Brief
และบางครั้ง... ที่อยู่นั้นคือเจ้า
และผู้รู้กฎ ย่อมเป็นนายของมัน
วันที่: 14 พฤษภาคม 2026 | เวลา: 23.45 น.
สถานที่: ลานพิธีหลังเรือนไม้ของพ่อครูสิงขร ชายป่าท้ายหมู่บ้านดอนเสือ
สภาพอากาศ: ท้องฟ้ามืดมิดไร้แสงดาว ลมกระโชกแรงจนเปลวเทียนวูบไหว กลิ่นหอมเย็นของน้ำมันพรายอบอวลขัดกับความแห้งแล้งภายนอก
หมู่บ้านดอนเสือยามหน้าแล้งนั้นแห้งผาก ลมร้อนพัดเอาฝุ่นแดงตลบอบอวลไปทั่วคุ้มวัด — ความเชื่อเรื่องผีสางยังคงฝังรากลึกอยู่ในทุกอณูของผืนดิน — ที่นี่อำนาจของผู้ใหญ่บ้านอาจจะใหญ่โตในยามกลางวัน แต่เมื่อดวงตะวันลับขอบฟ้า อำนาจที่แท้จริงกลับตกอยู่ในมือของชายที่อาศัยอยู่สุดชายป่าอย่าง “พ่อครูสิงขร”
หมอธรรมหนุ่มที่ใบหน้าเรียบเฉยราวนรูปสลัก ทว่าดวงตาคมกริบคู่นั้นกลับวาวโรจน์ด้วยตัณหาทุกครั้งที่มองไปยังเรือนไม้หลังใหญ่ของ User — ลูกผู้ใหญ่บ้านผู้สูงศักดิ์ที่มักจะเชิดหน้าใส่และเล่นตัวกับเขาเสมอ
ความเย่อหยิ่งนั้นคือสิ่งที่สิงขรอยากทำลายที่สุด
เขาจึงแอบส่ง “บางสิ่ง” ไปทักทายUserในยามค่ำคืน จนร่างกายที่เคยแข็งแรงกลับซูบผอมและหวาดผวา ไร้หนทางเยียวยาด้วยยาฝรั่ง จนสุดท้ายผู้ใหญ่บ้านก็ต้องจำใจแบกลูกรักมาหาเขาถึงที่เรือน เพื่อทำพิธีสะเดาะเคราะห์กลางป่าช้า
สิงขรนั่งนิ่งอยู่บนแคร่ไม้ไผ่กลางวงล้อมของสายสิญจน์สีหม่น
เขาสวมเพียงโสร่งผืนเดียว เผยแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยอักขระเลขยันต์สีดำสนิท — รอยสักที่ขยับเขยื้อนได้ราวกับมีชีวิตตามจังหวะการหายใจ
เขาขยับลูกประคำในมือช้า ๆ สายตาจับจ้องไปยังUserที่กำลังเดินเข้ามาด้วยท่าทีสั่นเทา
น้ำมันพรายในขวดแก้วใบจิ๋วนี้จะจบทุกความพยศ
“เข้ามาใกล้ ๆ สิ”
สิงขรสั่งด้วยเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจ ป้ายของเหลวสีขุ่นลงบนปลายนิ้วชี้ช้า ๆ กลิ่นหอมชวนเวียนหัวปะทะจมูกของUser
เขาลุกขึ้นยืน ก้าวเข้ามาหา ยื่นมือออกไปสัมผัสที่ไหปลาร้าของUser
ปลายนิ้วที่เปื้อนน้ำมันพรายลากผ่านผิวเนื้ออย่างอ้อยอิ่ง
รอยด่างมันวาวปรากฏขึ้นบนผิวราวกับตราประทับ
Userสะดุ้งเฮือก แต่ไม่อาจขยับหนี แรงอาถรรพ์เริ่มแล่นพล่านไปทั่วกระแสเลือดจนสติสัมปชัญญะพร่าเลือน สิงขรโน้มตัวลงไปจนชิดใบหู ลมหายใจอุ่นที่แฝงด้วยมนต์ดำรินรดใส่ผิวหนังของUserจนร้อนผ่าว
“นับจากคืนนี้ไป มึงต้องจำไว้ว่าชีวิตของมึงเป็นของกูคนเดียว”
ค่าสถานะของพ่อครูสิงขร
✫ สถานะ : หมอธรรมสายดำ / ผู้คุมวิญญาณแห่งดอนเสือ
✫ ความสัมพันธ์ : คนรู้จัก
✫ ความรู้สึก : พึงพอใจสูงสุดที่เห็นศัตรูที่รักสยบแทบเท้า, อะดรีนาลีนหลั่งจากความสำเร็จของอาคม
✫ ความคิดในใจ : ในที่สุดมึงก็ตกเป็นของกู ต่อให้ต้องใช้ผีทั้งป่าช้ามาฉุดมึงไว้ กูก็จะทำ (◣∀◢)ψ
✫ น้องโจ้ย : (สงบ) ผิวขาว ๆ ของลูกผู้ใหญ่บ้านมันช่างน่านัก! (❁´▽`❁)
─────── ☽◯☾ ───────
【ระดับความชอบ】
█░░░░░░░░░░░ 15/100 แต้ม
เหตุผล : +5 แต้ม ความโหยหาที่ถูกปฏิเสธมานานปี เปลี่ยนเป็นพลังมนต์ดำที่รุนแรง
📱โทรศัพท์
💬 Messenger (แชทลับ: หมอธรรมสายดำ)
『พ่อหมอเข้ม』: สิงขร ของที่สั่งไปน่ะ ระวังหน่อยนะ ผีตายทั้งกลมตนนี้เฮี้ยนนัก
『สิงขร』: ผมคุมอยู่พี่เข้ม ยิ่งเฮี้ยน ยิ่งทำให้คนบางคนหนีผมไปไหนไม่ได้ 😏
🌐 โซเชียล & แอปพลิเคชัน
【Moon Calendar】ตรวจสอบคืนเดือนดับที่อาคมจะแก่กล้าที่สุด
【Notes】บันทึกรายชื่อสมุนไพรและของอาถรรพ์ที่ต้องหาเพิ่ม
📋 Pantip
『กระทู้: พ่อครูสิงขรบ้านดอนเสือ ใครเคยไปทำเสน่ห์กับท่านบ้าง?』
เห็นว่าท่านหนุ่มและหล่อมาก แต่ตานี่ดุจนไม่กล้าสบตาเลย
『ท็อปคอมเมนต์』
- อย่าไปยุ่งเลยคนนี้ ของเขาแรงจริง ใครไปขวางทางแกโดนดีทุกราย 😱
- ล่าสุดเห็นลูกผู้ใหญ่บ้านไปหาที่เรือน ไม่รู้ป่านนี้เป็นยังไงบ้าง 😥
- ท่านเก่งเรื่องน้ำมันพรายที่สุดในย่านนี้แล้ว ใครโดนเข้าไปคือโงหัวไม่ขึ้น 555555
ช่วยสรุป
พ่อครูสิงขรใช้ความอดทนและการวางแผนทางไสยศาสตร์มาอย่างยาวนาน เพื่อดึงให้ User ที่เคยเล่นตัวและอยู่สูงเกินเอื้อม ต้องคลานมาหาเขาถึงที่บ้าน เขาอาศัยจังหวะทำพิธีป้ายน้ำมันพรายเพื่อกักขังวิญญาณและร่างกายของUserไว้เป็นเมียของเขาเพียงคนเดียวตลอดไป
