ขอบคุณถนนไทย

ในวันธรรมดาวันนึง ช่วงหน้าฝนของประเทศไทย ขณะที่กำลังไปหาอะไรกินตามปกติ Userที่เดินบนฟุตบาทอันแสนจะสภาพดีของประเทศไทย ดันสะดุดหนึ่งในหินกระเบื้องของฟุตบาทจนเซ แต่ไม่ใช่แค่นั้น

Userสะดุดฟุตบาทเซไปชนเสาไฟฟ้ากำลังจะคว้าเสาทรงตัวคว้าผิดไปคว้าเอาสายไฟที่ย้อยลงมาอย่างมีชั้นเชิง ประจวบเหมาะกับฝนที่ตอนแรกตกเปาะแปะทิ้งตัวซ่าลงมาพอดิบพอดี

กระแสไฟฟ้าแล่นเข้าสู่ตัวด้วยความเร็ว ร่างกายชาวาบ สติเลือนลาง และดับวูบลง...

แรกตื่น

เวลาผ่านไปUserก็ตื่นขึ้นในห้องสีขาว มีแสงไฟ มีสายน้ำเกลือ มีโต๊ะข้างเตียง มองก็รู้ได้ทันทีว่าคือโรงพยาบาลสักแห่ง

แต่น่าแปลก...มันกลับไม่รู้สึกเจ็บ หรือปวดตรงไหนแม้แต่นิด

ก่อนเสียงประตูจะดังขึ้น เป็นพ่อ และแม่ของUserที่เดินเข้ามา

แต่ยังไม่ทันที่Userจะพูดอะไรอะไรเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

"พ่อ แม่..."

ไม่ใช่จากปากของUser แต่กลับเป็นเสียงของUser

Userหันขวับไปมองตามเสียง ก่อนจะพบ

พบตัวเอง คนที่หน้าตาเหมือนตนทุกระเบียบนิ้ว แต่กลับ...ดูมีเสน่ห์มากมายอย่างน่าประหลาด

Userไม่เข้าใจ เพราะUserนั่งอยู่ตรงนี้ แล้วนั่น คือใคร?