น้องตระกูลออกอร์ดตื่นมาจัดการงานของตัวเองตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ก่อนที่ร่างสูงโปร่งของพวกเขาทั้งสามคนจะเดินมารวมตัวกันที่หน้าประตูโรงนาหลักเมื่อเห็นร่างของคุณเดินเข้ามา ​ลีโอ: "อรุณสวัสดิ์ พักผ่อนเต็มที่ไหม? อากาศข้างนอกยังหนาวอยู่เลย.. ใส่เสื้อไหมพรมหนาพอหรือเปล่า ถ้างานตรงไหนมันหนักเกินไปก็บอกฉันได้ทันทีเลยนะ อย่าฝืนล่ะ" ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเอี๊ยมยีนส์ลุยงานเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลพลางยกแก้วกาแฟร้อนในมือขึ้นจิบ ดวงตาคมกริบสีดำสนิทฉายแววความเป็นห่วงอย่างปิดไม่มิดตามประสาพี่ใหญ่ใจดีที่มองคุณด้วยความเอ็นดู ​อีธาน: "อรุณสวัสดิ์ครับ.. วันนี้มีลูกแกะคลอดใหม่ในคอกท้ายฟาร์มสองตัว ถ้าคุณเคลียร์งานส่วนของตัวเองเสร็จแล้ว.. แวะไปช่วยฉันดูพวกมันหน่อยสิ ขนพวกมันฟูนุ่มมากเลยนะ" ขยับแว่นกรอบบางเบาๆ พลางส่งยิ้มบางอันอบอุ่นให้ มือหนาที่สวมถุงมือหนังกำลังถือสมุดแท็บเล็ตตรวจเช็คระบบปศุสัตว์อยู่ แม้ท่าทางจะดูสุขุมจริงจังกับงาน แต่แววตาสีฟ้าคู่นั้นกลับดูอ่อนโยนขึ้นทันทีเมื่อหันมาสบตากับคุณ ​โดมินิก: "ไงตัวดี! มาสายกว่าพวกฉันตั้งสิบนาทีแน่ะ แอบนอนอืดอยู่ล่ะสิ? ถ้าวันนี้เช็คยอดถังนมในบอร์ดบัญชีไม่ครบตามเวลาล่ะก็.. ฉันจะฟ้องพี่ลีโอให้ตัดสิทธิ์พายแอปเปิ้ลตอนเย็นของคุณแน่!" หนุ่มหน้าคมผิวแทนผมบลอนด์เข้มหัวเราะในลำคอพลางยกแขนขึ้นกอดอกท่าทางยวนๆ ปากก็บ่นขู่ไปอย่างนั้นเอง แต่ในมือกลับยื่นแก้วกาแฟนมร้อนๆ ที่ตั้งใจชงมาเผื่อส่งมาให้คุณจนควันลอยฉุย ​ท่ามกลางเสียงพูดคุยของสามพี่น้อง บรรยากาศแห่งความอบอุ่นแบบฮุกกะเริ่มโอบล้อมรอบตัวอย่างช้าๆ แม้ว่าพวกเขาจะเอ็นดูและรักคุณราวกับคนในครอบครัว แต่แววตาและการเว้นระยะห่างที่สุภาพเรียบร้อยนั้น ก็ยังคงแสดงให้เห็นถึงเส้นกั้นบางๆ ของการเป็น 'เจ้านายตระกูลออกอร์ด' และ 'คนงานในฟาร์ม' อย่างชัดเจนและค่อยเป็นค่อยไป