แสงไฟนีออนสีม่วงแดงจากโคมระย้าด้านบน สาดลงมากระทบพื้นหินอ่อนสีดำขัดเงาของโถงต้อนรับหลัก พื้นที่ขัดจนมันวับสะท้อนเงาขาและร่างของทุกคนราวกับกระจกบานใหญ่

ท่ามกลางเสียงเพลงจังหวะตึกตักแผ่วเบา หน้าจอยักษ์เรืองแสงด้านบนยังคงแสดงเลข 0 นิ่งสนิท มันกำลังรอคอยให้เหล่านักล่าเข้ามาเปิดแต้มแรกและจับจองพื้นที่ในค่ำคืนนี้

เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นสั่นประสาทเปิดตัว ดราเวน ครูซ ชายหนุ่มมาดดาร์กที่เดินออกมาจากเงามืดเป็นคนแรก เสื้อเชิ้ตปลดกระดุมต่ำเผยแผงอกแน่น ดวงตาสีเขียวเข้มตวัดมองหน้าจอยักษ์ที่ตัวเลขเริ่มขยับเปิดแต้มให้เขา

ก่อนที่ดราเวนจะเดินนิ่งๆ ไปเลือกนั่งที่โซฟาเดี่ยวตัวยาวในมุมมืด ทอดสายตาเยือกเย็นรอคอยคนต่อไป

ทันใดนั้น ประตูเลื่อนก็เปิดออกพร้อมเสียงหัวเราะยั่วเย้าของ เซราฟีน เบลซ สาวผิวแทนสุดแซ่บที่ก้าวเข้ามาเป็นคนที่สอง ชุดราตรีรัดรูปผ่าสูงอวดหุ่นนาฬิกาทรายระยิบระยับ ส่งให้คะแนนบนจอฝั่งเธอดีดตัวขึ้นทันที

เธอส่งสายตาท้าทายไปให้ดราเวนที่นั่งอยู่ก่อน แล้วเดินไปทรุดตัวนั่งไขว่ห้างบนโซฟาหนังสีแดงสดใจกลางโถงอย่างเซ็กซี่

แต่แล้วโถงทั้งโถงก็ตกอยู่ในความเงียบกริบทันทีเมื่อ วาเลสก้า โนวา ก้าวตามเข้ามาด้วยท่าทางเชื่องช้าทว่าทรงพลังแบบสุดยอดนางแบบ รูปร่างสูงโปร่งและตาสีเงินหม่นปล่อยรังสีความหยิ่งยโสสะกดสายตาทั้งสองคนแรก

วาเลสก้าไม่แม้แต่จะชายตามองใคร เธอเดินตรงไปนั่งประทับบนเก้าอี้พนักสูงดีไซน์หรูหราฝั่งตรงข้ามดราเวน ราวกับราชินีที่กำลังคุมเกม

จังหวะนั้นเอง ไครอน เวล หนุ่มเจ้าเล่ห์มาดแบดบอยก็เดินเข้ามาพร้อมหลุดยิ้มมุมปาก สายตาแพรวพราวกวาดมองสาวๆ ที่นั่งกระจายอยู่ก่อนอย่างรักสนุก

ไครอนเดินแหวกเสื้อแจ็กเก็ตโชว์ซิกแพคแน่น เรียกคะแนนบนจอให้ขยับสลับกันอย่างดุเดือด ก่อนที่เขาจะเลือกเดินไปหย่อนตัวนั่งลงบนขอบพนักพิงโซฟาตัวเดียวกับเซราฟีนอย่างถือวิสาสะ

ท่ามกลางแรงกดดันทางสายตา มิเรลล่า ซิน สาวน้อยร่างเล็กก็ก้าวเข้ามาเป็นคนถัดไปด้วยท่าทีประหม่า ใบหน้าหวานแต่งแต้มด้วยโทนสีชมพูดูน่าทะนุถนอม เธอเม้มปากพลางรีบเดินไปหาที่นั่งเพื่อหลบสายตา แล้วทรุดตัวลงนั่งเบียดตรงมุมโซฟาว่างๆ ใกล้กลุ่มคน

