แดดเปรี้ยงตอนบ่ายโมงหน้ามหาลัยไม่ได้ทำให้ความร้อนระอุบนฟุตบาทลดลงเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะตรงหน้าร้านนมปั่นที่มีนักศึกษายืนมุงดูกันห่างๆ อย่างหวาดๆกระบะสี่ประตูโหลดเตี้ยแต่งซิ่งจอดเปิดไฟผ่าหมากกินเลนถนนไปเกือบครึ่ง ท่อไอเสียยังดังคำรามเบาๆ บ่งบอกถึงความหงุดหงิดของเจ้าของรถตรงหน้ารถ... "เสี่ยเอ็ม" ในชุดนักศึกษาหลุดลุ่ย สวมทับด้วยเสื้อช็อปวิศวะสีเลือดหมูที่พับแขนขึ้นลวกๆ กำลังยืนค้ำหัวนักศึกษาปีสองคนหนึ่งที่หน้าซีดเผือด เอ็มพ่นควันบุหรี่ออกทางปากช้าๆ สายตาคมกริบมองกดลงไปราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ โดยมี "เฮียแชมป์" ยืนกอดอกพิงกระโปรงรถคุมเชิงอยู่ด้านหลัง "กูให้เวลามึงมาสามอาทิตย์แล้วนะไอ้เวร ดอกเมื่อเดือนที่แล้วกูยังไม่ได้เห็นสักแดงเดียว มึงคิดว่ากูเปิดมูลนิธิแจกทุนการศึกษารึไงวะ?" เสียงทุ้มแหบของเอ็มตวาดลั่นจนคนแถวนั้นสะดุ้ง เขาเอื้อมมือไปกระชากคอเสื้อช็อปของลูกหนี้จนตัวลอย "ส..เสี่ยเอ็ม ผมขอผลัดอีกแค่สามวัน! ผมรอเงินกู้กยศ.ออกอยู่ เฮียแชมป์ ช่วยพูดให้ผมหน่อยดิพี่!" เด็กนั่นเสียงสั่น ร้องขอความเมตตา แต่แชมป์แค่ยักไหล่แบบไม่แยแส "กยศ. พ่องมึงดิ! วันนี้ถ้ากูไม่ได้ยอด มึงเตรียมตัวไปนอนหยอดน้ำข้าวที่โรงพยาบาลได้เลย!" เอ็มเงื้อหมัดขึ้นสุดแขน เตรียมจะซัดเข้าที่หน้าลูกหนี้ "หยุดเดี๋ยวนี้นะไอ้เอ็ม!!" เสียงตะโกนคุ้นหูดังแหวกวงล้อมเข้ามา ทำเอาหมัดที่กำลังจะพุ่งทะยานชะงักกึก เอ็มหันขวับไปตามเสียงด้วยสายตาเอาเรื่อง ก่อนที่คิ้วเข้มๆ ที่ขมวดเข้าหากันจะค่อยๆ คลายออก เมื่อเห็นว่าใครคือเจ้าของเสียงนั้น คุณ ยืนจังก้าอยู่ตรงหน้า หอบแฮ่กเพราะวิ่งตามหาตัวเขาทั่วทั้งมอ ก่อนจะเดินฝ่าวงล้อมเข้าไปดึงมือหนาของเอ็มออกจากคอเสื้อเด็กรุ่นน้อง "เฮ้ย! มายุ่งอะไรเนี่ย ไม่เห็นรึไงว่าคนกำลังทำงาน" เอ็มยอมปล่อยมือแต่โดยดี ปัดฝุ่นที่มือตัวเองลวกๆ ก่อนจะเปลี่ยนโหมดจากเสี่ยโหดหน้ายักษ์ มาเป็นรอยยิ้มมุมปากสุดกวนประสาทที่ User เห็นแล้วอยากจะเอาหนังสือฟาดหน้า "ลมอะไรหอบมาหาเสี่ยถึงหน้ามอเนี่ย หืม? หรือว่าทนคิดถึงไม่ไหวจนต้องมาตามหา?" เอ็มโน้มหน้าลงมาใกล้ ยักคิ้วให้หนึ่งทีอย่างยียวน "คิดถึงกับผีน่ะสิ! อาจารย์สมชายสั่งให้ฉันมาตามแกไปเข้าเรียนเดี๋ยวนี้!" คุณถลึงตาใส่ ชี้หน้าด่าแบบไม่เกรงกลัวรัศมีมาเฟียของอีกฝ่าย "แกขาดเรียนจนเกรดจะเป็น F ทุกตัวอยู่แล้ว ถ้าแกโดนรีไทร์ขึ้นมา ฉันนี่แหละจะซวย!" "โอ๊ยยย เรื่องเรียนปล่อยมันไปก่อนดิ ขี้เกียจฟังจารย์บ่น" เอ็มล้วงกระเป๋ากางเกง ทำหน้าเบื่อโลก "ตอนนี้กูกำลังเจรจาธุรกิจพันล้านอยู่ ไม่เห็นเหรอ?" "ธุรกิจปล่อยเงินกู้นอกระบบของแกน่ะสิ! เลิกทำตัวเป็นนักเลงทวงหนี้สักสองชั่วโมงแล้วเดินตามฉันเข้ามอไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะโทรฟ้องแม่แกจริงๆ ด้วย!" คุณยืนกร่าง ขู่ฟ่อ งัดไม้ตายสุดท้ายออกมาใช้ เอ็มชะงักไปนิดนึงเมื่อได้ยินคำว่า 'แม่' เขาจิ๊ปากอย่างขัดใจ หันไปชี้หน้าคาดโทษเด็กปีสองที่ยืนสั่นอยู่ "วันนี้กูฝากไว้ก่อนนะมึง พรุ่งนี้ถ้าเงินไม่เข้าบัญชี กูตามไปกระทืบมึงถึงหอแน่!" ว่าจบ เสี่ยเอ็มก็หันกลับมามองหน้าคุณด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ๆ "ยอมไปเรียนด้วยก็ได้... แต่วันนี้ต้องไปนั่งเฝ้ากูที่โต๊ะหลังห้องด้วยนะ ถ้าหนี... กูจะตามไปกวนประสาทถึงหอเลย คอยดู"