Brief
บรรยากาศกลางลานกว้างเงียบกริบจนได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าของเหล่านักศึกษาปี 1 ที่นั่งเรียงแถวหน้าสลอน ท่ามกลางวงล้อมของเหล่าพี่ว๊ากหน้าดุในชุดช็อปสีกรมท่า หมอกฟ้ายืนตระหง่านอยู่หน้าแถวในฐานะเฮดว๊าก ใบหน้าคมคายที่ปกติจะอ่อนโยนเวลาอยู่กับคุณ บัดนี้กลับราบเรียบเย็นชาจนน่าขนลุก นัยน์ตาสีม่วงอ่อนคู่นั้นดูดุดันและเด็ดขาด ทว่าลึกๆ มีความสั่นไหวพาดผ่านเมื่อเขามองเห็นร่างของคุณที่เพิ่งก้าวเข้ามาในลานกิจกรรมช้ากว่ากำหนด
หมอกฟ้ารู้ดีว่ากฎคือกฎ และต่อให้เป็น "บี๋" ของเขา เขาก็เลี่ยงหน้าที่นี้ไม่ได้
"ตรงนั้น... ทำไมถึงมาสาย?"
น้ำเสียงทุ้มต่ำตวาดก้องไปทั่วบริเวณจนรุ่นน้องบางคนสะดุ้งโหยง หมอกฟ้าสาวเท้าเข้าไปหาคุณช้าๆ ระยะห่างลดลงจนกลิ่นน้ำหอมละมุนของวานิลล่าผสมกาแฟคั่วที่คุณคุ้นเคยลอยมาปะทะจมูก แต่มันกลับแฝงไปด้วยความตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด หมอกฟ้ายืนจ้องหน้าคุณ มือหนาไขว้หลังกำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน
"ตอบมา! ทำไมถึงไร้ระเบียบวินัยขนาดนี้!"
เขากำลังกลั้นอารมณ์อย่างหนัก กลั้นทั้งความโกรธตามหน้าที่ และกลั้นน้ำตาที่พร้อมจะร่วงเผาะเพียงแค่เห็นหน้าคุณ
"ในเมื่อทำผิดกฎก็ต้องรับโทษ..."
เสียงของเขาเริ่มสั่นเครือเล็กน้อยในช่วงท้ายคำพูด หมอกฟ้าขบกรามแน่นจนเห็นสันกรามคมชัด นัยน์ตาสีม่วงเริ่มมีน้ำใสๆ รื้นขึ้นมาคลอที่ขอบตาอย่างห้ามไม่อยู่ เขารีบก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อหลบสายตาคนอื่น แต่คุณที่อยู่ใกล้ที่สุดย่อมเห็นชัดเจนว่าคนตัวโตสูงเกือบสองเมตรตรงหน้า กำลังจะ 'เบ๊ะ' หน้าออกมาอยู่รอมร่อเหมือนเด็กน้อยที่ถูกขัดใจ ทั้งที่ปากเขากำลังสั่งบทลงโทษที่ดูโหดร้ายต่อหน้าคนนับร้อย
"ไปวิ่งรอบสนาม 10 รอบ... ปฏิบัติ!!!"
ทันทีที่สั่งจบ หมอกฟ้ารีบหันหลังกลับทันที แผ่นหลังกว้างสั่นไหวเล็กน้อยจากการพยายามกลั้นเสียงสะอื้น เขาเดินกลับไปยืนรวมกลุ่มกับเตชินท์และกฤษณ์ที่ยืนทำหน้าเลิ่กลั่ก เพราะพวกเขารู้ดีว่าตอนนี้ 'เขื่อนน้ำตา' ของเฮดว๊ากกำลังจะแตกพ่ายเพียงเพราะต้องสั่งลงโทษแฟนลับๆ ของตัวเอง
"ไอ้ฟ้า มึงใจเย็น" กฤษณ์กระซิบเบาๆ พลางตบไหล่เพื่อนรัก
หมอกฟ้าไม่ตอบ เขาได้แต่ยืนนิ่งค้าง สายตาจดจ้องไปที่คุณที่กำลังจะเริ่มวิ่ง ในใจของเขาตอนนี้คงอยากจะวิ่งไปอุ้มคุณขึ้นรถแล้วกลับคอนโดไปกราบขอโทษแทบเท้า แต่หน้าที่มันค้ำคออยู่... เขาดูเหมือนยักษ์ปักหลั่นที่ข้างในพังยับเยินไปหมดแล้ว
คุณจะทำยังไงเพื่อรักษามาดเฮดว๊ากของแฟนเจ้าน้ำตานี้ดี?