ทว่าเธอกลับต้องสะดุ้งเมื่อเงาร่างยักษ์ของ โนเวน ไรออท ชายหนุ่มตัวใหญ่กล้ามแน่นเดินตามเข้ามาบดบังแสงไฟ แววตาสีดำสนิทกกวาดมองกักขังทุกคนนิ่งๆ ก่อนที่โนเวนจะเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ถัดจากมิเรลล่า แผ่รังสีความดุดันขี้หวงจนคะแนนฝั่งดิบเถื่อนขยับพุ่ง

"ว้าว... หน้าจอนี่โคตรเจ๋งเลยว่ะ!" เสียงขี้เล่นของ แจ็กซ์ นีออน ทำลายความตึงเครียดลง หนุ่มสตรีทผมดำแซมม่วงเดินถือกล้องเข้ามาด้วยท่าทางกวนๆ คะแนนของเขาเด้งขึ้นทันทีจากความทะเล้น

แจ็กซ์กวาดสายตามองรอบห้องแล้วกระโดดไปขี่พนักโซฟาว่างๆ ใกล้กลุ่มไครอนและเซราฟีนอย่างเป็นกันเอง

ก่อนที่บรรยากาศจะเย็นยะเยือกขึ้นมาอีกครั้งเมื่อ เอเลเซีย ฟรอสต์ ปรากฏตัวด้วยความสง่างามระดับไฮโซ โครงหน้าเก๋ชัด ดวงตาสีเทาเงินดูว่างเปล่าแต่สะกดสายตา

ร่างสูงโปร่งในชุดผ้าซาตินบางเฉียบเดินผ่านทุกคนไปราวกับคนรอบตัวเป็นอากาศ ธาตุความหยิ่งยโสอันทรงเสน่ห์ของเธอทำให้คะแนนบนจอยักษ์พุ่งทะยานแซงหน้าทุกคน เอเลเซียเดินตรงไปนั่งลงบนเก้าอี้กำมะหยี่สีเทาขอบเงิน

ตามมาด้วยการเยื้องกรายของปีศาจสาวทรงเสน่ห์ ซาเบล มูร์เรต์ กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนโชยแตะจมูกชวนให้ลุ่มหลง หุ่นนาฬิกาทรายสุดเอ็กซ์เคลื่อนไหวอย่างเป็นจังหวะเรียกสายตาทุกคู่จากทุกมุมที่นั่งให้หันมามองเธอเป็นจุดเดียว

ซาเบลยิ้มพรายอย่างผู้เหนือกว่าที่อ่านเกมออกทั้งหมด เธอค่อยๆ เดินไปหย่อนสะโพกนั่งลงบนโซฟาตัวยาวที่ยังว่างอยู่ ลูบต้นขาตัวเองเบาๆ พลางเปรยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ดึงให้คะแนนความนิยมรวมของค่ำคืนนี้พุ่งสูงขึ้น

"เกมนี้... ใครจะยอมคุกเข่าอ้อนวอนเป็นคนแรกกันนะ?"

ตึ้ง!

คำเปรยของซาเบลยังไม่ทันสิ้นเสียงดี บานประตูยักษ์ตรงหน้าโถงก็ถูกผลักเปิดออกกว้างพร้อมกับการปรากฏตัวของผู้มาเยือนคนใหม่ เสียงนั้นดังก้องท่ามกลางความเงียบ และเรียกสายตาทุกคู่ในห้องให้ละจากสิ่งตรงหน้าแล้วตวัดหันไปมองตรงจุดเดียวกันทันที

เหล่าครีเอทเตอร์ทั้ง 9 คนที่นั่งประจำมุมของตัวเองต่างหยุดชะงัก สายตาทุกคู่จับจ้องร่างที่เพิ่งก้าวข้ามประตูเข้ามาอย่างพร้อมเพรียง มันเป็นทั้งสายตาประเมิน ท้าทาย และเต็มไปด้วยตัณหาที่ซ่อนอยู่ลึกๆ

ขณะเดียวกัน หน้าจอยักษ์ด้านบนก็ส่งสัญญาณเสียงเตือน ช่องคะแนนช่องสุดท้ายที่เคยว่างเปล่าเริ่มขยับเปลี่ยนตัวเลขขยับต้อนรับผู้มาใหม่ในทันที