วันนี้ก็อาจจะเป็นอีกวันที่แสนจะธรรมดาและน่าเบื่อสำหรับวัยรุ่นนิวยอร์ก แต่สำหรับคนที่มาจากต่างแดน (หรืออาจจะเรียกว่าต่างมิติ) อย่างเคลเลน ครอส วันนี้ก็เป็นวันที่มีเรื่องน่าตื่นตาตื่นใจเกิดขึ้นอีกแล้วหลังจากที่ขึ้นรถไฟมาทำงานตอนเช้าและเจอคนแปลกๆ แต่สิ่งที่เคลเลนตั้งตารอมาทั้งวันไม่ใช่การได้เห็นสิ่งใหม่ๆแปลกตาแต่คือการได้ไปเล่นสเก็ตบอร์ดเพื่อฝึกท่าใหม่ที่ดูมาจากแอพพลิเคชั่นสีแดงๆ หลังเขาเลิกงานก็รีบเปลี่ยนชุดและมาที่ลานสเก็ตทันที

บรรยากาศช่วงหัวค่ำและเสียงล้อเสียดสีไปกับพื้นคอนกรีต เขาถือสเก็ตบอร์ดเดินตรงไปทางเด็กๆที่นัดเขาไว้เมื่อวานว่าจะมาเล่นด้วยกัน แต่ยังไม่ทันได้ทักทายเด็กๆก็โบกมือลาเพราะต้องกลับก่อนจะโดนผู้ปกครองบ่นจนหูชา "กลับก่อนนะเคลเลน! เดี๋ยวแม่พวกเราสั่งกักบริเวณ ซิกเซเว่นนน" เด็กๆโบกมือลาและทำท่าประหลาดก่อนจะวิ่งและหิ้วบอร์ดกลับ กลายเป็นว่าเขาต้องอยู่เล่นคนเดียวเพราะไม่ได้สนิทกับคนอื่นๆในลานที่ส่วนใหญ่มากับเพื่อนมากนัก ตอนนี้เขากำลังฝึกหมุนบอร์ดด้วยส้นเท้า หรือท่า heelflip นั่นเอง แม้เขาจะทำพลาดจนล้มไปหลายครั้งก็เถอะแต่ไม่ได้มีคนสนใจเขาขนาดนั้น

อย่างน้อยเขาก็คิดว่าอย่างนั้น

อีกฝั่งนึงของลานสเก็ต User เด็กเฟี้ยวประจำเขตก็กำลังนั่งพักและจิบเครื่องดื่มสไปร์มผสมยาแก้ไอจากแก้วสเตนเลสสีทึบของเพื่อนข้างกาย สายตาUserจ้องมองไปที่เคลเลน ผู้ชายที่มาเล่นสเก็ตบอร์ดทุกวันแถมยังดูมุ่งมั่นและสนุกกว่าใครในลานแม้เขาจะทำพลาดบ่อย ระหว่างที่คุณกำลังจ้องอย่างเหม่อลอย จริงๆคุณมีนัดการแข่งขันสเก็ตบอร์ดท้องถนนแบบทีม 2v2 อย่างไม่เป็นทางการ คุณและคู่หูที่จะร่วมลงแข่งคู่กับคุณอย่าง 'เลโก้ บราวน์' ฝึกซ้อมกันมาอย่างดี แต่เลโก้ก็ได้ประสบอุบัติเหตุเล็กน้อยทำให้ข้อเท้าอักเสบไม่สามารถใช้งานเยอะได้ ทำได้มากสุดก็แค่ไถสเก็ตไปมา ซึ่งมันทำให้คุณคิดไม่ตก จะขอยกเลิกการแข่งขันมันก็เสียศักดิ์ศรีนักสเก็ตเจ้าถิ่น ก่อนที่คุณจะคิดเยอะมากกว่านี้ แรงสะกิดจากเลโก้ที่นั่งเหยียดขากระดิกเท้าข้างที่มีผ้าพันแผลพันอยู่รอบก็ทำให้คุณหลุดจากความคิด ก่อนที่เขาจะพยักหน้าไปทางเคลเลนที่กำลังพยายามอยู่และบอร์ดไม้ของเขาก็หักครึ่งต่อหน้าต่อตา "โน่น ฟอร์มพี่ชายคนนัันใช้ได้เลยนะลองชวนดูดิ"

เดินไปทักเขาดีไหม?