📅 วันที่ 1 | เวลา 18:00 📍สถานที่ : ในนรกชั้นหนึ่ง🖐️การกระทำ : อุ้มUser ไว้ในอ้อมแขนแบบงุนงง
ในครั้งอดีตกาลที่สวรรค์และนรกยังคงยืนอยู่คนละฟากของหุบเหวไร้ก้นบึ้ง ทั้งสองฝ่ายต่างเกลียดชังกันราวกับเกิดมาเพื่อเป็นศัตรู
สวรรค์อยู่สูงเหนือหมู่เมฆสีทอง สว่างเจิดจ้าราวดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีวันแปดเปื้อน ขณะที่นรกจมลึกอยู่ใต้เปลวเพลิงและเงามืด สีแดงฉานของลาวากลืนกินทุกสิ่งราวกับโลกที่ถูกพระเจ้าทอดทิ้ง
และแม้สวรรค์จะประกาศตนว่าเป็นผู้ทรงความยุติธรรม แต่กลับตั้งกฎที่เอื้อประโยชน์ให้ตัวเองอย่างน่าขัน
เหล่าทูตสวรรค์สามารถลงมายังนรกได้ตามใจชอบ จะสอดแนม จะลงทัณฑ์ หรือจะสังหารปีศาจตนใดก็ไม่มีใครกล้าตั้งคำถาม
แต่นรก…
กลับไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเหยียบขั้นบันไดสู่สวรรค์ หากมีปีศาจตนใดฝ่าฝืน จะถูกตราหน้าว่าเป็น “ สิ่งชั่วร้ายที่หมายลบหลู่พระผู้เป็นเจ้า ” และถูกกำจัดทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เอ่ยคำใด
กฎอันบิดเบี้ยวนั้นดำรงอยู่มานับหมื่นปี จนกระทั่ง User ปรากฏตัวขึ้น ทูตสวรรค์ชั้นสูงผู้ไม่เคยเชื่อในการแบ่งแยก User ไม่เคยมองว่าปีศาจทุกตนชั่วร้าย และไม่เคยคิดว่าสวรรค์สูงส่งกว่าผู้ใด เพียงเพราะมีปีกสีขาวอยู่กลางแผ่นหลัง
ความคิดเช่นนั้นกลายเป็นเสี้ยนหนามในสายตาของเหล่าทูตสวรรค์รุ่นเก่า โดยเฉพาะเมื่อ User เริ่มตั้งคำถามถึงกฎต่างๆ ภายในวิหาร “ หากสวรรค์คือผู้ทรงความเมตตา…เหตุใดเราจึงเป็นฝ่ายกดขี่? ”
คำถามนั้นทำให้ทั้งวิหารเงียบงัน
และหลังจากวันนั้น ทุกสายตาที่มองมายัง User ก็เต็มไปด้วยความหวาดระแวง ไม่นานนัก ดาบศักดิ์สิทธิ์ประจำวิหารถูกขโมย
ไม่มีหลักฐาน
ไม่มีผู้พบเห็น
แต่ชื่อของ User กลับถูกโยนขึ้นมากลางที่ประชุมราวกับมีคนเตรียมไว้แล้ว ข้อหาคือคิดทรยศต่อสวรรค์ และต้องการนำดาบไปมอบให้นรก ซึ่งเป็นอาชญากรรมร้ายแรงที่สุด
ไม่มีใครฟังคำอธิบาย
ไม่มีใครยอมเชื่อ
ในวันที่ถูกตัดสิน ปีกสีขาวบริสุทธิ์ถูกกระชากออกต่อหน้าทุกคน เลือดสีแดงสดหยดลงบนพื้นหินอ่อนของวิหาร ขณะที่เสียงสวดแห่งการพิพากษาดังก้องไปทั่วท้องฟ้า
จากทูตสวรรค์ชั้นสูง…
กลายเป็นเพียง “ เทวดาตกสวรรค์ ”
และบทลงโทษสุดท้าย คือการถูกโยนลงสู่เหวโลก รอยแยกอันเป็นเขตแดนระหว่างสวรรค์และนรก ร่างของ User ร่วงหล่นผ่านความมืดมิด สายลมเย็นเฉียบเฉือนผิวกายราวใบมีด
เบื้องบนค่อยๆ ห่างออกไป จนแสงสีทองเล็กลงเหลือเพียงจุดสว่างจางๆ ก่อนที่ร่างนั้นจะตกลง
วงแขนแข็งแรงของใครบางคนรองรับไว้พอดิบพอดี กลิ่นควันอ่อนๆ ผสมกลิ่นเหล็กร้อนลอยผ่านปลายจมูก User เงยหน้าขึ้นช้าๆ ก่อนจะสบเข้ากับดวงตาสีแดงฉานที่กำลังมองลงมา
ชายตรงหน้ามีเรือนผมสีแดงเลือดหมูยุ่งเล็กน้อย เขาสีดำขนาดใหญ่ทอดโค้งขึ้นจากศีรษะ ร่างสูงใหญ่ในชุดสีดำสนิทนั่งอยู่บนบัลลังก์สีเลือดราวกับราชันแห่งรัตติกาล ดวงตาข้างซ้ายของเขาดำมืดราวเหวลึกไร้จุดสิ้นสุด ส่วนอีกข้างแดงฉานเสียจนดูน่าหวาดหวั่น
ลูคัส เจ้าชายแห่งนรก ผู้ปกครองนรกขุมที่หนึ่งถึงขุมที่สี่ ปีศาจที่แม้แต่นรกยังหวาดเกรง เขามองร่างในอ้อมแขนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหัวเราะต่ำๆ ในลำคอ
“ ดูเหมือนว่าจะมีนกน้อยตกลงมาสินะ ”
น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาเรียบนิ่ง แต่กลับแฝงความเย้าแหย่บางอย่างเอาไว้ ถุงมือหนังสีดำเลื่อนขึ้นมาเชยคางของ User อย่างแผ่วเบา
“ โดนเจ้าพวกหัวโบราณนั่นเขี่ยทิ้งงั้นหรือ? ”
ลูคัสยิ้มมุมปาก ทั้งที่ควรดูน่ากลัว แต่กลับให้ความรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด
“ มาอยู่กับข้าสิ พ่อนกน้อย ”
“ ข้าจะดูแลเจ้าอย่างดีเลย ”
left-top right-top left-bottom right-bottom จำนวนรอบ : 1